christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Η ενοχή της χαμένης προπόνησης

Όλοι οι αθλητές ερασιτέχνες, επαγγελματίες κλπ. οι οποίοι παίρνουν στα σοβαρά την προπόνηση τους, σίγουρα κάποια στιγμή έχουν βιώσει την καλούμενη «ενοχή της χαμένης προπόνησης» (missed workout guilt).

Αυτό είναι το αίσθημα που νοιώθουμε αν οι απαιτήσεις της, πέρα από την προπόνηση, ζωής μας, ή η τεμπελιά, μας αναγκάσουν να χάσουμε μια ή περισσότερες προπονήσεις.

Κάτι που παρατήρησα, είναι ότι, κάπως δεχόμαστε κάποιον τραυματισμό ή αρρώστια σαν μέρος του παιγνιδιού και τα βάζουμε με την γκίνια μας, αλλά δεν έχουμε ενοχές.

Ενοχές έχουμε αν, για παράδειγμα κτυπήσει το ξυπνητήρι κατά τις 4:30 το πρωϊ και αντί για προπόνηση απλά το κλείσουμε και γυρίσουμε στο άλλο πλευρό. Ενοχές έχουμε αν φοβηθήκαμε γιατί βρέχει και δεν βγήκαμε έξω για προπόνηση. Παραδείγματα και δικαιολογίες πολλές.

alarmΕγώ προσωπικά, και είμαι σίγουρος και πολλοί άλλοι συναθλητές μου, νοιώθω ενοχή απλά αν σκεφτώ να κάνω κάτι τέτοιο, πόσο μάλλον να το πραγματοποιήσω.

Αν και δεν υπάρχει λογική πίσω από αυτού του είδος ενοχές, αφού μια χαμένη προπόνηση δεν κάνει καμιά διαφορά στο επίπεδο της φυσικής κατάστασης (μπορεί να βοηθά κιόλας στην αποκατάσταση), ο πιθανότερος λόγος που συμβαίνει κάτι τέτοιο είναι ο εθισμός, η εξάρτηση που έχουν αυτά τα άτομα από την συνήθεια της προπόνησης. Σε ορισμένους μπορεί να ακούγεται παράξενο, αλλά είναι όντως αλήθεια. Εθισμός δεν συμβαίνει μόνο στις κακές συνήθεις όπως κάπνισμα, ναρκωτικά, τζόγος κλπ. Μπορεί να συμβεί και σε υγιείς συνήθειες όπως είναι η προπόνηση, είτε για κάποιο άθλημα, είτε στο γυμναστήριο στο κυνήγι της ωραίας εμφάνισης. Περισσότερο «επιρρεπείς» για τέτοιους εθισμούς, είναι όσοι ασχολούνται με κάποιο άθλημα αντοχής. Δεν θα μπώ σε περισσότερες λεπτομέρειες για την δράση των ενδορφινών κλπ.

Αθλητές που προπονούνται δύο ή τρείς φορές την ημέρα, όπως πολλοί τριαθλητές, είναι και αυτοί που νοιώθουν τις περισσότερες ενοχές αν χάσουν κάποια προπόνηση. Αυτό γιατί, κατά παράδοξο τρόπο, όσο πιο σκληρά γυμνάζεται κάποιος, τόσο πιο πολύ νοιώθει ένοχος αν, Θεός φυλάξει, χαθεί κάποια προπόνηση.

Μέχρι ενός σημείο, αυτό είναι φυσιολογικό και, ας το πούμε αποδεκτό. Αν όμως συμβαίνει συχνά, τότε κάτι πάει λάθος, είτε στο προπονητικό πρόγραμμα του παθόντα, είτε στον τρόπο σκέψης του.

Υπερβολικά απαιτητικά προπονητικά προγράμματα, τόσο από πλευράς όγκου όσο και απο πλευράς έντασης, ειδικά αν απευθύνονται σε μη επαγγελματίες αθλητές, με επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, είναι πολύ πιθανόν να δημιουργήσουν τέτοιου είδους ενοχές.

Αν από την άλλη, ο αθλούμενος φτάσει σε ακραίες κατάστάσεις προκειμένου να μην χάσει κάποια προπόνηση (ελάχιστος ύπνος, μεταμεσονύκτιες προπονήσεις κλπ), τότε απλά έχασε επαφή με την πραγματικότητα που ονομάζεται: καθημερινή ζωή.

Αρρώστιες των παιδιών, επαγγελματικά ραντεβού και συναντήσεις στο γραφείο, έκτακτα περιστατικά στην δουλειά, μαθήματα, εξετάσεις, κοινωνικές υποχρεώσεις είναι συνεχώς μέρος αυτής της πραγματικότητας.

Αν ο αθλούμενος φτάσει σε σημείο να βάλει την προπόνηση πέρα και πάνω από όλες τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του, τότε μιλάμε για πάθηση, το σύνδρομο της «καταναγκαστικής άσκησης» ( compulsive exercise). Αυτοί οι άνθρωποι δεν γυμνάζονται πλέον γιατί το απολαμβάνουν, αλλά γιατί πρέπει. Η προπόνηση δεν είναι πλέον επιλογή αλλά υποχρέωση.

Ας μην πάρουμε όμως αυτό το ακραίο σενάριο.

Απλά, αν συμβαίνει συχνά να χάνονται προπονήσεις, φορτώνοντας ενοχές τον φιλότιμο αθλητή, τότε το προπονητικό πρόγραμμα δεν είναι συμβατό με την υπόλοιπη ζωή του. Πρέπει να υπάρχει ισορροπία του προπονητικού προγράμματος με τις υπόλοιπες οικογενειακές, επαγγελματικές και κοινωνικές υποχρεώσεις, αλλιώς εκτός από απλές ενοχές για κάθε χαμένη προπόνηση, εκτός από το ότι αφαιρείται το σημαντικό στοιχείο της διασκέδασης από την προπόνηση, ο αθλητής κινδυνεύει να διαταράξει προσωπικές ή επαγγελματικές σχέσεις.

Αν γενικά, το πρόγραμμα προπόνησης είναι μέσα σε αποδεκτά πλαίσια και συνήθως μπορεί να πραγματοποιηθεί, τότε δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για ενοχές αν χαθεί κάποια προπόνηση που και που. Δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι όσο αφορά την φυσική κατάσταση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: