christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Η κρίση στην Αθήνα με τα μάτια ενός Κύπριου

athens

athens (Photo credit: Riccardof)

Σπούδασα στο ΤΕΦΑΑ Αθηνών πριν από 20 χρόνια και από τότε πηγαινοέρχομαι για διάφορους λόγους (συνήθως επαγγελματικούς) 1-2 φορές το χρόνο στην Ελλάδα. Έτυχε να περάσει πάνω από ένας χρόνος να ταξιδέψω προς αυτή τη μεριά, και τώρα, εν μέσω κρίσης επισκέφτηκα την Αθήνα μέσω της εργασίας μου σαν ιατρικός επισκέπτης. Τόσα που διαβάσαμε και ακούσαμε για την οικονομική κρίση, τα οδυνηρά μέτρα λιτότητας, τον κόσμο που χάνει τις δουλειές του κλπ. που δεν ήξερα τι θα συναντήσω. Το πρώτο δυνατό σοκ το ένοιωσα όταν πήρα ταξί από το αεροδρόμιο για το ξενοδοχείο. Χωρίς να θέλω να θίξω τη συμπαθή τάξη των ταξιτζήδων, όλα αυτά τα χρόνια ξέρω ότι δεν είναι και οι πιο ευγενικοί άνθρωποι στο κόσμο, ειδικά οι Αθηναίοι. Η έκπληξη μου λοιπόν ήταν ότι, αντιθέτως με ότι περίμενα με πήρε ένα ευγενικό και αξιοπρεπέστατο παιδί και με οδήγησε χωρίς επικίνδυνα προσπεράσματα και βρισιές στο ξενοδοχείο μου. Δεν γίνεται λέω κάτι πάει λάθος.

Σήμερα, 5 μέρες και 7 διαφορετικούς ταξιτζήδες μετά, είδα ότι δεν ήταν λάθος ούτε και σύμπτωση. Όλοι οι οδηγοί ταξί που με μετάφεραν είχαν τα ίδια στοιχεία: ευγενικοί, υπομονετικοί, προσεκτική οδήγηση κλπ. Δεν άντεξα και είπα το συμπέρασμα μου στον τελευταίο, με την απορία τι συνέβηκε και άλλαξαν οι κλασικοί φωνακλάδες, καυγατζήδες, επικίνδυνοι οδηγοί και κάποτε πονηρούληδες ταξιτζήδες της Αθήνας. Απλό φίλε μου είπε. Όλοι αυτοί που λές τον τελευταίο χρόνο έφυγαν από το επάγγελμα και μείναμε μόνο όσοι είμαστε πραγματικά επαγγελματίες και αγαπάμε και πονάμε τη δουλειά μας.

Το ίδιο ακριβώς πρόσεξα και στα υπόλοιπα επαγγέλματα με τα οποία είχα επαφή: πωλητές, περιπτεράδες, γκαρσόνια κλπ. Το ίδιο και στον απλό κόσμο. Ενώ περίμενα να βλέπω παντού σκυθρωπά πρόσωπα και άνθρωπους να κλαίνε τη μοίρα τους, κάτι τέτοιο δεν ίσχυε. Μπορώ να πώ μάλιστα ότι βρήκα τους ανθρώπους πιο προσιτούς.Ίσως τελικά οι δυσκολίες να φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά μεταξύ τους. Πρόσφατο παράδειγμα για τους Αθηναίους μάλιστα ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες το 2004, όπου όλοι τους κατηγορούσαν πριν και αυτοί απλά έκλεισαν τα αυτιά τους, αφήσαν κατά μέρος αντιπαλότητες και ενωμένοι διοργάνωσαν τους καλύτερους αγώνες στη σύγχρονη ιστορία τους.

Δεν είμαι οικονομολόγους ή ψυχολόγος, ούτε ισχυρίζομαι ότι με 5 μέρες που έμεινα στην ΑΘήνα κατάλαβα τι πάει να πεί κρίση. Αυτό που ένοιωσα είναι ότι ο εληνικός λαός με αξιοπρέπεια αντιμετωπίζει επιτυχώς αυτή τη δύσκολη περίοδο, με τον σωστό τρόπο και είμαι σίγουρος ότι, όπως και τόσες άλλες φορές στο παρελθόν θα βρεί τον τρόπο να επιβιώσει.

Advertisements

1 σχόλιο

  1. Μακάρι ξάδελφε, μακάρι…
    Την δική μας την ρηχότητα φοβάμαι και το φαντακτερό μας περιτύλιγμα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: