christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Για τον παππού μου Παναή

Την πρώτη Αυγούστου έχασα τον αγαπημένο μου παππού σε ηλικία 93 ετών. Μια ζωή επαναστάτης, ο πρώτος στο χωριό(Τραχυπέδουλα) που ξύρισε το μουστάκι, ο πρώτος που φόρεσε παντελόνι αντί βράκα.
Από τους πρώτους στις εργατικές κινητοποιήσεις, τις μεγάλες απεργίες κλπ. Από τους πρωτοπόρους, αθόρυβους και αγνούς εργάτες για την περίφημη ιδέα του οκτάωρου. Και φυσικά αγνός υπηρέτης των ιδανικών που πρεύσβευε ο σοσιαλισμός, που τότε ήταν μια σανίδα σωτηρίας για την εργατιά. Για τις αρχές του κτυπήθηκε, φυλακίστηκε, η οικογένεια του τότε στιγματίστηκε.
Αυτός με έκανε οπαδό της Ομόνοιας και φυσικά του ΑΚΕΛ, άσχετα το πώς κατάντησε το κόμμα τώρα.
20 μέρες πιό πρίν, την μέρα της έκρηξης στο Μαρί έχασα και την γιαγιά μου, σύζυγο του παππού Παναή για 70 χρόνια. Την μερα της κηδείας της ο Παναής της φώναζε να τον περιμένει.
Το είπε και το έκανε. Ξύπνησε το πρωί της πρώτης Αυγούστου και φώναξε της Βιετναμέζας βοηθού που τους πρόσεχε. «Κάτσε να σου πώ», της είπε.» Εσύ να πάς στο Βιετνάμ να μην σε πειράξει κανείς, και εγώ θα πάω στη γυναίκα μου». Και έγειρε και πέθανε.
Στη κηδεία του πήγα με χαμόγελο. Μια ζωή επαναστάτης, έφυγε όπως ήθελε.
Η αγαπημένη Κερυνειώτισσα φίλη κ. Στέλλα Σπύρου, ακούγοντας την ιστορία του Παναή, του έγραψε το ακόλουθο ποίημα, για το οποίο την ευχαριστώ θερμα:

Καλή αντάμωση

Μπόρα καλοκαιρινή
θολώνει για μια στιγμή
το βλέμμα του Παναή,
ενενήντα τρία χρόνια κυλούν ευθύς
μπροστά του.
Ζωή τραχιά στα ορυχεία, ηρωϊκή,
ταξίδια σε δρόμους χωματένιους
σε περβόλια του ιδρώτα
και της ευλογημένης αντοχής
ψηλός σαν κυπαρίσσι,
στο σπίτι η γυναίκα του,
παιδιά και εγγόνια,
όταν η κόρη του σβήνει σιγά σιγά
το κυπαρίσσι ανεμοδέρνεται,
αντέχει, αναπνέει βαθιά,
γαντζώνεται στη ζωή
για τη γυναίκα του,
ώσπου μια μέρα σημαδιακή για τον τόπο μας,
-11 Ιουλίου 2011 –
κοιμάται τον ὐπνο τον αιώνιο η Τριανταφυλλού.
Τους χθόνιους θεούς
που τον φύλαγαν τόσα χρόνια χαιρετά,
στη βοηθό  που τους φρόντιζε,
εύχεται καλή επιστροφή στη χώρα της,
γέρνει το κεφάλι και ψιθυρίζει,
καλή αντάμωση Τριανταφυλλού έρχομαι,
η απόφαση είναι δική του,
κατάδική του,
λαλεί  ένα πουλί,
φτερουγίζοντας μαζί με την ψυχή του.

σ.σ.  18 Αυγούστου 2011

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: