christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Κουνήσου μούχλα

Χθες ήταν η παρουσίαση του βιβλίου του φίλου Κώστα Πατίνιου «Κουνήσου μούχλα», στο οποίο συνδημιουργός ήταν η Πόλα Χατζηπαπά που στόλισε τα ποιήματα του με τις ζωγραφίες της.pola kostas

Ποιήματα;

Ωχ, το χειρότερο μου.

Τον Κώστα τον γνωρίζω από μικρά παιδιά, και σας διαβεβαιώ πάντα ήταν το ίδιο «τρελός», όπως νοιώθει κάποτε ότι τον αποκαλούν οι γύρω του, δρομείς και μη.

Γνωρίζει ότι απεχθάνομαι την ποίηση και τα συναφή. Κάθε φορά που ανοίγουμε αυτό το θέμα και τον ψιλοειρωνεύομαι, χαμογελά συγκαταβατικά και λέει :  «Αφού και εσύ είσαι ποιητής, απλά δεν το ξέρεις».

Τι του λες τώρα του τρελού, άστον καλύτερα στην τρέλα του και ας συνεχίσουμε την προπόνηση μας.

Αυτή η τρέλα του, αλλά και η μεγάλη του ικανότητα να κλείνει τα αυτιά του σε τύπους σαν κι’ εμένα που τον δουλεύουν, τον οδήγησε στην έκδοση του τρίτου του βιβλίου.

Μα ποίηση ρε φίλε;

Δεν πειράζει, θα πάω στην παρουσίαση  με όλη μου τη χαρά να τιμήσω τον φίλο μου, θα αγοράσω και το βιβλίο για να μου βάλει μια αφιέρωση να έχω να το θυμάμαι, αλλά σιγά μην κάτσω να διαβάσω ποίηση.

Αυτό ήταν το πλάνο μου.

Βρήκα σήμερα το βιβλίο ξεχασμένο κάτω από το τραπεζάκι, και είπα να ρίξω μια ματία στους πίνακες της Πόλας.

Μπράβο Πόλα επ’ ευκαιρίας, πολύ ωραίοι.

Μετά έπεσε το βλέμμα μου σε ένα από τα ποίηματα του:pola hajipapa

Το τέλος που ονειρεύομαι

«Είναι μέρες που νιώθω τόση ευφορία, τόση μεγάλη ευτυχία όταν τρέχω μόνος στο πάρκο ή στο δάσος, όταν γίνομαι ένα με τη μάνα γη.
Νιώθω ότι απογειώνομαι, ότι ελευθερώνομαι από τη βαρύτητά της, ότι γίνομαι ανάλαφρος, ότι τα πόδια μου δεν πατούν στο χώμα, αλλά ότι τρέχω στον αέρα.
Νιώθω στα στήθια την ψυχή μου να μεθά από χαρά.
Ανοίγω τα χέρια, τα τεντώνω σε σχήμα σταυρού και συνεχίζω να τρέχω και παρακαλώ το Θεό, αν υπάρχει και με ακούει, αν μου χρώστα έστω μία χάρη, μία μέρα έτσι να με πάρει από εδώ.
Να με πάρει ενώ τρέχω με ανοιχτά, τεντωμένα τα χέρια σε σχήμα σταυρού. Να απογειωθώ και να φύγω, να χαθώ ευτυχισμένος»

Δεν θα μπορούσα να ταυτιστώ περισσότερο.

Μα να διαβάσω ποίηση; Και να μου αρέσει; Μήπως να ανυσυχήσω;

Στα επόμενα 15 λεπτά διάβασα όλο το υπόλοιπο.

Α ρε Πατίνο ζημιά που μου ‘κανες!

Μπράβο παιδιά, θερμά συγχαρητήρια, αναμένουμε το επόμενο!kounisou_mouxla

 

Advertisements

1 σχόλιο

  1. A ρε φίλε «κιας με πουν τρελό εγώ θα ξέρω» λέω σε κάποιο άλλο ..
    όπως ξέρεις πολύ καλά(καλύτερα από μένα) και εσύ το τη «μαγικά» ταξίδια ζούμε με οδηγό το τρέξιμο.
    Σε ευχαριστώ για την αφοπλιστική ειλικρίνεια σου για όλα όσα έγραψες και ποιο πολύ ώμος για την έμμεση παραδοχή σου στην διαπίστωση μου ότι είσαι ένας ποιητής!!!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: