christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Αερόβια Άσκηση Και Βιάγκρα

Ξεκινώ το άρθρο τονίζοντας ότι, δεν το γράφω ούτε με χιουμορίστικη διάθεση, ούτε με όρεξη για αστεϊσμούς. Η στυτική δυσλειτουργία είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, το οποίο επηρεάζει ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό του αντρικού πληθυσμού άνω των 45 ετών (περίπου ένας στους τρείς άντρες αυτής της ηλικίας επηρεάζεται από αυτή την πάθηση).

Οι άνδρες με στυτική δυσλειτουργία έχουν κατά μέσο όρο 80% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρδιοπάθεια σε σχέση με όσους δεν έχουν παρόμοιο πρόβλημα, σύμφωνα με νέα έρευνα της γνωστής αμερικανικής Κλινικής Mayo.
Οι νεότεροι άνδρες 40-49 ετών με στυτική δυσλειτουργία έχουν ακόμα πιο αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση καρδιοπάθειας.
Τα αποτελέσματα της έρευνας, υπό τη δρα Τζένιφερ Σόβερ, που δημοσιεύονται στο περιοδικό της Κλινικής «Mayo Clinic Proceedings», δείχνουν ότι οι άνδρες και οι γιατροί τους πρέπει να θεωρούν το πρόβλημα στύσης ως πιθανό προάγγελο προβλήματος στις στεφανιαίες αρτηρίες.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι δεν γνωρίζουν γιατί υπάρχει αυτή η σχέση.
Ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι τόσο η στυτική δυσλειτουργία όσο και το πρόβλημα της καρδιάς στην πραγματικότητα πηγάζουν από κάποιο άλλο υποκείμενο πρόβλημα, με συνέπεια, πριν μπλοκαριστούν οι αρτηρίες γύρω από την καρδιά, να έχουν προηγουμένως μπλοκαριστεί οι μικρότερες αρτηρίες του γεννητικού οργάνου του άνδρα.

Ευτυχώς πλέον στην σημερινή εποχή, το θέμα αυτό δεν αποτελεί ταμπού, και υπάρχουν λύσεις οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν τους πάσχοντες από αυτό το πρόβλημα.

Αν και γυμναστής εργάζομαι σε φαρμακευτική εταιρεία, όπου μέρος της δουλειάς μου είναι να ξέρω τα χαρακτηριστικά κάθε κύριου φάρμακου που κυκλοφορεί, όπως αντιβιοτικού, αντιϋπερτασικού, αντικαταθλιπτικού κλπ.

Με την ιδιότητα μου αυτή λοιπόν, θα μοιραστώ μαζί σας κάποια χαρακτηριστικά των σκευασμάτων κατά της στυτικής δυσλειτουργίας, τύπου Βιάγκρα.

Το συγκεκριμένο, δοκιμάστηκε αρχικά σαν αντιστηθαγχικό φάρμακο, στην πορεία όμως αποδείκτηκε η αποτελεσματικότητα του στις διαταραχές τις στύσης.

Η ουσία Σιλδεναφίλη (Sidenafil) που περιέχεται στο Viagra, μαζί με την Ταδαλαφίλη (Tadalafil) που περιέχεται στο Cialis και την Βαρδεναφίλη (Vardenafil) που περιέχεται στο Levitra, αποτελούν μια ομάδα αγγειοδιασταλτικών φαρμάκων, γνωστών και ως αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5), χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας, ενώ κάποια από αυτά χρησιμοποιούνται και στη θεραπεία της πνευμονικής υπέρτασης.

Η πνευμονική υπέρταση (ΠΥ) είναι μια σπάνια πνευμονική διαταραχή, στην οποία η πίεση του αίματος στην πνευμονική αρτηρία αυξάνεται πολύ περισσότερο από τα φυσιολογικά επίπεδα. Ταυτόχρονα όσο αυξάνεται η πίεση, τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων (πνευμονικών αρτηριών) γίνονται παχύτερα.

Από ιατρικής άποψης, θα μείνω μέχρι εδώ, δεν με παίρνει εξάλλου να μπω πιο βαθειά στα ιατρικά θέματα, ούτε και είναι αυτός ο σκοπός του άρθρου. Κρατώ απλά την περιγραφή αυτής της κατηγορίας φαρμάκων : αγγειοδιασταλτικά.

Αγγειοδιαστολή, όπως λέει και η λέξη, είναι η διαστολή, το μεγάλωμα των αιμοφόρων αγγείων. Με αυτό τον τρόπο, μπορεί να πάει περισσότερο αίμα στην περίοχή που το χρειάζεται (μύες, όργανα κλπ.).

Αλλάζω καπέλο και συνεχίζω με την ιδιότητα μου σαν γυμναστής και κάποια χαρακτηριστικά της αερόβιας άσκησης.

Με την αερόβια άσκηση, συμβαίνουν διάφορες προσαρμογές στο σώμα του ασκούμενου (περα από τις εμφανείς όπως χάσιμο βάρους), τόσο βραχυπρόθεσμες όσο και μακροπρόθεσμες. Για παράδειγμα, το σώμα των αθλητών αντοχής, μπορεί να κινητοποιεί και να χρησιμοποιεί ευκολότερα τα λίπη,  μπορεί να αποθηκεύει διπλάσια ποσότητα μυϊκού γλυκογόνου, η καρδία κτυπά πιο σιγά στην ηρεμία (αθλητική βραδυκαρδία), αυξάνεται το μέγεθος της (αθλητική μεγαλοκαρδία), έχει περισσότερο όγκο πλάσματος στο αίμα, αυξάνεται η ικανότητα αιμάτωσης των μυών καθώς και η ικανότητα τους να χρησιμοποιούν περισσότερο οξυγόνο κλπ.

τρέξιμο και τρίτη ηλικίαΜια σημαντική προσαρμογή της αερόβιας άσκησης είναι ότι κάνει τις αρτηρίες πιο μαλακές και ελαστικές, με αποτέλεσμα να διαστέλλονται (η αγγειοδιαστολή που λέγαμε) πιο αποτελεσματικά κατά την διάρκεια της άσκησης επιτρέποντας στην απαιτούμενη ποσότητα αίματος να πάει στους λειτουργούντες μύες. Αυτή η προσαρμογή μακροπρόθεσμα γίνεται ακόμα πιο σημαντική, γιατί δεν αυξάνεται μόνο η ελαστικότητα και η διάμετρος των αρτηριών, αλλά μέσω αναδιοργάνωσης του τοιχώματος τους μειώνεται και το πάχος του τοιχώματος αυτού.

Αυτή η φυσιολογική αγγειοδιαστολή και η μείωση του πάχους του τοιχώματος των αρτηριών είναι σημαντική όχι μόνο για την απόδοση των ασκουμένων αλλά και για την υγεία τους, αφού το μεγαλύτερο πάχος των αρτηριών και η έλλειψη ικανότητας τους να διαστέλλονται ικανοποιητικά θεωρούνται από τα πρώτα συμπτώματα της αρτηριοσκλήρωσης ή αρτηριοσκλήρυνσης, τα οποία συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων.

Ας κάνουμε μια μικρή ανακεφαλαίωση.

Πρώτη γραμμή στη θεραπεία των ασθενών με στυτική δυσλειτουργία, νοουμένου βέβαια ότι είναι με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού τους αφού υπάρχουν περιπτώσεις που αντεδεικνύεται, είναι τα συγκεκριμένα αγγειοδιασταλτικά φάρμακα.

Η αγγειοδιαστολή αυτή είναι πρόσκαιρη και αναλόγως του σκευάσματος διαρκεί από λίγες ώρες εώς 2 μέρες.

Η θεραπεία αυτή όμως θεραπεύει το σύμπτωμα (στυτική δυσλειτουργία) και όχι την πραγματική αιτία του προβλήματος, η οποία μπορεί να είναι ψυχογενής (κατάθλιψη, άγχος κλ.) ή οργανική (αγειακά, νευρολογικά, ορμονικά προβλήματα κλπ).

Αντιθέτως, με την αερόβια άσκηση, τα ευεργετικά αποτελέσματα για τον οργανισμό (συμπεριλαμβανομένης βέβαια και των ελαστικών και εύκολα διαστελλόμενων αρτηριών) είναι εφ’ όρου ζωής, νοουμένου βέβαια ότι ο ασκούμενος συνεχίζει να ασκείται.

Συνδέοντας τα δύο μέρη του άρθρου, δηλαδή την στυτική δυσλειτουργία με την αερόβια άσκηση, έχει από καιρό αποδειχθεί μέσω ερευνών (κάποιες παρατίθενται πιο κάτω) ότι η άσκηση βοηθά στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, όχι απλά καταπολεμώντας το σύμπτωμα όπως κάνουν τα σκευάσματα, αλλά τις περισσότερες φορές την όποια αιτία του προβλήματος.

Μήπως τελικά θα έπρεπε ο τίτλος του άρθρου να ήταν:

Αερόβια άσκηση ή Βιάγκρα;

Υ.Γ. Θέλω να τονίσω ότι η εταιρεία που εργάζομαι (Μ.Σ.Ιακωβίδης) δεν έχει καμιά σχέση με φάρμακα κατά της στυτικής δυσλειτουργίας και δεν έχω κανένα απολύτως λόγο να διαφημήσω ή να δυσφημήσω τέτοια φάρμακα. Επίσης, τώρα τελευταία η νέα πολιτική της WordPress είναι να βάζει διαφημίσεις σε κάποια από τα άρθρα μας, για να μας αναγκάσει να της πληρώνουμε μηνιαία συνδρομή για να μένει η σελίδα καθαρή. Αυτές τις διαφημίσεις εμείς οι κάτοχοι των μπλοκ δεν μπορούμε να τις δούμε, ούτε και ξέρουμε πότε βάζουν και πότε όχι, ούτε βέβαια και κερδίζουμε κάτι από αυτές. Αν υπάρχει από κάτω τέτοια διαφήμηση παρακαλώ αγνοήστε την.

Bacon, C. G., Mittleman, M. A., & Kawachi, I.  (2003).  Sexual function in men older than 50 years of age: Results from the health professionals follow-up study.  Annals of Internal Medicine, 139, 161-168.

Bordo, S.  (1993).  Unbearable weight: Feminism, western culture and the body. Berkeley, CA: University of California Press.

Bortz, W. M. 2nd, & Wallace, D. H.  (1999).  Physical fitness, aging, and sexuality.  Western Journal of Medicine, 170, 167-175.

Frauman, D. C.  (1982).  The relationship between physical exercise, sexual activity, and desire for sexually activity.  The Journal of Sex Research, 18, 41-46.

Haavio-Mannila, E., & Purhonen, S.  (2001).  Slimness and self-rated sexual  attractiveness: Comparisons of men and women in two cultures.  Journal of Sex Research, 38, 102-111.

Krucoff, C., & Krucoff, M.  (2000).  Peak performance. American Fitness, 19, 32-36.

Russell, W. R., & Cox, R. H.  (2003).  Social physique anxiety, body dissatisfaction and self-esteem in college females of differing exercise frequency, perceived weight discrepancy, and race.  Journal of Sport Behavior, 26, 298-319.

Stanten, N., & Yeager, S.  (2003).  Four workouts to improve your love life.  Prevention, 55, 76-78.

Turner, B. S. (1994). Preface. In P. Falk, The consuming body (pp. vii-xvii). London: Sage.

Turner, B. S. (1996). The body and society.  Explorations in social theory (2nd ed.). London: Sage.

Weiss, J.  (1997).  Not tonight honey, I’ve got a bodyache. Women’s Sports and Fitness, 19, 66-68.

Wiederman, M. W., & Hurst, S. R.  (1998).  Body size, physical attractiveness, and body image among young adult women: Relationships to sexual experience and sexual esteem.  The Journal of Sex Research, 35, 272-281.

Wilmore, J. H.  (2003).  Aerobic exercise and endurance. Physician and Sports Medicine, 31, 45-51.

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Φοιβος

    Ακομη ενα εξαιρετικο αρθρο για τα πλεονεκτηματα της ασκησης, ειδικα της αεροβιας, ενα τομεα που πλεον συζητειται αφοβα.

    Μου αρέσει!

  2. Θα αρκεστώ στο να πω ένα μεγάλο μπράβο για το άρθρο , ως δρομέας θα μπορούσα να μιλήσω με παραδείγματα αλλά ας αφήσουμε και μερικά πράγματα να τα συζητάμε όταν τρέχουμε… 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: