christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Πως άλλαξε η ζωή μου με το τρέξιμο!!

Εκτός από το φίλο Φοίβο Κοντεμενιώτη, το μάγειρα της ομάδας μας, παρόμοια και ίσως πιο εντυπωσιακή ιστορία έχει ένας άλλος φίλος, επίσης μάγειρας, ο Μιχάλης Ζαννέτος, ο οποίος γυμνάζεται σε μια άλλη αθλητική ομάδα στη Λεμεσό, αυτή του Νίκου Σουρμελή.

Τον Μιχάλη τον γνωρίζω εδώ και χρόνια, όχι λόγω του τρεξίματος, αφού ακόμα θεωρείται «φρέσκος» σαν δρομέας, αλλά μέσω της οικογένειας και της ξαδέλφης της γυναίκας μου.  Είχα κάποια χρόνια να τον δώ, και όταν τον είδα για πρώτη φορά σε μια γραμμή εκκίνησης αγώνα δρόμου δεν τον αναγνώρισα, αφού πλέον είναι πραγματικά άλλος άνθρωπος. Μπράβο Μιχάλη είσαι ακόμα ένα παράδειγμα προς μίμηση. Πιο κάτω κάποια λόγια που έγραψε, μετά τον τερματισμό του στον πρώτο του Μαραθώνιο.

zannetos

Από τα πηχτά σκοτάδια που με τύλιγαν , ξεπετάχτηκε ένα φώς και φώτισε το δρόμο μου….

Πήρα την απόφαση να γράψω αυτό το κείμενο μετά τον τερματισμό μου στον πρώτο μου μαραθώνιο με την ελπίδα αυτό να βοηθήσει κάποιους άλλους, στην προσπάθεια τους,  προς τον ίδιο στόχο.

Όλα ξεκίνησαν αρχές του καλοκαιριού το 2012. Φυσικά η ιστορία πάει πολύ πίσω,  περίπου μια και πλέον δεκαετία,  όταν άρχισα να βάζω βάρος μέχρι,  που έφτασα να ζυγίζω 120 κιλά!!

Δεν υπήρχε κανένας  ιδιαίτερος λόγος που άρχισα να βάζω βάρος , λίγο η κακή διατροφή λίγο οι ακατάλληλες ώρες για φαγητό,  το ποτό, για να μην αναφέρω και άλλες κακές συνήθειες,  όπως  το κάπνισμα.

Όλα άρχισαν να γίνονται δύσκολα.  Από  πού να ξεκινήσω, δεν ξέρω…   Δυσκολία στην αναπνοή,  στον ύπνο,  το ροχαλητό, η  συνεχόμενη κούραση που ένιωθα καθημερινά και πολλά άλλα που θεωρούνται δεδομένα,  στην καθημερινότητα πολλών…

Φανταστείτε,  δεν μπορούσα να παίξω  μπάλα με τα παιδιά μου ή να κάνουμε  μια βόλτα με τα  ποδήλατα. Πάντα  έβρισκα μια δικαιολογία για να  αποφύγω , όχι γιατί δεν ήθελα να παίζω με τα παιδιά αλλά πολύ απλά γιατί,  δεν μπορούσα!!!Δεν είχα τις αντοχές!! Φυσικά δεν φαντάζεστε πόσο στενάχωρο είναι για ένα πατέρα,  να θέλει να παίξει με τα παιδιά του….αλλά να μην μπορεί…

Το ακαλαίσθητο σώμα μου, η γρήγορη  κόπωση ήταν οι ανασταλτικοί παράγοντες που στερήθηκα την  Αγαπημένη μου Θάλασσα ..

Η απόφαση για αλλαγή έπρεπε να ήταν άμεση, χρειαζόταν να βάλω τάξη στη ζωή μου τόσο για την προσωπική μου υγεία , όσο και για τους ανθρώπους που αγαπώ. Όλα μου φαίνονταν δύσκολα, το ψάρεμα , το περπάτημα ,το κυνήγι… Έπρεπε να  ξυπνήσω από τον λήθαργο και να βάλω στόχους …

Στην αρχή ξεκίνησα δειλά – δειλά , να περπατώ. Άρχισα να ακολουθώ μια πιο υγιεινή διατροφή σε συνδυασμό με την άσκηση. Ήταν δύσκολο.  Με πονούσαν τα πόδια, η μέση… αλλά συνέχιζα… Μετά από λίγο άρχισα να βλέπω την αλλαγή στο σώμα μου και έπαιρνα θάρρος…

Ένα πρωινό τυχαία στην παραλία , γνώρισα τον Νικόλα  , ο οποίος  άλλαξε για  καλά τη ζωή μου.  Με έμπασε στο κόσμο  του  αθλητισμού.  Με  καθοδήγησε με το σωστό τρόπο  και μεθοδικά .  Άρχισα να τρέχω και να κάνω προπονήσεις καθημερινά. Έχω καταφέρει επιδόσεις  πού ούτε ονειρευόμουν. Πάντοτε με την καθοδήγηση του coach Νικόλα Σουρμελή, φυσικά.

Η αλλαγή   άρχισε να είναι πλέον ορατή. Όλα τα περιττά κιλά χάθηκαν  …

Μέσα από το τρέξιμο γνώρισα ανθρώπους αγνούς,  πού αγαπούν  τον αθλητισμό και η διαδρομή  μαζί τους  γίνεται ευχάριστη …

Στον δρόμο για την επίτευξη του στόχου σίγουρα είχα την υποστήριξη της  αγαπημένης  μου συζύγου που είχε την υπομονή στα πρωινά  ξυπνήματα, από τις 4:00 το πρωί, και στην τακτοποίηση του αθλητικού μου εξοπλισμού . Των παιδιών μου , τα οποία πολλές φορές με ακολουθούσαν στις πρωινές διαδρομές  και των γονιών μου που πάντοτε με ενεθάρρυναν με  ένα καλό λόγο .

Σίγουρα,  το ταξίδι προς τον στόχο δεν είναι  εύκολο.  θα πονέσεις, θέλεις  χρόνο.  Χρειάζεται ατσάλινη θέληση, αφοσίωση και μεγάλες θυσίες. Στην πορεία σου για το τέρμα θα αντιμετωπίσεις  πολλά εμπόδια… Δεν πρέπει να λυγίσεις.  Να θυμάσαι πάντα ότι  « Τα Αγαθά  Κόποις Κτώνται» .

Φτάνοντας στο τέρμα θα δεις μπροστά  σου την μεγάλη αλλαγή, στην οποία σε έφερε το «Εύ  Αγωνίζεσθαι»

Τώρα η ζωή μου άλλαξε , νοιώθω πιο υγιής    και έχω απαλλαχτεί  από όλες τις κακές συνήθειες.

Νοιώθω πιο  ζωντανός  ,πιο δυνατός  και  γεμάτος ενέργεια. ..Το βιντεάκι με τις φωτογραφίες το αποδεικνύει .

Μότο μου είναι:  “You don’t have to be great to start, but  you have to start to be Great!”

Σας ευχαριστώ όλους!

 

 

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Michalis Zannetos

    Ευχαριστώ φίλε για την παρουσίαση!

    Μου αρέσει!

    • Και εγώ Μιχάλη για το ωραίο σου άρθρο! Καλή συνέχεια στο δρομικό σου ταξίδι

      Μου αρέσει!

  2. πολλά ωραίο άρθρο! μπράβο, Μιχάλη!

    έγραψα τζι εγιώ κάτι για τον Πατίνιο τζαι για μένα (http://to-dentrospito.blogspot.com/2014/03/blog-post_5910.html). το τρέξιμο εν αστείρευτη πηγή έμπνευσης!

    Μου αρέσει!

    • Νίκο μου με την άδεια σου θα είναι το επόμενο άρθρο που θα βάλω για το τρέξιμο. Θα σε δούμε το Σάββατο στο βουνό.

      Μου αρέσει!

      • βεβαίως και στα δύο, Χρίστο! ευχαριστώ για όλα.

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: