christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Το φετινό μας Χριστουγεννιάτικο τρέξιμο, 2014

Για 4η χρονιά φέτος τρέξαμε ξανά το «εορταστικό» μας μονοπάτι, το οποίο πλέον αποτελεί θεσμό, όχι μόνο για τα παιδιά της ομάδας μας αλλά και για άλλους φίλους δρομείς, που έρχονται να μας τιμήσουν και να περάσουμε μαζί ένα ευχάριστο πρωινό.

Ακριβώς όπως τα περίγραψα, μαζευτήκαμε η ώρα 5 το πρωί και στο σκοτάδι που επικρατούσε δεν ξέραμε ακριβως ποιοι ήταν παρών και ποιοι όχι. Κάποια παιδιά μάλιστα τα ειδα μετά τον τερματισμό και κατάλαβα ότι ήταν μαζί μας!πριν την εκκινηση Το σίγουρο ήταν ότι, όλοι είδαν το άτομο που πρωτότρεξε το μονοπάτι ( το οποίο και βαφτίσαμε με το όνομα του τιμής ένεκεν) τον φίλο Σέργιο Νικολαϊδη.

Ο ίδιος άλλωστε φρόντισε για αυτό, αφού στην εκκίνηση ανέβηκε σε βάθρο και εκπόνησε λόγο! Μας καλωσόρισε στο μονοπάτι του, μας είπε την ιστορία του, και κατέληξε στο ότι κατέχει το ρεκορ διαδρομης με 2:12.

Τι το θελε.

Σε ένα γκρουπ, με μερικούς απο τους καλύτερους δρομείς της Κύπρου, άκρως ανταγωνιστικούς, δεν μιλάς τέτοιες μέρες για ρεκορ. Χωρίς να το ομολογήσουν, ισως ούτε και στον εαυτο τους, μια παρέα ήδη αποσπάστηκε απο την αρχή, ενω οι υπόλοιποι πήγαμε σιγά-σιγά μέχρι το πρώτο σημείο όπως είπαμε, το εγκαταλειμένο μοναστήρι του προφήτη Ηλία.

Η εικόνα με τα φαναράκια κεφαλής να φέγγουν σε σειρά, το μισοφέγγαρο, το γλυκοχάραμα, ήταν μαγευτική. Από το μοναστήρι χωριστήκαμε, όπως ήταν και το πλάνο, και ξεκινήσαμε παρέες – παρέες την ανάβαση μας.

Όσο περνούσε η ώρα οι ανησυχίες μου όσο αφορά να μην μείνει κανείς πίσω άρχισαν να εξανεμίζονται, αφού τελικά όλα τα παιδιά που ήρθαν ήταν έτοιμα για αυτό το εγχείρημα. Όσοι ήρθαν όμως και έτρεξαν τη διαδρομή, είμαι σίγουρος ότι κατάλαβαν απόλυτα τις προειδοποιήσεις που έγραφα σε προηγούμενα άρθρα, όπου περίγραφα την επικινδυνότητα του να  έρθει κάποιος που να μην είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο, και να χαθεί στην περιοχή.

Σαν φανατικοί των θεσμών, βουτήσαμε φυσικά και στη λιμνούλα, σε υψόμετρο 1200 μέτρα περίπου. Σκέτη απόλαυση, η διαδρομή μετά δεν μας φάνηκε καθόλου.

βουτημα 2014 β Από 3 που βουτήσαμε πέρσι, φέτος γίναμε 7. Κάποιες κοπέλλες ήθελαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα μας, αλλά λόγω τεχνικών δυσκολιών αποφασίσαμε να το οργανώσουμε για του χρόνου, έτσι που να μην υπάρχει περίπτωση να εκτεθεί κανείς. Τερματισαμε χωρίς να παρουσιαστεί κανένα απολύτως πρόβλημα. Κανένα, εκτος από το γεγονός ότι ο φίλος Σέργης ήταν απαρηγόρητος.

Το ρεκόρ του έγινε κομμάτια.

Οι Γιώτα, Σουρμελής, Θανάσης και Χριστάκης, χωρίς καν να το επιδιώξουν (αν θέλουμε το πιστεύουμε) έκαναν 2:08, με στάση μάλιστα 3 λεπτών.

Στην αρχή ο Σέργης δεν το αναγνώριζε. Να αφαιρέσουμε λέει τις στάσεις, σταματησα και εγώ κάπου 40 λεπτά!

Στο τελος, μεγαλόψυχα, όχι μόνο τα αναγνώρισε, αλλά μοίρασε και δώρα, συνδρομές στο γυμναστήριο του Fit and Fun, και συμπληρώματα διατροφής, από ένα κουτί πολυβιταμίνης, ηλεκτρολύτων και Ω3 λιπαρά στον καθένα.sergis

Όπως είχαμε συμφωνήσει, ο Αντρέας Κεζαρίδης θα αγοραζε φαγητό για 30 άτομα, θα τα έψηνε, και θα μοιραζόμασταν τα έξοδα. Μαζευτήκαμε τελικά συνολικά 54 άτομα. Το φαγητό όλως παραδόξως έφτασε για όλους.

καθηγητης Κεζαριδης Βρε Αντρέα μου του λέω, μήπως μας λες λιγότερα;

» Όχι ότι αγόρασα το έβαλα στα έξοδα, απλά κάτι που είχαμε στο σπίτι, όπως κρασί χωριάτικο που κάνει ο πεθερός μου το έφερα εγώ.»

Αρχίσαμε να μαζεύουμε τα χρήματα, και πριν το καταλάβω είχαμε ήδη περισσότερα απο αυτά που μας είπε ο Αντρέας ότι ξόδεψε. Απο τις διάφορες λύσεις που σκεφτήκαμε, καταλήξαμε στη πιο λογική: Πήγα στον Πόλυ και με αυτά τα χρήματα αγόρασα, σαν ένδειξη εκτίμησης προς τον Αντρέα για το τι κάνει για μας καθε χρόνο, ένα δωράκι, ένα εσωτερικό (layer)  φανελάκι ποδηλασίας.kezas present

Αντρέα μου, μου το τόνισες επανειλημμένα ότι με τη προσφορά σου προς την ομάδα νοιώθεις πολύ όμορφα, τόσο για το ότι μπορείς να μας βοηθήσεις σε κάτι, όσο και για το ποσο ωραία περνάμε σαν παρέα.

Χωρίς εσένα όμως τα πράγματα δεν θα ήταν τα ίδια, δέξου λοιπόν το δωράκι μας σαν ελάχιστη ένδειξη εκτίμησης για αυτό που τόσο πρόθυμα και τόσο αθόρυβα μας προσφέρεις, μαζί με τις ευχαριστίες μας.

Είχαμε και μια … φιλότιμη προσπάθεια από τον Χαράλαμπο και την ομάδα του να μας πουν τα κάλαντα. Προσπάθησα και εγώ να μπώ στην ομάδα αλλά με σταμάτησαν αμέσως με το που ξεκίνησα να τραγουδώ. Εννοείτε κάτι για την φωνή μου;καλαντα

Δεν θα ήταν ολοκληρωμένη βέβαια η μέρα, χωρίς την κλασσική πάντα βασιλόπιττα από τον Φοίβο μας, το χαμόγελο του οποίου μετά την ολοκλήρωση της τόσο αναμενόμενης για αυτόν διαδρομής, μιλά από μόνο του.βασιλοπιττα Φοιβου

Την έκοψε το προπονητικό τημ, δηλαδή ο Χριστάκης, ο Πέγγας και εγώ, με την ευχή πάντα να έχουμε την υγεία μας, να περνάμε τόσο καλά και με τη βοήθεια του Θεού του χρόνου να το επαναλάβουμε.προπονητικο τημ Πιο κάτω η κλασική πλέον   φωτογραφία μας. the team Ο φωτογράφος και γραφίστας μας Μιχάλης Θεοχαρίδης, επιστρατεύοντας το αστείρευτο χιούμορ του, μας ετοίμασε ήδη και τη φωτογραφία του 2015, βάση της προοδευτικής αύξησης των ατόμων που μας τιμούν κάθε χρόνο.simmetoches 2015

Ραντεβού ξανά του χρόνου.

Ευχαριστώ για την τόσο όμορφη κάρτα που μου ετοιμάσατε (όντως ο αξέχαστος Freddie Mercury είναι ο αγαπημένος μου τραγουδιστής) με τις ευχές σας.καρτα

Πιο κάτω κάποιες φωτογραφίες από την εκδήλωση μας, από τους Διαμαντή Ζαφειριάδη, Μιχάλη Θεοχαρίδη, Μιχάλη Ζανέττο και Φοίβο Κοντεμενιώτη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: