christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Ένας αγνός άνθρωπος, ένας πολύτιμος φίλος

Τον Φόνζυ τον γνωρίζω εδώ και 5 χρόνια περίπου. Θυμάμαι όταν τον είδαμε πρώτη φορά να τρέχει στο γήπεδο που τρέχουμε και μεις, τον προσκαλέσαμε αν θέλει να τρέξει για λίγο μαζί μας. Τον προειδοποιήσαμε κιόλας ότι πηγαίναμε σιγά , για ζέσταμα, και σε λίγο θα ανέβαινε ο ρυθμός. «No problem» μας είπε χαμογελώντας. Όταν αρχίσαμε να τρέχουμε γρηγορότερα, όχι μόνο ακολουθούσε αλλά στο τέλος έφυγε σε γρηγορότερο ρυθμό από εμάς (θα ήταν περίπου 3:30/χλμ). Τον υπολογίζω χωρίς αστεία να μπορεί να τρέξει τα 5 χιλιόμετρα γύρω στα 17:30, και τα 100 μέτρα γύρω στο 10.9 – 11.0.

Μέσω του τρεξίματος γίναμε φίλοι και έμαθα την ιστορία του. Η ζωή του όλη περιστρέφεται γύρω από το ποδόσφαιρο. Από μικρός προπονιόταν στη χώρα του, το Καμερούν, με στόχο να παίξει κάποτε σε μεγάλη ομάδα. Μέσω μάνατζερ ήρθε και έπαιξε ποδόσφαιρο σε μια ομάδα στην κατεχόμενη Αμμόχωστο, μαζί με κάποιο παιδικό του φίλο. Στη συνέχεια πήγαν πίσω στο Καμερούν, και από εκεί ο μάνατζερ τους έστειλε τον Φόνζυ στη Κύπρο και τον φίλο του στην Ολλάνδία.

Ο φίλος του, ο Eyong Enoh, είναι πλέον το νούμερο 6 του Άγιαξ, και εκατομμυριούχος, ενώ ο Φόνζυ πέρασε από διάφορες ομάδες και διάφορες κατηγορίες εδώ στη Κύπρο, χαραμίζοντας ουσιαστικά το ταλέντο και τα νιάτα του, και ας είναι μόνο 26 χρονών.

Διάβαζα τέτοιες ιστορίες για φτωχά παιδιά της Αφρικής που προσπαθούν να χτίσουν το μέλλον τους μέσω του ποδοσφαίρου, και για μάνατζερ που τους εκμεταλλεύονται για ένα κομμάτι ψωμί, αλλά μόνο γνωρίζοντας τον Φόνζυ και βλέποντας τόσο το επίπεδο φυσικής του κατάστασης, όσο και τεχνικής (αν και δεν είμαι ιδιαίτερα γνώστης του ποδοσφαίρου) μπόρεσα να καταλάβω ποσο κρίμα είναι αυτοί οι άνθρωποι.

Εκτός από τις φυσικές και ποδοσφαιρικές του ικανότητες, ο Φόνζυ είναι ένα αγνό  παιδί με εξαιρετικό χαρακτήρα και πάντα με θετική σκέψη. Πολύ ξεχωριστός χαρακτήρας.

Ο γιός μου ονειρεύεται να γίνει κάποτε ποδοσφαιριστής στην Ομόνοια, όπου και παίζει από  5 χρονών. Αν και προτιμούσα να ασχοληθεί με άλλο, ατομικό άθλημα,  όπως στίβο, τζούντο  ή τρίαθλο, όπου μπορούσα να τον βοηθήσω σαν γυμναστής, σέβομαι την επιθυμία του και όποτε μπορώ τον βοηθώ, με τις λίγες μου γνώσεις για το άθλημα.  Μια από αυτές τις φορές έτυχε να μας δεί και ο Φόνζυ, που ήρθε να προπονηθεί ο ίδιος.  «Άσε μου τον μικρό για μισή ώρα» μου είπε.  Η προπόνηση με τον άνθρωπο αυτό ήταν μάθημα ζωής για το Στέφανο.

Από τότε θεωρεί τον Φόνζυ φίλο του, και αν κάποτε παίξει σε μεγάλη όμάδα όπως λέει, θέλει να του αφιερώσει το πρώτο του γκολ.  Η προπόνηση αυτή είχε πολλές συνέχειες, και στη πορεία προστέθηκαν και τα παιδιά της αδελφής μου. Το πάθος του Φόνζυ, οι γνώσεις του και η μεταδοτικότητα του είναι απίστευτη, κάνοντας τους μικρούς να ακολουθούν κάθε οδηγία και συμβουλή του.  Από χτές που τον είδαμε μας έκλεισε ραντεβού για σήμερα, γιατί λέει θέλει να μάθει κάποια βασικά πράγματα στα παιδιά, πιο οργανωμένα. Του πρότεινα να τον πληρώνουμε (ξέροντας ότι αντιμετωπίζει οικονομικό πρόβλημα, αφού οι ομάδες που έπαιξε δεν ήταν και οι καλύτερες στις υποχρεώσεις τους) αλλά δεν δέκτηκε ούτε συζήτηση. «Μου αρέσει το πνεύμα αυτών των παιδιών, και μου δίνουν ενέργεια», η απάντηση του.

Φόνζυ τιμή μου που σε γνωρίζω.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: