christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Ζάχαρη: ο απόλυτος εχθρός της υγείας μας

Από τον Φοίβο Κοντεμενιώτη

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

sugarΤο άρθρο του Rich Cohen, στο τεύχος Αυγούστου του περιοδικού National Geographic με τίτλο Sugar Love  (A not so sweet story ),  έρχεται να ενισχύσει την άποψη πως η ζάχαρη παραμένει ο μεγαλύτερος εχθρός της υγείας μας.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του νεφρολόγου Richard Johnson, στο Πανεπιστήμιο του Colorado στην πόλη Ντένβερ των Η.Π.Α: «Κάθε φορά που μελετώ μια ασθένεια, στην προσπάθεια μου να βρω την πηγή της, αναπόφευκτα οδηγούμαι στη ζάχαρη».

Πως μπορεί ένα τέτοιο συστατικό να προκαλεί τόση αναστάτωση στον οργανισμό μας;

Το άρθρο είναι αρκετά κατατοπιστικό, γιατί παραθέτει στατιστικά στοιχεία που συγκλονίζουν.

Ο Cohen, περιγράφει με λεπτομέρεια την ιστορική εξέλιξη της ζάχαρης στον εμπορικό τομέα, ξεκινώντας από την Νέα Γουϊνέα, όπου θεωρείτο ελιξίριο προσφέροντας θεραπεία για κάθε ψυχολογική διαταραχή.  Παράλληλα χρησιμοποιείτο στις θρησκευτικές τελετουργίες όπου οι ιερείς έπιναν νερό με ζάχαρη.  Στις αρχές του 17ου αιώνα η ζάχαρη, λόγω της αυξημένης καλλιέργειας, από ακριβό καρύκευμα μετατράπηκε σε προϊόν το οποίο ήταν διαθέσιμο τόσο στη μεσαία τάξη όσο και στους φτωχούς.

Η εθιστική δύναμη της ζάχαρης στον οργανισμό είναι ξεκάθαρη σύμφωνα με τα παρακάτω στατιστικά στοιχεία:  Το 1700 οι Άγγλοι κατά μέσο όρο κατανάλωναν 1.8 κιλά ζάχαρη τον χρόνο. Το 1800 ο αριθμός αυξήθηκε στα 8.2 κιλά.  Το 1870 ο αριθμός αυτός έφτασε τα 21.3 κιλά τον χρόνο.  Το 1900 η κατανάλωση έφτασε στα 45.36 κιλά τον χρόνο.  Σήμερα οι Αμερικανοί καταναλώνουν 34.93 κιλά ζάχαρη τον χρόνο, ή περισσότερο από 22 κουταλάκια του τσαγιού ημερησίως.  « Για ποιο λόγο 1/3 του ενήλικου πληθυσμού της υφηλίου πάσχει σήμερα από υπέρταση, ενώ το 1900 το ποσοστό ήταν μόνο 5%; » διερωτάται ο νεφρολόγος Johnson.  Η θέση του είναι ξεκάθαρη: «η ζάχαρη είναι απόλυτα ένοχη τόσο για την παχυσαρκία όσο και για τα καρδιακά νοσήματα».

Σύμφωνα με το άρθρο, το 1960 ο Βρετανός διατροφολόγος John Yudkin, μετά από πειράματα τόσο στους ανθρώπους όσο και στα ζώα, απόδειξε πως η κατανάλωση της ζάχαρης οδηγούσε σε αυξημένα επίπεδα λίπους και ινσουλίνης στο αίμα, που αυτά με τη σειρά τους έφερναν καρδιακές παθήσεις και διαβήτη.  Αρκετοί επιστήμονες τότε αμφισβήτησαν την άποψη αυτή, λέγοντας πως η παχυσαρκία και οι καρδιακές παθήσεις οφείλονται άμεσα στην υψηλή κατανάλωση λίπους στη διατροφή και στη χοληστερόλη.  Ο νεφρολόγος Johnson, υποστηρίζει πως η ζάχαρη συνδέεται άμεσα με την παχυσαρκία.  Η ζάχαρη αποτελείται από τη φρουκτόζη και τη γλυκόζη.  Παρόλο που τη γλυκόζη την επεξεργάζονται τα ανθρώπινα κύτταρα, τη φρουκτόζη την επεξεργάζεται το συκώτι. Η υπερκατανάλωση της φρουκτόζης (σε αναψυκτικά και γλυκά) αναγκάζει το συκώτι να δημιουργήσει τριγλυκερίδια.  Αυτά μένουν στο συκώτι, καθιστώντας το όχι μόνο λιπαρό αλλά και αρκετές φορές το θέτουν σε υπολειτουργία.  Με την πάροδο του χρόνου παρουσιάζεται ψηλή πίεση και οι ιστοί σταδιακά αντιστέκονται στην ινσουλίνη.  Το πάγκρεας με τη σειρά του εκκρίνει περισσότερη ινσουλίνη για να ισορροπήσει την κατάσταση,  με αποτέλεσμα να προκαλείται παχυσαρκία και υψηλή πίεση.  Αυτό το μεταβολικό σύνδρομο οδηγεί πολλές φορές σε καρδιακές προσβολές.

Ο Καρδιολογικός Σύνδεσμος της Αμερικής (American Heart Association) προειδοποιεί ότι η υψηλή κατανάλωση ζάχαρης, δεν έχει αξία.  Ο Johnson και οι συνεργάτες του είναι αφοπλιστικά ειλικρινείς και κάθετοι στις θέσεις τους.  «Το πρόβλημα δεν έγκειται στο γεγονός πως η ζάχαρη παρέχει επιπλέον θερμίδες.  Η ζάχαρη παραμένει τοξική και είναι από μόνη της δηλητήριο, όταν δεν καταναλώνεται με μέτρο».

Την άποψη αυτή, έρχεται να υποστηρίξει η σημασία της άσκησης στη ζωή μας.

Οι Αμερικανοί συνεχίζει o Johnson «…είναι παχύσαρκοι γιατί τρώνε υπερβολικά και γυμνάζονται πολύ λίγο.  Αυτό, οφείλεται στην εξάρτηση που έχουν στη ζάχαρη.  Αυτή, όχι μόνο τους κάνει παχύσαρκους, αλλά μετά από την αρχική διάθεση που τους δίνει, ακολούθως εξαντλεί όλη τους την ενέργεια και τους αράζει στον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση.  Ο λόγος που βλέπουν τηλεόραση δεν οφείλεται στην ποιότητα των προγραμμάτων, αλλά στην έλλειψη ενέργειας για άσκηση, λόγω της υπερβολικής κατανάλωσης ζάχαρης».

Ποια είναι η λύση; Με τη μείωση της ζάχαρης αρκετά από τα προβλήματα υποχωρούν.  Το πρόβλημα διαιωνίζεται γιατί δυστυχώς η ζάχαρη βρίσκεται κρυμμένη σε πληθώρα προϊόντων.  Οι κατασκευαστές τροφίμων χρησιμοποιούν τη ζάχαρη ως υποκατάστατο στα λεγόμενα fat free προϊόντα, για να βελτιώσουν τη γεύση που έχει χαθεί με την αφαίρεση του λίπους.

Αφού η ζάχαρη είναι τόσο επιβλαβής γιατί την επιζητούμε; Απλά, υποστηρίζει ο Johnson, με την είσοδο της στον οργανισμό, ο εγκέφαλος μας ενεργεί με τον ίδιο τρόπο που ενεργεί όταν είμαστε εθισμένοι στην κοκαΐνη και την ηρωίνη.  Η απόλαυση είναι άμεση και για αυτό τον λόγο έχει αυτή την επίδραση.

Το άρθρο αναφέρεται και στην περίπτωση του Nick Scurlock, που στα έντεκα του χρόνια ζυγίζει 62 κιλά.  Ο μικρός αυτός, είναι η συνέπεια της επεξεργασίας της φρουκτόζης που προαναφέραμε.  Είναι ένα παράδειγμα προς αποφυγήν.  Καθισμένος στην καφετερία του σχολείου του διερωτάται: « …γιατί όλα τα εύγεστα πράγματα να είναι στο τέλος βλαβερά»;

Τον Nick ίσως να μην τον γνωρίσω ποτέ.  Θα έλεγα όμως πως τον συμπάθησα.  Όταν τον ρώτησαν τι θα ήθελε να γίνει όταν μεγαλώσει είπε με σιγουριά: « Σεφ, αλλά ένας υγιής Σεφ».

Εύχομαι να το πετύχει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: