christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Ό,τι χειρότερο στον αθλητισμό: να αδικηθεί ένα παιδί

Ο 9χρονος γιός μου Στέφανος εδώ και 5 χρόνια περίπου ασχολείται συγχρόνως με τρία αθλήματα: το τρέξιμο, το ποδόσφαιρο και το τζούντο.  Προσπαθεί να μην αδικεί κάποιο από τα τρία αθλήματα, αλλά το γεγονός είναι ότι τα τελευταία χρόνια κλίνει προς το ποδόσφαιρο, αφού ανήκει στην ομάδα επιλέκτων της Ομόνοιας κάτω των 11 χρονών (U11).

Σαν ποδοσφαιριστής μετέχει με την ομάδα του στο πρωτάθλημα GRASSROOTS, του οποίου οι αγώνες είναι κάθε Σάββατο πρωί, από τον Νοέμβριο μέχρι τον Μάη.  Σήμερα το πρωί είχαμε το μεγάλο ντέρπι, Αποελ-Ομόνοιας. Το απόγευμα, το σωματείο Περικλής Δημητρίου Περικλής Δημητρίουσε συνεργασία με την Αστυνομία Κύπρου διοργάνωναν ένα αγώνα δρόμου απόστασης 5 χιλιομέτρων στο οποίο θα υπήρχε και αγώνας για παιδιά απόστασης 800 μέτρων. Στον αγώνα αυτό θα μετείχαν τα υπόλοιπα παιδιά της οικογένειας και της παρέας μας, και ο Στέφανος εδώ και μια βδομάδα ήθελε να πάρει μέρος, άσχετα από την κούραση που θα είχε από τον αγώνα του στο ποδόσφαιρο. Παίξε πρώτα καλά στον αγώνα σου και βλέπουμε, του έλεγα.

Πράγματι, τόσο ο Στέφανος όσο και τα άλλα παιδιά έπαιξαν πολύ καλά. Εμείς οι γονείς απολαύσαμε ένα ωραίο και αθλητοπρεπέστατο παιγνίδι και στο τέλος χειροκροτήσαμε τα παιδιά για την προσπάθεια τους. Το σκορ;

10 – 0 νίκησε το Αποελ. Επαναλαμβάνω: Απολαύσαμε το παιγνίδι και την προσπάθεια των παιδιών, απλά ο αντίπαλος ήταν (κατά πολύ) καλύτερος και μπράβο των παιδιών του Αποελ. Έτσι είναι ο αθλητισμός, κάποιοι νικούν και κάποιοι χάνουν.

Δεν ξέχασε ομως τον αγώνα του το απόγευμα, έτσι βρεθήκαμε κατά η ώρα 3 πίσω από το αρχηγείο της Αστυνομίας, όπου θα ήταν η εκκίνηση.

Παραθέτω πιο κάτω τα γεγονότα, και πείτε μου αν είμαι υπερβολικός:

Δώθηκε η εκκίνηση και ξεχώρισαν μπροστά τρία παιδιά,  με το γιό μου στη τέταρτη θέση, περίπου 10 μέτρα πίσω. Συνέχισε ο αγώνας με αυτή τη σειρά, και στα τελευταία 50 μέτρα ο Στέφανος άρχισε την αντεπίθεση του με αποτέλεσμα περίπου 10-15 μέτρα πριν τη γραμμή τερματισμού να φτάσει και να ξεπεράσει καθαρά το τρίτο παιδί. Να σημειώσω εδώ ότι στη γραμμή εκκίνησης, η οποία ήταν συγχρόνως και γραμμή τερματισμού, υπήρχε μια φουσκωτή αψίδα κάτω από την οποία εκκινούσαν και τερμάτιζαν οι αθλητές. Στη γραμμή τερματισμού στεκόταν η γυναίκα μου, η αδελφή μου και ο γαμπρός μου.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Μάλιστα και τα δύο πρώτα αγόρια, ο Αντρέας και ο Γρηγόρης ανήκαν στην ομάδα μας, κάνοντας έτσι το βάθρο οικογενειακή υπόθεση.

Ο γαμπρός μου Γιάννος, σαν γνήσιος «Πίτσιλλος» (εκτος των άλλων χαρακτηριστικών οι κάτοικοι της Πιτσιλιάς είναι ιδιαίτερα καχύποπτοι) που είναι, μου ζήτησε να βεβαιωθώ ότι δεν έγινε κάποιο λάθος με το Στέφανο. Κοίταξα τα αποτελέσματα και πράγματι, τον είχαν γράψει τέταρτο αντί τρίτο. Πολύ ευγενικά τους το επισήμανα.

Το τι φωνές άκουσα δεν περιγράφεται. Ο ανεκδιήγητος κ. Γιώργος Μεσημέρτζης, ο οποίος ήταν υπεύθυνος κριτής άφιξης μαζί με μιά άλλη κυρία προσπάθησαν να με κοροϊδέψουν, χρησιμοποιώντας κάθε φορά και πιο αστεία δικαιολογία. Στη προσπάθεια τους αυτή, κατάφεραν εκτός από το να νευριάσουν όσους είδαν τη κατάφωρη αδικία, να με προσβάλουν τόσο σαν προπονητή όσο και σαν αθλητή.

Κρίμα κ. Μεσημέρτζη την ιστορία που έχεις σαν πανελληνιονίκης που όλο περηφανεύεσαι ότι ησουν. (Επ’ ευκαιρίας και εγώ ήμουν πανελληνιονίκης αλλά δεν θεωρώ ότι είναι το πιο σημαντικό πράγμα που κατάφερα στη ζωή μου για να το επαναλαμβάνω όπου σταθώ). Τι να το κάνω αν δεν διδάκτηκες τόσα χρόνια τις πιο βασικές αρχές που διέπουν τον ιερό χώρο που βρισκόμαστε:  Σεβασμός, Δικαιοσύνη, Ευγενής άμιλλα, Ευγένεια, Αυτοπειθαρχία κλπ. Τι να το κάνω αν δεν μπορείς να καταλάβεις ότι, ίσως το χειρότερο πράγμα στον αθλητισμό είναι να αδικήσεις ένα παιδί; Ξέρεις πόσα παιδιά έφυγαν μακρυά από τα γήπεδα για τους διάφορους μεσημέρτζηδες;

Η πρότελευταια δικαιολογία που βρήκαν ήταν ότι υπάρχει κάμερα στην γραμμή τερματισμού και θα την κοιτάξουν. Στη κάμερα φαίνεται το άλλο παιδί μπροστά.  Και που ήταν η κάμερα ρώτησα; Να και η τελευταία δικαιολογία:

50 μέτρα πριν την αψίδα τερματισμού, όπου ήταν και το τέρμα του αγώνα! Τέλεια. Εκτος των άλλων υποτίμησαν την νοημοσύνη, τόσο την δική μου και της οικογένειας μου, όσο και των οικογενειών των άλλων παιδιών της ομάδας. Αν είναι δυνατόν, προτίμησαν να μετακινήσουν εν ριπή οφθαλού την γραμμή τερματισμού παρά να παραδεκτούν ότι έκαναν λάθος!

Κάπου σε αυτό το σημείο τερμάτισε ο πρόεδρος του διοργανωτή συλλόγου «Περικλή Δημητρίου» τον αγώνα  5000 χιλιομέτρων, κ. Σωκράτης Σωκράτους, και αφού του είπα την αδικία που έγινε, έκανε το πιο απλό πράγμα. Αφού ξεκαθάρισε στους διάφορους το αυτονόητο, ότι δηλ. η αψίδα είναι το σημείο εκκίνησης και τερματισμού αλλιώς δεν θα υπήρχε και λόγος να είναι εκεί που είναι, πήγε και ρώτησε το άλλο παιδί τι έγινε. Το παιδί αμέσως είπε ότι έχασε καθαρά από το Στέφανο, ο οποίος ας σημειωθεί είναι 3 χρόνια μικρότερος.

Συγχάρηκα τόσο τον Σωκράτη όσο και το άλλο παιδί για το ήθος του.Τόσο εμείς σαν γονείς, αλλά και ο ίδιος ο Στέφανος είπε ότι δεν θα πάρει το κύπελλο της τρίτης θέσης, να το πάρει το άλλο παιδί σαν επιβράβευση για το ήθος του και την ειλικρίνεια του.

Κάπου εδώ έπρεπε να ξεκαθαρίσει η υπόθεση. Μπα! Ο κ. Μεσημέρτζης εκεί, ακλόνητος, να συνεχίζει τα προσβλητικά του σχόλια τύπου «Δώστε τους ένα κύπελλο να σιωπήσουν, αν και δεν το αξίζουν». Ούτε καν άκουσε τι λέγαμε, ούτε καν κατάλαβε ότι το μόνο που είχε να κάνει ήταν να ζητήσει ένα συγγνώμη για τα λάθη και τη ξεροκεφαλιά του. Όχι τόσο από μένα, όσο από το μικρό παιδί που δεν μπορεί ακόμα να καταλάβει «πως γίνεται παπά αφού νίκησα να με βάλει πιο πίσω»;

Κρίμα κ. Μεσημέρτζη. Κρίμα για τη συγκεκριμένη διοργάνωση αλλά και την όλη, φιλότιμη προσπάθεια που καταβάλλει ο Σωκράτης και το σωματείο του Περικλή Δημητρίου. Γιατί δυστυχώς, όσο σωστός και αν είναι ο πρόεδρος ενός σωματείου (στον Σωκράτη όλοι βγάζουμε το καπέλο), συλλόγου, κόμματος, κράτους κλπ. κρίνεται όχι μόνο από τις πράξεις του αλλά και από τις πράξεις των συνεργατών του. Και στη συγκεκριμένη επιλογή φίλε Σωκράτη, λυπάμαι αλλά ατύχησες, δεν σε έβγαλε καθόλου ασπροπρόσωπο.

Μια ώρα μετά στο σπίτι κτύπησε το τηλέφωνο. ‘Ηταν ο Γιάννος, να μου φέρει λέει το κύπελλο του Στέφανου. Γιατί το πήρες, τον ρώτησα; Αφού είπαμε ότι δεν το θέλαμε.
Απο τη στιγμή όμως που ο πρόεδρος του συλλόγου ξεκαθάρισε την υπόθεση, στο βάθρο φώναξαν το όνομα του Στέφανου. Από ότι μου είπε κιόλας ο Γιάννος, ο κ. Μεσημέρτζης έκανε και ομιλία πριν τις απονομές.

Κάπου εδώ μετάνοιωσα που φύγαμε, αφού άνετα θα μπορούσα να την μετατρέψω σε διάλογο μπροστά στους όποιους επίσημους υπήρχαν εκεί. Από την άλλη όμως, ευτυχώς που έφυγα, από σεβασμό προς τον διοργανωτή σύλλογο Περικλή Δημητρίου και τον πρόεδρο του Σωκράτη Σωκράτους.

Το μόνο θετικό που υπήρξε από την όλη ιστορία είναι η πρόταση που μου είπε ο Στέφανος φεύγοντας από το χώρο του αγώνα:

Παπά, δεν θα σταματήσω το τρέξιμο, γιατί μου αρέσει, απλά δεν θέλω να έρθω ξανά σε αυτόν τον αγώνα.

Ούτε εγώ γιέ μου.

στεφανος χρίστου

Advertisements

12 Σχόλια

  1. Το σχόλιο της αδελφής μου Άντρης στο facebook: Τα ιδεώδη του Ολυμπισμού: Ταχύτερα, Ψηλότερα, Δυνατότερα… Ευ αγωνίζεσθαι. Παρακολουθώντας τον αγώνα μπορώ να επιβεβαιώσω ότι ο Στέφανος τήρησε και εφάρμοσε τα πιο πάνω ιδεώδη. Αγωνίστηκε δίκαια και με το σπαθί του έφτασε στη νίκη. Μπράβο Στέφανε. Για μας ήσουν ο πρώτος νικητής του αγώνα. ΄Οσο για όσους θέλουν να το παίζουν αθλητές (πρώην και νυν) τι να πει κανείς; Ντροπή τους να θεωρούν τον εαυτό τους αθλητή, αφού ο μόνος «άθλος» που φαίνεται να ξέρουν να κάνουν είναι να προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας.

    Μου αρέσει!

  2. Antonis Melas

    Για κάτι τέτοιυς φύγαμε από τα γήπεδα Χρίστο. Απλά δεν αξίζουν..

    Μου αρέσει!

    • Αντώνη κάτι τέτοιους έιναι γεμάτους δυστυχώς το οικοδόμημα του αθλήτισμού.Εμείς απλά πρέπει να ξεχωρίσουμε ότι αθλητισμός είναι ένα πράγμα (το οποίο και λατρεύουμε) και αθλητοπατέρες και αρρωστημένος παραγοντισμός είναι άλλο. ΑΘλούμαστε για εμάς και όχι για κανένα άλλο. Αν είσαι Κύπρο έλα κοντά για μια νέα αρχή, πιο ερασιτεχνική αν θέλεις γιατί θα σου μείνει παράπονο και απωθημένο μια ζωή

      Μου αρέσει!

  3. Ανώνυμος

    Χριστο μου συμφωνω με τη προσεγγηση του ολου θεματος διαφωνω με τη τελικη σου θεση να μην ξαναπαΐ ο στεφανος διαφωνω γιατι τετιοι τυποι τους χριαζετε παντα ενας στεφανος για να τους υπενθημηζει ποσο μικροπρεπεις ανθρωποι ειναι. Συχωρεστεμε για τη ορθογραφια μου

    Μου αρέσει!

    • Ανώνυμε φίλε, είμαι ευτυχής που το παιδί δεν μου ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει το τρέξιμο για πάντα και ας μην πατήσει ξανά σε αυτόν τον αγώνα. Σκέψου να έχω επενδύσει τόσα χρόνια να του κτίζω μια ιδεώδη εικόνα για τον αθλητισμό, και για ένα μεσημέρτζη να πάνε όλα στο καλάθι των αχρήστων. Επίσης, κάτι που δεν έθιξα στο άρθρο μου λόγω και του ήθους που επέδειξε το άλλο παιδί, κατά σύμπτωση ήταν γιός ενός από τους αστυνομικούς που διοργάνωναν τον αγώνα. Μάλιστα ο συγκεκριμένος, στη συζήτηση που είχαμε όταν του έλεγα ότι δεν θέλουμε το κύπελλο τους αλλά μια απολογία προς τον Στέφανο, μου είπε με αυστηρό ύφος: Εμείς θα σου δώσουμε το κύπελλο, αν δεν σου αρέσει να σηκωστείς να φύγεις, όπως και έπραξα. Εσύ αν ήσουν θα ήθελες να πας ξανά;

      Μου αρέσει!

  4. Εύχομαι η αδικία να τον πεισμώσει και να συνεχίσει με πάθος αυτό που αγαπά

    Μου αρέσει!

    • Ο μικρός είναι copy μου αυτό που θα κάνει θα το κάνει ότι και να γίνει.

      Μου αρέσει!

      • copy σου!!! α παναγια μου!! 😀 🙂 (Είστε λεβέντες και οι δυο)

        Μου αρέσει!

  5. Εγώ με θλίψη παρατηρώ ότι για δυο άσχετους «υπεύθυνους» ενήλικες μπήκαν δυο μικρά παιδιά σε μια διαδικασία που δεν αρμόζει στην αγνότητα της ψυχούλας τους. Αδικήθηκαν και τα δυο παιδιά γιατί ούτε το μάθημα του «εύ αγωνίζεσθαι» κατάφεραν να διδαχθούν αν και στο τέλος το δίδαξαν, αλλά ούτε χάρηκαν τον αγώνα αν κρίνω από τα λεγόμενα του Στέφανου και το απορημένο ύφος του άλλου παιδιου στην απονομή.

    Μου αρέσει!

    • Συμφωνώ απόλυτα Γιώργο. Λυπήθηκα το άλλο παιδί το οποίο ήταν παιδί με ήθος και καθόλου δεν έπρεπε να περάσει αυτή τη διαδικασία. Ήξερε ότι ήταν τέταρτος, μετά ξαφνικά του λένε ότι είναι τρίτος αφού η γραμμή τερματισμού «μετακινήθηκε» με μαγικό τρόπο, και μετά ξανά ότι είναι τέταρτος αφού η γραμμή μετακινήθηκε ξανά και πήγε στη θέση της. Για αυτό είπαμε ότι δεν θέλουμε το κύπελλο και να το δώσουν σε αυτό το παιδί, δεν ξέρω γιατί μετά που φύγαμε δεν εισακούστηκε αυτό που είπαμε. Πιθανόν ακόμα να μην κατάλαβαν την χοντράδα τους και να νόμισαν ότι ο καυγάς γίνεται για το κύπελλο.

      Μου αρέσει!

  6. Ανώνυμος

    kale mou file opos sou ipa ke pses apo to tilefono o kosmos ine gematos apo tetious pou dioxnoun ton kosmo apo ton athlitismo giati theloun na zoun sto parelthon opou ekanan oti ithelan.To pio dyskolo pragma gia merikous ine na zitisoun ena aplo sygnomi.An imoun ego sti thesi sou den tha antidrousa toso kosmia ke na efevga. tha estelna to Stefano spiti ke tha ton ekana rezili mprosta apo olous

    Μου αρέσει!

    • Ευχαριστώ κουμπάρε για τα καλά σου λόγια. Όπως βλέπω παρέμεινες ο ίδιος, αυθεντικός. Μην ανυσηχείς έγινε ρεζίλι εκ των πραγμάτων. Επίσης, ποιός είπε ότι τέλειωσε; Αυτόν θα τον βλέπω σε κάθε αγώνα δρόμου που θα τρέχω εγώ,ο Στέφανος η κόρη μου ή κάποιο από τα άλλα παιδιά. Έχει μανία να είναι πρώτη μούρη και να τρέχει πίσω από φωτογραφίες και απονομές. Νομίζεις θα τον αφήσω ήσυχο; Την απολογία του προς τον Στέφανο θα την κάνει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.Αν τύχει στον αγώνα της Λάρνακας σε ένα μήνα θα σου τον συστήσω και σένα να του πείς ένα γειά!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: