christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Οι 5 ζώνες παλμών στη προπόνηση μας

Μιας και ξεκινάμε σιγά σιγά το πρόγραμμα προπονήσεων της ομάδας μας, για να είμαι σίγουρος ότι μιλάμε την ίδια γλώσσα αφού μπήκαν και νέα παιδιά στην παρέα, θα αναλύσω κάπως το κομμάτι της έντασης στην προπόνηση και τις ζώνες παλμών.

Συνήθως στο πρόγραμμα γράφω τη διάρκεια της προπόνησης, (π.χ 50 λεπτά τρέξιμο) τη διαδρομή (π.χ. ποδηλασία Λευκωσία – Λάρνακα – Μοσφιλωτή – Τσέρι 90 χιλιόμετρα), τα κομμάτια αν είναι διαλειμματική (π.χ. 8 χ 1000) και τις ζώνες παλμών, την ένταση δηλαδή για τον καθένα.

Τα υπόλοιπα είναι ελεγχόμενα, αλλά οι ζώνες παλμών είναι ατομικές για τον καθένα και είναι σημαντικό να κρατάτε σωστά τους παλμούς σας στις ζώνες που αναφέρει το πρόγραμμα.

Φέτος είχαμε αρκετούς αθλητές από διάφορα επίπεδα, και έτσι δημιουργήσαμε4 – 5 γκρουπάκια, στα οποία έμπαινε ο καθένας ανάλογα με το επίπεδο του. Αυτό πρέπει να γίνει και φέτος, και ο τρόπος για να μετρά ο καθένας σωστά την ένταση με την οποία δουλεύει είναι να μάθει ακριβώς τις δικές του ζώνες παλμών. Ας δούμε ξανά λοιπόν το θέμα έντασης και ζώνες παλμών:

ΕΝΤΑΣΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ

Μια από τις πιό βασικές παραμέτρους στην προπόνηση όποιουδήποτε αθλήματος είναι η ένταση, ο βαθμός δυσκολίας δηλαδή κάθε προπόνησης. Ένας αντικειμενικός τρόπος να μετρηθεί αυτή η ένταση έναι βάσει των καρδιακών παλμών του αθλητή. Παρ’όλο που οι έμπειροι αθλητές αντοχής ξέρουν περίπου πόσους παλμούς κτυπά η καρδιά τους ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια της προπόνησης, πρέπει να έχουν και ένα αντικειμενικό τρόπο να μετρούν αυτούς τους παλμούς. Ο λόγος είναι ότι κάποιες φορές οι παλμοί αλλάζουν είτε λόγω υπερκόπωσης, ασθένειας κλπ., και η προπόνηση να γίνεται τελικά σε λάθος ένταση από αυτή που θα έπρεπε.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να μετράτε τους παλμούς σας:

1. Ο πιό απλός, και αυτός που συνιστώ, είναι να εφοδιαστείτε με ένα ρολόϊ που να μετρά παλμούς. Αυτό πωλείται μαζί με ένα ελαστικό λουρί που δένετε γύρω από το στήθος του αθλητή, και το οποίο έχει ένα πομπό που στέλνει συνεχώς τον ακριβές αριθμό παλμό στην οθόνη του ρολογιού. Αν και υπάρχουν ακριβά και εξεζετημένα μοντέλα, μπορείτε να βρείτε και αρκετά φτηνά και αξιόπιστα.

2. Ο άλλος τρόπος είναι να μετράτε κάθε τόσο τους παλμούς μόνοι σας. Αυτό μπορεί να γίνει τοποθετώντας δύο δάκτυλα (τον δείκτη και τον μέσο) στην καρωτιδική σας αρτηρία, η οποία είναι στο πλάϊ του λαιμού σας, ή στη κερκιδική αρτηρία που είναι στον καρπό σας προς τη πλευρά του αντίχειρα.  Εκεί, βλέποντας το ρολόι σας μετράται πόσοι παλμοί κτυπούν σε 10 δευτερόλεπτα. Πολλαπλασιάζοντας το με το 6 βρίσκετε πόσοι είναι οι παλμοί σας το λεπτό, που είναι και η μονάδα μέτρησης: Παλμοί ανά λεπτό (ΠΑΛ). Μειονέκτημα αυτής της μεθάδου είναι ότι πρέπει να σταματάτε κάθε φορά για να τους μετρήσετε.

Υπάρχουν πέντε βασικές «ζώνες» – όρια, όπου πρέπει να κυμαίνονται αυτοί οι παλμοί, και σε ένα σωστό προπονητικό πρόγραμμα, ειδικά όταν ο προπονητής δεν είναι παρών, ο αθλητής γνωρίζει αρκετά πριν σε ποιές ζώνες παλμών θα κινηθεί σε κάθε προπόνηση. Να σημειώσω εδώ ότι υπάρχουν προπονητές οι οποίοι κάποιες ζώνες, για να ελέγχουν ακόμη καλύτερα τους αθλητές τους τις έκαναν μικρότερες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν 6 ή ακόμη και 7 ζώνες, αλλά γενικώς επικρατεί η θεωρία με τις 5 ζώνες.

1. Ζώνη Αποκατάστασης και Υγείας, 50% – 60% του Μέγιστου Αριθμού Παλμών (ΜΑΠ).

2. Ζώνη «Καψίματος λίπους» 60% – 70% του ΜΑΠ.

3. Η Αερόβια ζώνη 70% – 80% του ΜΑΠ.

4. Η Αναερόβια ζώνη 80% – 90% του ΜΑΠ.

5. Η ζώνη της μέγιστης προσπάθειας  90% – 100% του ΜΑΠ.

Οι πιο παλιοί της ομάδας ξέρουν τον Μεγιστο Αριθμό Παλμών (ΜΑΠ) τους, και τον ξέρουν συνήθως με τον δύσκολο τρόπο, αφού όλοι μας σε κάποιες δύσκολες προπονήσεις ή σε αγώνες κατά την διάρκεια του τελικού σπριντ τον έχουμε δεί γραμμένο στα ρολόγια μας.

Εμένα για παράδειγμα δείχνει max 183.

Για τα καινούργια παιδιά, ο πιο ασφαλής τρόπος να υπολογίσουν τον ΜΑΠ είναι να αφαιρέσουν οι άντρες την ηλικία τους από το 220 και οι γυναίκες από το 226.

Για γυμνασμένα άτομα όμως αυτό δεν ισχύει απόλυτα. Σε αυτή τη περίπτωση, αν μιλάμε για άτομα άνω των 30 ετών, αφαιρούν μέχρι την ηλικία των 30 κανονικά την ηλικία τους, και από εκεί και πέρα αφαιρούν 0.5 για κάθε χρόνο. Έτσι, για ένα γυμνασμένο άντρα 40 χρονών, ο ΜΑΠ θα είναι 220 – 30 = 190.  Στη συνέχεια 190 – 5 (τα υπόλοιπα 10 χρόνια μέχρι τα 40 χ 0.5 =5) μας κάνουν 185, που θα είναι κανονικά ο ΜΑΠ του.

Αν και ο πιο πάνω τρόπος δεν είναι απόλυτος για κάθε άτομο, αφού σε κάποιους ο ΜΑΠ είναι ψηλότερος από το γενικό πλυθησμό ενώ σε κάποιους άλλους χαμηλότερος, είναι ο πιο ασφαλές και αυτός που ενδείκνεται για αρχάριους.

Στις ζώνες παλμών, χρησιμοποιώντας το δικό μου ΜΑΠ, με μάξιμουμ 183, οι ζώνες παλμών μου είναι:

Ζώνη 1, 50% – 60% του ΜΑΠ = 91 – 110 Παλμούς ανά λεπτό (ΠΑΛ)

Ζώνη 2,  60% – 70% του ΜΑΠ = 110 – 128 ΠΑΛ

Ζώνη 3,  70% – 80% του ΜΑΠ = 128 – 146 ΠΑΛ

Ζώνη 4, 80% – 90% του ΜΑΠ 146 – 164 ΠΑΛ

Ζώνη 5,  90% – 100% του ΜΑΠ = 164 – 183 ΠΑΛ

Αυτόν τον υπολογισμό πρέπει να τον κάνετε και να ξέρει ο καθένας τις ζώνες του. Το θεωρώ ιδιαίτερα κρίσιμο κατά τη χειμερινή περίοδο, όπου λίγο ο ενθουσιασμός, λίγο η ανυπομονησία και λίγο η καλή παρέα που κινείται όμως σε γρηγορότερους ρυθμούς, κάνουν κάποιους να γυμνάζονται σε ψηλότερες εντάσεις από ότι γράφει το πρόγραμμα.
Οι 5 ζώνες παλμών

 

Να φοβάσαι αυτόν που τρέχει για ιερό σκοπό

Αυτή η φράση ακούστηκε για πρώτη φορά απο τα χέιλη του Αμερικανού μαραθωνοδρόμου Johnny Kelley, μετά που όντας φαβορί, έχασε στον μαραθώνιο της Βοστώνης το 1946 απο τον απίθανο Στέλιο Κυριακίδη.

Ο Κυριακίδης, φανερά υποσιτισμένος, και έχοντας 6 χρονια να τρέξει αγώνα, πήγε να τρέξει με σκοπό να βοηθήσει την Ελλαδα και τους συμπολίτες του οι οποίοι μαστίζονταν απο πείνα και αρρώστιες, σαν αποτέλεσμα του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου.

«Πώς θα μπορούσα να νικήσω εγώ έναν τέτοιο αθλητή; Εγώ αγωνιζόμουν μόνο για τον εαυτό μου. Αυτός αγωνιζόταν για μια ολόκληρη πατρίδα.», αυτά ήταν τα λόγια του Τζον Κέλι όταν τον ρώτησαν γιατί έχασε από τον Έλληνα….

Περισσότερα για τον Στέλιο Κυριακίδη εδώ

Ερχόμενος στη σημερινή εποχή και στους Ολυμπιακούς του Ρίο, υπάρχουν πολλές τετοιες περιπτώσεις, που ο καθένας τρέχει για τον δικό του ιερό σκοπο.

Για παράδειγμα η ομάδα προσφύγων που τρέχουν χωρίς χώρα με τη σημαία της ΔΟΕ,  ο αθλητής που κέρδισε το χρυσό στο μήκος Jeff Henderson το οποίο υποσχέθηκε στην άρρωστη με Αλτζχαιμερ μητέρα του καθώς και πολλοί άλλοι.

Προσωπικά, είχα στο μυαλό μου και στη καρδία μου τρείς αθλητές που θα έτρεχαν για ιερό σκοπό, ο καθενας σύμφωνα με τα δικα του δεδομένα, και τους οποίος περιμένω πως και πως να καμαρώσω και να χειροκροτήσω, έστω και απο τον καναπε του σπιτιού μου.

Ξεκινώ με τον μέγιστο Σπύρο Γιαννιώτη, ο οποίος μας ξεσήκωσε πριν λίγες μέρες με την απίστευτη του προσπάθεια στα 10,000 μέτρα κολύμβησης.

Απο τις πιο συγκλονιστικές στιγμές των Ολυμπιακών αγώνων του Λονδίνου το 2012 η συνέντεξη του μετά τον αγώνα,  όπου ένοιωθε ότι απαγοήτευσε τους δικούς του και την Ελλάδα όταν τερμάτισε τέταρτος.

Εμείς και τότε νοιώσαμε περήφανοι για αυτόν τον αθλητή, αλλά ό ίδιος έκλαιε απαρηγόρητος στο τέλος του αγώνα του και ζητούσε συγγνώμη

Για αυτον τον αθλητή, το ότι το πήρε απόφαση στα 32 του να συνεχίσει ακόμα 4 χρόνια για την επόμενη Ολυμπιάδα, σε ένα τόσο απαιτητικό άθλημα, απο μόνο του αποτελεί κατόρθωμα.

Αυτός ο άνθρωπος κολυμπούσε για τον δικό του ιερό σκοπό, και η έκφραση δικαίωσης στο προσωπο του μετά τον τερματισμό, όπου κατέκτησε το αργυρο μετάλιο μιλά απο μόνη της.γιαννιωτης

Για τον δικό της ιερό σκοπό, θα τρέξει και η Νεοζηλανδη Andrea Hewitt το Σάββατο στο τρίαθλο γυναικών.

Πέρσυ τον Νοέβρη έχασε ξαφνικά τον αραββωνιαστικό και προπονητή της, Γάλλο Laurent Vidal, ο οποιος απεβίωσε στα 31 του απο καρδιακή προσβολή. Ο Vidal, ο οποιος ήταν πέμπτος στο τρίαθλο στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου ήταν η πηγή έμνευσης για την Andrea, και για αρκετό καιρό μετά το χαμό του κανείς δεν ήξερε αν θα λάβει μερος τελικά στην Ολυμπιάδα ή όχι.

αντρεαΗ Andrea επέλεξε να αποφύγει συνεντεύξεις ή δηλώσεις σχετικά με το θάνατο του συντρόφου της. Απλά, 3 μήνες περίπου μετά το θάνατο του, ενημέρωσε οτι θα συνεχίσει με τον νεο προπονητή της, βάση του τρόπου σκέψης και του προπονητικού πλάνου  που εκπόνησε ο Vidal, με στόχο την κορύφωση στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ριο.

Ο αγωνας της είναι το Σάββατο, 20 Αυγούστου στις 5 ώρα Κύπρου. Αν και είναι αθλήτρια σταθερά στη 5αδα – 10αδα του αθλήματος, με βαθρα και διακρίσεις στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Τριαθλου, αυτή τη φορά δεν θεωρείται απο τα μεγάλα φαβορί.

Προσωπικά πάντα συμπαθούσα ιδιαίτερα αυτήν την αθλήτρια για το αγωνιστικό της πνεύμα, και αναμενω με μεγάλη αγωνία την κούρσα της ευχόμενος οτι καλύτερο. Είναι 34 χρονων και είναι η τρίτη της συμμετοχή σε ολυμπιάδα (8η στο Πεκίνο, 6η στο Λονδίνο)

Την ίδια μέρα ( βράδυ του Σαββατου ξημερώματα Κυριακής,) στις 3:15 τρέχει η τρίτη αθλήτρια που τρέχει για τέτοιο σκοπό, και η οποία, εν αντιθέση με τους άλλους δύο, το δηλώνει συνεχώς και με την πρώτη ευκαιρία.

μελισσα μπισοπΠροκειται για την Καναδή αθλήτρια των 800 μέτρων Melissa Bishop, η οποία ήδη προκρίθηκε στον τελικό, και ηδη αφιερώνει το όποιο αποτέλεσμα στον προπονητη της,  Dennis Fairall, ο οποίος μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδινου διαγνώστηκε με μια σπάνια μορφή νευρολογικής ασθενειας με την οποία παραλύει σταδιακά.

Πέρσυ την συνόδεψε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Πεκίνου, όπου η Bishop κατατάγηκε δεύτερη, φέτος ομως η κατάσταση σου χειροτέρεψε και δεν είναι σίγουρο αν θα μπορέσει να παρευρεθει στο Ριο.

«Αν και είναι δύκολο και για τους δύο μας, ο Dennis συνεχιζει να εχει τον πληρη έλεγχο του προγραμματος μου, κυρίως όμως μέσω μυνημάτων και emails, αφού δεν μπορεί να έρχεται στο γήπεδο. Η κατάσταση του δεν είναι πίεση για μένα, είναι κίνητρο. Θέλω να πάω καλά για να του δέιξω ότι τα προγράμματα του είναι υψηλού επιπέδου, θέλω να ειναι ευτυχισμένος και να νοιωθει ότι είναι ένας απο τους καλύτερους προπονητές του κόσμου».

Η 27χρονη Bishop έχει μια απο τις 3 καλύτερες επιδόσεις φέτος στα 800 μέτρα και είναι στα φαβορί για κάποιο μετάλλιο.

Τέτοιες ανθρώπινες ιστορίες, πίσω απο τη βιτρίνα και τη λάμψη, κάποιες γνωστές στο κοινο και κάποιες άγνωστες σε όλους εκτός απο τον αθλητή, είναι πολλές φορές η διαφορά που χρειάζεται, η έξτρα δύναμη, η ώθηση πέρα απο τα όρια.

 

 

Από τους «Ολυμπιακούς της Γαλάτας» το 1976 «Υποφήφιος Παγκόσμιος Πρωταθλητής» το 2013.

Μιλώντας με τον εδώ και κάποιες δεκαετίες συναθλητή μου Μιχάλη Θεοχαρίδη θυμηθηκε το άρθρο που έγραψε πριν 3 χρόνια μετά τη συμμετοχή μας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Διάθλου. Απολαυστικός ο Μιχάλης μοιράζεται μαζί μας εκτος από την εμπειρία του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Διάθλου, και την πορεία του στον αθλητισμό.

Πιο κάτω το άρθρο του φίλου μας:

Η έναρξη των Ολυμπιακών του Μοντρεαλ το 1976 μας βρήκε πρόσφυγες στη Γαλάτα.

tv michaliΣτην μαυρόασπρη TELEFUGEN είχα την πρώτη τηλεοπτική εμπειρία από τους μεγάλους αγώνες στίβου. Όσο μπορούσαμε να δούμε δηλαδή, με την εικόνα πολύ συχνά να προβάλλεται στα 8.3 ρίχτερ και να βλέπουμε περισσότερο «σιονούδι», σαν πως και να ήταν χειμερινοί οι Ολυμπιακοί. Η μετάδοση σταματούσε απαραιτήτως στις 6:00 και στις 8:30 για το δελτίο ειδήσεων. Βρε δεν παν’ να ήταν οι αθλητές 1 μέτρο από τη γραμμή τερματισμού, το ΡΙΚ σταθερό στην παράδοση και με Μπιμπισίδικη ευλάβεια θα μας άφηνε με την αγωνία και την απορία. Περιττό να πούμε πως τη μετάδοση μας την έκανε η all time classic φωνή του Αντρέα Γεωργιάδη!!!

Κανένας από μας δεν είχε την ευκαιρία να ταξιδέψει στο εξωτερικό και όλος ο κόσμος ξεχείλιζε μέσα από το ξύλινο έπιπλο με τη γυαλιστερή συρόμενη πόρτα της τηλεόρασης. Μεγάλοι αθλητές όπως ο Χουαντορένα, ο Λάσσε Βίρεν, ο Νεοζηλανδός Γουώκερ, ο Εντουιν Μόουζες, ο Βάλτεμαρ Τσιαπρίνσκι ήταν Τιτάνες και ήρωες που έγιναν πρότυπα στα παιδικά μας μάτια.

Όλοι στη γειτονιά θέλαμε να τους μοιάσουμε και να γίνουμε Ολυμπιονίκες. Έτσι, με όποια μέσα είχαμε, οργανώναμε κάθε απόγευμα, πριν την έναρξη της μετάδοσης των Αγώνων, τους δικούς μας Ολυμπιακούς. Τα σπριντ μέσα στον δρόμο του χωριού, η σφαιροβολία με την πιο στρογγύλη πέτρα που βρίσκαμε, ο ακοντισμός με «καννί» από τον καλαμιώνα στον ποταμό, το αγώνισμα επαναλήφθηκε αναβαθμισμένο όταν ο Ζαπίτης ο πελεκάνος, μας έδωσε μια βέργα από το ξυλουργείο του, ηδισκοβολία με ένα σκουριασμένο δίσκο σερβιρίσματος που βρήκαμε στα σκουπίδια. Τα εμπόδια, πάλι, ήταν κασόνια απο τον μπακάλη. Είχαμε φυσικά και εκφωνητή, καθώς ένας από μας αναλάμβανε να κάνει την περιγραφή των αγωνισμάτων. Θυμάμαι μάλιστα μια μέρα μετά τη βροχή διαλέξαμε την πιο μεγάλη «λίμνη» και διεξάγαμε τον αγώνα δρόμου με φυσικά εμπόδια!!!

Όταν ο Γουώκερ κέρδισε τα 1500 μέτρα, με το χαρακτηριστικό Νεοζηλανδέζικο φύλλο στη μπλούζα του, είχα τόσο εντυπωσιαστεί, που πήρα μια παλιά άσπρη καρώ μαντιλιά, την έκοψα σε σχήμα φύλλου και έβαλα την γιαγιά Ευθαλία να μου τη ράψει στη φανέλα που φορούσα. Φοβερή εμφάνιση την επόμενη μέρα!!! Για αθλητικά παπούτσια, ούτε λόγος. Ούτε καν γνωρίζαμε την ύπαρξή τους…Τα άσπρα πάνινα ήταν ότι πιο προχωρημένο θα μπορούσε να έχει κάποιος. Είχαμε όλοι, όμως, το γνωστό αεροδυναμικό κούρεμα, πρώτο νούμερο (ελέω ψείρας που κυκλοφορούσε πολύ, μετά τον πόλεμο).

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, έφτασε η ώρα των μεγάλων αποστάσεων. Η διαδρομή ορίστηκε… Μια αγέλη 15 παιδιών (8-12 χρονών) διέσχισε το χωριό και ανηφόρισε στον αυτοκινητόδρομο του Τροόδους. Τρέχαμε λαχανιασμένοι δίπλα από τα αυτοκίνητα και ξαναμπήκαμε στο χωριό κάνοντας μια κυκλική διαδρομή. Ήταν η πρώτη μου νίκη και η πιο…«ένδοξη». Kέρδισα όλα τα παιδιά, ακόμη και τα μεγαλύτερα, φορώντας την αυτοσχέδια μπλούζα imitation της Νέας Ζηλανδίας (made in Galata village, tailored by Efthalia). Ήταν μια νίκη καθοριστική για τη μετέπειτα «αθλητική μου πορεία». Ήταν όμως και άκρως παραπλανητική, καθώς ήμουν σίγουρος τότε πως μια μέρα θα γινόμουν παγκόσμιος πρωταθλητής.

Σε δύο μήνες μετακομίσαμε στη Λευκωσία. Πέμπτη τάξη Δημοτικού εγώ και η έγνοια μου το τρέξιμο. Ανώμαλη πρωσγείωση….Μπαμ!!!Δεν ήμουν πρώτος στο σχολείο!!! Δευτερότριτος και βάλε… Δεν τα έβαλα κάτω, συνέχισα να τρέχω και μετά, όταν πήγα στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Μεγάλο σχολείο, πολύς ανταγωνισμός. Όση προσπάθεια και να κατέβαλλα δεν ήμουν ποτέ στους πρώτους. Ούτε και στους Παγκύπριους Μαθητικούς Αγώνες δεν καταφερα να προκριθώ ποτέ. Κάπου εκεί συνηδειτοποίησα την μετριότητα του «ταλέντου» μου, ότι ήταν μάλλον δύσκολο να κερδίσω τους Ολυμπιακούς, ούτε καν να συμμετάσχω ποτέ σ’ αυτούς δεν μπορούσα, τουλάχιστον ως αθλητής…(ως θεατής ίσως θα μπορούσε). Τότε έκανα επιτέλους αναθεώρηση στόχων. Αντίπαλός ο εαυτός μου και στόχος η ατομική βελτίωση. Με σύμμαχο ένα ηλεκτρονικό ρολόι ΟΜΑΧ με χρονόμετρο, που μου έφερε από τις Αραβικές χώρες ο πατέρας μου, συχέχισα τις προπονήσεις και τα ατομικά ρεκόρ έπεφταν βροχή. Μια βροχή που πότιζε τον αθλητικό μου ενθουσιασμό. Όσο για το Ολυμπιακό μου όνειρο, είχε μαρανθεί για τα καλά…

Όταν πήγα στον στρατό, στερήθηκα το τρεξιμο για 40 μέρες (τόσο κάναμε να πάρουμε την πρώτη μας έξοδο σαν νεοσύλλεκτοι τότε). Αγγαρείες, ασκήσεις με τα όπλα, βολές, σκοπιές, αλλά τρέξιμο πουθενά. Δεν ήθελε και πολύ φαντασία κάποιος να μαντέψει, ότι το πρώτο μου ραντεβού, όταν βγήκα έξοδο, ήταν με το γήπεδο της Αγγλικής Σχολής για τρέξιμο και όχι με την κοπέλα μου (αφού δεν είχα κιόλας, για να λέμε και την αλήθεια)…

Οι προπονήσεις δεν σταμάτησαν από τότε. Στη τριανταδυάχρονη διαδρομή μου γνώρισα πολλούς δρομείς. Όλων των ειδών και ποιοτήτων.

Άλλοι αγνοί και ρομαντικοί, άλλοι ανταγωνιστικοί και εριστικοί. Πολλοί με ενθουσιασμό της μιας βδομάδας ή του ενός χρόνου. Άλλοι ήταν της προβολής και της επίδειξης. Ήταν και αυτοί που ζητούσαν να πάρουν, να κερδίσουν κάτι από το τρέξιμο, (χρήματα ή προβολή) και που ξεχνούσαν ότι το ίδιο το τρέξιμο ήταν το κέρδος τους. Κάποιοι άλλοι πάλι που έκαναν το “παραγοντιλίκι” επιστήμη.

Πέρα από τους φίλους που έκανα στο τρέξιμο, δεν μπορώ να πω πόσο ακριβώς ήταν το κέρδος μου, αλλά επιχείρησα μια κατά προσέγγιση λογιστική πράξη. Έχουμε και λέμε…32 χρόνια επι 52 βδομάδες, επί 60 χιλιόμετρα περίπου τη βδομάδα μας κάνει συνολικά 99.840 χιλιόμετρα…Χμ, αν σκεφτούμε ότι η περίμετρος της γης είναι 40.060 χιλιόμετρα, σε 1-2 μήνες συμπληρώνω δυόμισι γύρους του πλανήτη…

Και εκεί που τα σκεφτόμουν όλα αυτά βυθισμένος στην νιρβάνα του ερασιτεχνισμού μου…ντριν, ντριν ο coach στην γραμμή, για να μου προτείνει ένα μικρό αγώνα τρεξίματος και κολύμβησης. Έλα έτσι για την εμπειρία, μου είπε…Δεν είπα όχι για δύο λόγους: ο πρώτος ήταν γιατί μου αρέσουν οι προκλήσεις και ο προφανής δεύτερος, γιατί το πρότεινε ο ‘Αγιος Coach’… To επόμενο τηλεφώνημα του coach ήρθε για να ξύπνησει το φάντασμα της παγκόσμιας διάκρισης… Ρε φιλε κάθεσαι,; λαλεί μου ο coach… Eν Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που θα πάμε και έχει ηλικιακές κατηγορίες. Εμείς είμαστε στην κατηγορία 40-50χρ. και εν μεγάλη υπόθεση, μπορεί να βκούμεν τζαι βάθρον!!! Παγκόσμιο Πρωτάθλημα λαλώ σου, παρ’ το λίον πιο ζεστά…

Μετά από 32 χρόνια και σχεδόν 100. 000 χιλιόμετρα…Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται!!! Κατεβήκαμε λοιπόν σαν εθνική Κύπρου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, γράψαμε και CYPRUS στη φανέλα μας, όπως απαιτούσε το πρωτόκολλο, και γεμάτοι περηφάνεια σταθήκαμε στην αφετηρία. Ο coach Χρίστος Χρίστου με την επαγγελματική του τριαθλητική στολή και ο φίλος και συναθλητής Κώστας Πατήνιος με μια στολή που φώναζε από 10 μίλια ότι ήταν δανεική (του coach εννοείται).biathle 2 Εγώ, τέλος, ήμουν η πιο γελοία παρουσία, σαν πως και με μάζεψαν από την παραλία, με το μαγιό που φορούσα στον Πρωταρά και τα γδαρμένα γυαλακια κολύμβησης των 3 ευρώ.

Περιττό να πούμε ότι οι ξένοι συναθλητές μας ήταν βετεράνοι Ολυμπιακών συμμετοχών και προδιαγραφών… Δώσαμε τον αγώνα τον τίμιο όσο πιο καλά μπορούσαμε, αλλά ως εκεί… Έστω και κατα τύχη πλησιάσαμε να έρθουμε τρίτοι στό ομαδικό, αλλά δεν…. Ο coach ήρθε 10ος, εγώ 17ος, και πίσω μου ο Πατήνιος. Είμαστε κάτι σαν τον Εθνικό Άχνας που του έτυχε να παίξει στο Champions League… ε, πόσο μπόρει να διακριθεi;

Τελικά, τα πιο γλυκά όνειρα είναι τα ανεκπλήρωτα. Έτσι και το όνειρο για παγκόσια διάκριση επέστρεψε πίσω να κοιμάται παρέα με τα υπόλοιπα απωθημένα στο υποσυνείδητό μου, για πόσα χρόνια ακόμη δεν ξέρω. Ίσως για πάντα, εκτός και αν ο coach ανακαλύψει κάτι άλλο και τηλεφωνήσει ξανά ένα πρωί. «Αγνωσται αι βουλαί του coach»… Ως τότε συνεχίζω το τρέξιμο, να κλείσω σιγά σιγά και τον τρίτο γύρο της γης…

Αποκλεισμός όλης της Ρωσσικής Παραολυμπιακής ομάδας απο το Ριο!

Την προηγούμενη Κυριακή 7 Αυγούστου, ανακοινώθηκε απο τον Πρόεδρο της Επιτροπής Παραολυμπιακών αγώνων κ. Φιλιπ Κρεηβεν, ότι ολόκληρη η Ρωσσικη Ομάδα αποκλείεται απο τους Παραολυμπιακούς αγώνες του Ριο, που θα ξεκινήσουν στις 9 Σεπτεμβρίου.

Αυτο για τους ίδιους λόγους που απέκλεισαν και τους Ρώσσους αθλητές του στίβου και αλλων αθλημάτων, για το ότι δηλαδή δεν πληρούν τα κριτήρια για τη διεθνή ομοσπονδία αντιντόπινγκ, εν αντιθέση ας πούμε, με τους Αμερικάνους αθλητές που αρνούνται να μενουν στο Ολυμπιακό χωρίο και μένουν σε κρουαζερόπλοιο, με ότι αυτό συνεπάγεται για τους αιφνιδιαστικούς ελέγχους για ντοπινγκ.

Η μόνη επιλογή πλέον για αυτούς τους αθλητές, είναι η έφεση που θα ασκήσει η Ρωσσική Ομοσπονδία Παραολυμπιακών αγωνων στο ειδικό δικαστήριο.

Διαβάζοντας διάφορες συνεντευξεις αυτών των αθλητών, νοιωθει κάποιος το αισθημα αδικίας που βιώνουν, αφού εκτός των αλλων, για να κάνουν αθλητισμό και δη πρωταθλητισμό αυτά τα άτομα με αναπηρίες έχουν να ξεπεράσουν δυσκολίες που για αρτιμελής αθλητές δεν υφίστανται.

«Μην μπλέκετε την πολιτική με τον αθλητισμό»

«Περάσαμε τόσα στην ζωη μας, μην μας το κάνετε και αυτό»

«Μην μας τιμωράτε εμάς για αμαρτιες άλλων»

Κάποιες απο τις συνεντεύξεις τους, από τη σελίδα της Πραβδα

Μια απο αυτές ανήκει στην παρατριαθλήτρια Άννα Μπικοβα.αννα2

Την Αννα την γνωρισα φέτος σε ένα αγώνα τριάθλου που έγινε τον Απρίλιο εδώ στην Κύπρο. Την είδα πρώτη φορά κατά τη διαρκεια του σκέλους της κολύμβησης, όπου εντυπωσιάστηκα με τον τρόπο που την είδα να κολυμπά με ένα χέρι και την τεχνική που ανάπτυξε λόγω τη ιδιαιτερότητας της αυτής. Εννοείτε με πέρασε!

Μετα τον αγώνα τη βρήκα, την συγχάρηκα και από τοτε κρατάμε επαφή και παρακολουθώ την προσπάθεια της για να προκριθεί για τους Παραολυμπιακούς του Ρίο, όπου θα είναι ιστορικής σημασίας για το τριαθλο αφού πρώτη φορά συμπεριλαμβάνεται το Παρατρίαθλο στους Παραολυμπιακούς.

Και τι προσπάθεια!

αννα 1Δεν είναι καθόλου απλό ή εύκολο για κάποιον παρατριαθλητή να προκτριθεί σε Ολυμπιαδα. Υπάρχουν 6 κατηγορίες, αναλογα της αναπηρίας, και απο εκείνες προκρίνονται οι 10 πρώτοι – πρώτες. Για να μπεί όμως κάποιος στους 10 πρώτους πρέπει να κάνει μια σειρά αγώνων ανα τον κόσμο και να μαζέψει τους ανάλογους πόντους, με ότι κόπο και έξοδα προυποθέτει αυτό.

Κοπέλα με οικογένεια και μικρό παιδί, δικηγόρος, η Άννα συγκεντρώθηκε αυτή τη χρονιά στο να προκριθεί σε αυτούς τους αγώνες, με κάμπινγκ στο εξωτερικό (μεταξύ αυτών και η Κύπρος) αγώνες σε Ευρώπη και Ασία.

Όταν επιτέλους, τέλη του Μάη πήρε την πολυπόθητη πρόκριση δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά της.

Μια δύσκολη χρονιά, με τόσες θυσίες την επιβραβεύει με τον καλύτερο τρόπο:

Την πρόκριση της στο ιστόρικό πρώτο παρατρίαθλο σε Ολυμπιακούς αγώνες.

Τι να πεί τώρα κανείς σε αυτή τη κοπέλα;

Όπως λέει η ίδια σε συνέντευξη της, τέτοια απόφαση είναι ενάντια σε κάθε νόμο περι ανθρώπινων δικαιωμάτων, να ενοχοποιούνται αθώοι αθλητές για λάθη άλλων.

Αννα ελπίζω να δικαιωθείς όπως και οι υπόλοιποι συναθλητές σου, ενώνω και εγώ τη φωνή μου μαζί σου, μακρυά η πολιτική απο τα σπορ.

αννα3

 

 

 

 

Ερευνα για τις κλίμακες της Ψυχολογικής Ευεξίας στον Αθλητισμό

Πιο κάτω είναι μια σύντομη περιγραφή/παρουσίαση της έρευνας απο την υποψήφια διδάκτωρ, και ο συνδεσμος για το ερωτηματολόγιο όπου όσοι έχετε την καλοσύνη μπορείτε να βοηθήσετε την κοπέλα στην έρευνα της συμπληρώνοντας το.

Ονομάζομαι Δέσποινα Κουάλη και είμαι υποψήφια διδάκτωρ του τμήματος Κινησιολογίας στο Western University στο Οντάριο του Καναδά. Διεξάγω μια έρευνα σχετικά με την αξιολόγηση της εγκυρότητας ενός εργαλείου μέτρησης: Scales of Psychological Well-Being in Sport (Κλίμακες της Ψυχολογικής Ευεξίας στον Αθλητισμό).

Βρίσκομαι στη διαδικασία αναζήτησης αθλητών οποιουδήποτε αγωνιστικού επιπέδου, ηλικίας 18 ετών και άνω, που θα ήθελαν να λάβουν μέρος στην έρευνα αυτή. Η συμμετοχή είναι εθελοντική και ανώνυμη.

Η έρευνα αυτή στοχεύει να βοηθήσει περαιτέρω το ερευνητικό έργο στον τομέα της Αθλητικής Ψυχολογίας, παρέχοντας πληροφορίες σχετικά με ένα εργαλείο μέτρησης  που αξιολογεί την ψυχολογική ευεξία των αθλητών.

Αν επιθυμείς να λάβεις μέρος εθελοντικά στην έρευνα αυτή, θα κληθείς να απαντήσεις σε ένα ερωτηματολόγιο στα αγγλικά (ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής) σχετικά με τη ζωή σου ως αθλητής, το οποίο χρειάζεται περίπου 15 λεπτά για να συμπληρωθεί.

Αν ενδιαφέρεσαι να συμμετάσχεις, μπορείς να βρεις το ερωτηματολόγιο πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://www.surveymonkey.com/r/well-being-in-sport

 

Ευχαριστώ

Ironman, σαν σημερα, 38 χρονια πριν

Σαν σήμερα, 38 χρόνια πριν, διοργανώθηκε ο πρώτος αγώνας Τριάθλου απόστασης 3.9 χιλιόμετρα κολύμβησης, 180 ποδήλατου και 42 τρέξιμου, γνωστός σαν Ironman.

Αυτος ξεκίνησε από μιά διαφωνία σε μια τελετή απονομής στη Χαβάη, ένα στοίχημα για το ποιοί ήταν οι πιο γυμνασμενοι αθλητές, οι δρομείς ή οι κολυμβητές. Στη συζήτηση παρενέβηκε ο ταγματάρχης John Collins, λέγοντας ότι μέχρι τότε την υψηλότερη μέτρηση μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου δεν την είχε ούτε κολυμβητής ούτε δρομέας, αλλά ο ποδηλάτης Eddy Merckx και ότι ίσως οι ποδηλάτες να ήταν τελικά οι πιο γυμνασμενοι.

Πρότεινε, για να λυθεί η απορία, να οργανώσει ενα αγώνα που να συνδιάζει τις τρείς μεγάλες αποστάσεις των αγώνων κολυμβησης, ποδηλασίας και τρεξίματος που ήδη γίνονταν στο νησί.

Απο τους 15 άντρες που στήθηκαν στην εκκίνηση το πρωί στις 18.2.1978, τερμάτισαν 12, με νικητή τον Gordon Haller, ο οποίος όμως δεν βοήθησε να λυθεί η αρχικη απορία για το ποιός είναι πιο γυμνασμένος.

Ο λόγος ήταν ότι ο Haller ήταν αθλητής του μοντέρνου πένταθλου, και γυμναζόταν τόσο στο τρέξιμο όσο και στο κολύμπι!

Πέρασε όμως στην ιστορία σαν ο πρώτος νικητής του διασημότερου αγώνα αυτής της απόστασης.

Η φωτογραφία από εκείνο τον αγώνα, παρμένη απο την επίσημη σελίδα του Ironman.

ironman image

 

2015 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2015 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The Louvre Museum has 8.5 million visitors per year. This blog was viewed about 130,000 times in 2015. If it were an exhibit at the Louvre Museum, it would take about 6 days for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Εορταστικο τρέξιμο 26.12.2015

Σημερα καναμε το καθιερωμενο μας Χριστουγενιατικο τρέξιμο στο λεγόμενο «μονοπάτι του Σέργη» αφου αυτός το πρωτότρεξε και μας το παρουσίασε.  Ετυχε να ειναι και πανσεληνος, κατι που θα τύχει να δουμε ξανα, δηλαδή Χριστουγεννα με πανσέληνο, το 2034!

Φετος το κρατήσαμε καπως πιο οικογενειακό, με ατομα που ηξερα σίγουρα οτι δεν θα ειχαμε προβλημα, χωρις αυτοκινητο ασφαλειας ή πολλες πολλες οδηγιες.

Κυλησε όλο χωρίς απρόοπτα, με ευχαριστη κουβέντα καλή παρέα και καλή διάθεση.

Ευχαριστώ τους φίλους για την παρέα, ραντεβού με το καλό του χρόνου.

Πιο κάτω κάποιες φωτογραφίες απο τον Φοίβο, τον Νικο, τον Πέτρο και τον Ιάκωβο τους οποίους επίσης ευχαριστώ.

 

Βραβεύσεις Πρωταθλητών Κυπριακής Ομοσπονδίας Τριάθλου

Η Κυπριακή Ομοσπονδία Τριάθλου σας προσκαλεί στην τελετή βράβευσης των αρίστων αθλητών της για το 2015. Θα βραβευθούν όσοι/ες τερμάτισαν στις τρείς πρώτες θέσεις στα 4 μας πρωταθλήματα, δηλαδή στο Τρίαθλο, στο Τρίαθλο απόστασης Σπρίντ, στο Δίαθλο και στο Άκουαθλον.
Επίσης θα βραβευθούν οι αθλητές που μας εκπροσώπησαν στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, καθώς και οι τρείς πρώτοι Σύλλογοι.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο κτίριο της Κυπριακής Ολυμπιακής Επιτροπής, το Σάββατο 19/12/2015 η ώρα 7 το βράδυ.
Η παρουσία σας θα μας χαροποιήσει ιδιαίτερα.

———————————————————————————–

The Cyprus Triathlon Federation would like to invite you to commemorate and honor our 2015 National Champions. Recognition will be given to the top 3 athletes in our four primary events – Aquathlon, Sprint Triathlon, Triathlon and Duathlon. Likewise we will honor the athletes who represented Cyprus at the European Championships and the top 3 clubs.

The event will take place at KOE, the Cyprus Olympic House on 19/12/2015 at 7:00 pm. Your presence will be welcomed and appreciated by all.

Οι αθλητές που θα βραβευτούν είναι οι εξής:

Triathlon

Male

  1. Andreas Djiakouris
  2. Demetris Kafouris
  3. Charalambos Kathidjiotis

Female

  1. Yiota Chapoupi
  2. Carmen Macheriotou
  3. Sofia Matsi

Sprint

Male

  1. Kyriakos Skettos
  2. Christos Komodromos
  3. Giorgos Christofides

Female

  1. Ioulia Panayiotou
  2. Natalie Christofer
  3. Florendia Charalampous

Duathlon

Male

  1. Andreas Djiakouris
  2. Dimos Paps
  3. Charalampos Kathidjiotis

Female

  1. Yiota Chapoupi
  2. Michaelidou Demetra
  3. Stavroula Ioannou

Aquathlon

Male

  1. Sofokleous George
  2. Kyriakos Skettos
  3. Ioannis Panagiotou

Female

  1. Carmen Macheriotou
  2. Yiota Chapoupi
  3. Andri PoyiatziI

Clubs

  1. NOA. – Famagusta Nautical Club
  2. Nireas Triathlon Club
  3. NOP – Paphos Nautical Club

Special Mentions.

Athletes who represented Cyprus at the ETU European Championships.

  1. Marian Constantin
  2. Yiota Chapoupitriathlon_4

Σεμινάριο: «Προπονητικές εξελίξεις στο τρίαθλο, για αθλητές ηλικιακών κατηγοριών, τι μάθαμε μέχρι τώρα»

Το Σωματείο Bikin Cyprus διοργανώνει ενημερωτική παρουσίαση:

«Προπονητικές εξελίξεις στο τρίαθλο, για αθλητές ηλικιακών κατηγοριών, τι μάθαμε μέχρι τώρα»

Για αθλητές όλων των επιπέδων.

Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Κυριακή, 20.12.2015 η ώρα 5 το απόγευμα, στο Ολυμπιακό Μέγαρο (είσοδος της Λευκωσίας).

Γλώσσα:

Ελληνική

Ομιλητής:

Κύπρος Νικολάου

Εργοφυσιολόγος (ΚΑΕΚ) και ITU Certified Level 2 Triathlon coach

kypros.nicolaou@outlook.com

Είσοδος ελεύθερη

12108749_10153187772853302_8144831435865033233_n

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 70 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: