christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Ποδηλασία: Κανόνες ποδηλασίας σε γκρουπ

Ένα άρθρο που βάζω κάθε ξεκίνημα της σεζον, μιας και αρκετά νέα παιδιά μπαίνουν στο γκρουπ μας, είναι αυτό που αφορά τους κανόνες μας όσο αφορά την ποδηλασία.

Απο τη στιγμή που υπαρχει θέμα ασφάλειας όσο αφορά την ποδηλασία, προσωπικά σαν προπονητής και οργανωτής νοιώθω υπεύθυνος να προλάβω τυχών δυσάρεστες καταστάσεις, (όσο μπορώ βέβαια και όσο περνά απο το χέρι μου), και η πρόληψη είναι ο καλύτερος τρόπος.

Όσοι γνωρίζουν από ποδηλασία και ποδηλατικό γκρουπ, ξέρουν ότι για να λειτουργήσει σωστά και με ασφάλεια ένα γκρουπ, χρειάζονται:

α) Να ακολουθούνται κάποιοι βασικοί κανόνες, και

β) Τα άτομα που αποτελούν το γκρουπ να ποδηλατούν κάποιους μήνες μαζί. Με αυτό το τρόπο μαθαίνουν καλά το στυλ και τις αδυναμίες ο ένας του άλλου, και έτσι δημιουργείται η εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών της ομάδας. Για παράδειγμα δεν μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη και να είσαι ακριβώς πίσω ή δίπλα από κάποιον ο οποίος σταματά ή στρίβει απότομα. Χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμα και ένα καινούργιο άτομο να μπεί σε ένα γκρουπ ποδηλασίας το γκρουπ γίνεται ασταθές και νευρικό.

 

Ας δούμε κάποιους κανόνες τους οποίους ακολουθούσαμε μέχρι τώρα, και τους οποίους θα πρέπει να αρχίσουν όλα τα παιδιά να ακολουθούν:

1. Διάταξη του γκρουπ – οδήγηση σε ζευγάρια.

Μπαίνουμε σε ζευγάρια και οδηγά κάθε ζευγάρι πίσω από το άλλο. Ο μπροστινός τροχός των αθλητών ενός ζευγαριού πρέπει να είναι ελαφρώς δεξιά ή αριστερά από τους πισινούς τροχούς των προπορευόμενων ζευγαριών, όπως φαίνεται στην φωτογραφία.group-ride-figure1 Προσοχή να μην μπαίνετε λίγο πιο μπροστά και ο μπροστινός σας τροχός να είναι δίπλα από τον πισινό τροχό του μπροστινού αθλητή (overlapping). Αυτό είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες ατυχημάτων σε γκρουπ, αφού σε περίπτωση απότομης αλλαγής κατεύθυνσης του μπροστινού ποδηλάτη θα παρασύρει και τον τροχό σας, μαζί με εσάς και πιθανόν και κάποια άλλα άτομα από το γκρουπ (ντόμινο),

Στην σωστή και ασφαλή οδήγηση σε ζευγάρια θα επιμένουμε πολύ, αφού είναι από τις βασικές ικανότητες που πρέπει να έχει κάποιος για να μπορεί να είναι μέλος σε ένα ποδηλατικό γκρουπ. Σε κάθε ζευγάρι πρέπει οι δύο αθλητές να μένουν ακριβώς δίπλα ο ένας από τον άλλο, αλλιώς διαταράσσεται η ισορροπία όλης της ομάδας.

Δεν σημαίνει ότι το ζευγάρι το οποίο ξεκίνησε μαζί στην αρχή της προπόνησης θα παραμείνει μέχρι το τέλος, αφού εκτός των άλλων δεν έχουν όλοι σε ένα γκρουπ τις ίδιες αντοχές.

Όσο σιγά και αν πηγαίνει η ομάδα, και όσο και αν το θέμα της συζήτησης είναι ενδιαφέρον, τα κεφάλια μένουν πάντα μπροστά, και η συγκέντρωση στην οδηγήση πρέπει να είναι ο πρώτιστος στόχος. Κάθε ποδηλάτης πρέπει να παρακολουθά όχι μόνο τον μπροστινό του ποδηλάτη αλλά και τον αμέσως επόμενο, για τυχών αλλαγές πορείας ή εμπόδια στο δρόμο. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι, στη γλώσσα της επαγγελματικής ποδηλασίας, η ικανότητα να αποφεύγεις δυσάρεστες καταστάσεις οδηγώντας με 50 χιλιόμετρα την ώρα κολλημένος στον τροχό του μπροστινού σου ονομάζεται cat instinct.

Κάποιο αστείο που είπε ο ποδηλάτης από πίσω, κάποια διαφωνία κλπ. δεν θα πρέπει να είναι λόγος να γυρίσει κάποιος το κεφάλι του πίσω, ξεχνώντας ότι ο τροχός του είναι μόλις κάποια εκατοστά απόσταση από τον τροχό του μπροστινού του ποδηλάτη. Στροφή του κεφαλιού μπορεί ασυναίσθητα να φέρει και στροφή τιμονιού, με απρόβλεπτες εξελίξεις. Ακόμα το φέρω βαρέως ότι είχαμε πεντε τέτοιες περιπτώσεις ατυχήματος στην ομάδα μας, (στην μια μάλιστα ο φταίκτης ήμουν εγώ), τα οποία συμβήκαν στις πιο χαλαρές ποδηλασίες, και, ως συνήθως, εκεί που δεν το περίμενε κανείς.

2. Αλλαγή των ζευγαριών

group-ride-figure3Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, το προπορευόμενο ζευγάρι, αφού πρώτα βεβαιωθεί ότι ο δρόμος είναι καθαρός από αυτοκίνητα, κάνει σινιάλο στους πίσω και «ανοίγει», πάει δηλαδή ο ένας αριστερά και ο άλλος δεξιά, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία. Αυτό πρέπει να γίνει ελεγχόμενα και χωρίς απότομες κινήσεις. Απλά, αφού επαναλαμβάνω βεβαιωθούν οι προπορευόμενοι ποδηλάτες ότι δεν υπάρχουν αυτοκίνητα, και ότι ο τροχός του ποδηλάτου που ακολουθεί δεν είναι κολλημένος δίπλα από τον δικό τους, ανοίγουν και ελαττώνουν σταδιακά ταχύτητα, έτσι ώστε το υπόλοιπο γκρουπ να περάσει ανάμεσα τους.

Εδώ μπαίνει ένα θέμα, το οποίο προκαλεί σύγχυση αλλά πολλές φορές και εκνευρισμό στο υπόλοιπο γκρουπ. Αν κάποιοι δεν είναι σε θέση να οδηγήσουν, είτε επειδή είναι πολύ κουρασμένοι είτε επειδή δεν μπορούν να κρατήσουν σωστά και σταθερά τον ρυθμό, είτε επειδή δεν έχουν την κατάλληλη πείρα, φροντίζουν να μην ανεβαίνουν σιγά-σιγά στην θέση του οδηγού. Συνήθως καθορίζονται από την αρχή ποιοί δεν θα οδηγήσουν καθόλου, πολλές φορές όμως φαίνεται και κατά τη διάρκεια της προπόνησης.

Αυτό που θα πρέπει να γίνει, είναι τα άτομα που δεν θα οδηγήσουν, όταν αρχίσουν οι αλλαγές των ζευγαριών και αρχίσουν να έρχονται πίσω, να τους αφήνουν χώρο μπροστά τους και να μένουν οι ίδιοι πίσω. Με αυτό το τρόπο, ουσιαστικά δημιουργούνται δύο γκρουπ μέσα σε ένα: το γκρουπ των ζευγαριών που θα οδηγούν, και το γκρουπ των ζευγαριών που δεν οδηγούν και θα είναι μόνιμα από πίσω.

3. Κενά μεταξύ των ζευγαριών

Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να δημιουργούνται κενά μεταξύ των ζευγαριών. Μόλις αρχίσει να δημιουργείται κάποιο κενό, περίπου 10-15 μέτρων, πρέπει να καλύπτεται. Σε αυτή τη περίπτωση δεν γίνεται το πιο πάνω σενάριο, δηλαδή να «ανοίγει» το υπεύθυνο για το κενό ζευγάρι και να περνά το γκρουπ ανάμεσα τους. Αυτό γίνεται μόνο από τους πρώτους στο πρώτο γκρουπ. Σε αυτή τη περίπτωση οι πίσω ποδηλάτες, ένας-ένας αρχίζουν να προσπερνούν, πάντα ελεγχόμενα και πάντα από τα δεξιά (αυτό για εμάς στην Κύπρο που οδηγούμε σωστά, οι ελλαδίτες φίλοι το κάνουν αντίθετα, όπως και το οδήγημα τους). Δεν χρειάζεται να προσπεράσουν όλοι οι ποδηλάτες, περνούν απλά όσοι χρειάζονται για να γεμίσει το κενό που δημιουργήθηκε. Αυτή έιναι και μια από τις περιπτώσεις όπου αναγκαστικά αλλάζουν τα ζευγάρια μεταξύ τους.

Σε γρήγορες προπονήσεις drafting, όπου πλέον δεν μπαίνουμε ζευγάρια αλλά ένας-ένας, μια κακή εκτίμηση των δυνάμεων κάποιου ο οποίος επιμένει να μπαίνει με τους πιο δυνατούς, μπορεί να καταστρέψει την προπόνηση των συναθλητών του, αφού κατά πάσα πιθανότητα αυτός θα είναι η αιτία που θα δημιουργηθεί κενό και θα παγιδεύσει γρηγορότερους ποδηλάτες πίσω του με αποτέλεσμα να χάσουν και αυτοί μαζί του το πρώτο και γρηγορότερο γκρουπ.

4. Η κίνηση του γκρουπ

Μπορεί να υπάρχει μπροστά μια λακούβα, ένα σκυλι, φώτα τροχαίας, μια μεγάλη πέτρα κλπ. Το μπροστινό ζευγάρι είναι τα μάτια και τα αυτιά του γκρουπ. Είναι σημαντικό είτε με υποδείξεις των χεριών είτε φωνάζοντας για το εμπόδιο να προειδοποιήσουν τους πίσω ποδηλάτες, αλλά ακόμα πιο σημαντικό η κίνηση αποφυγής του να μην γίνει απότομα αλλά σταδιακά. Αυτό είναι και το κλειδί για το πως πρέπει να κινείται ένα γκρουπ. Απότομα σταματήματα και στριψίματα είναι κλασσικές αιτίες εκνευρισμού ή ατυχήματος.

5. Φαγητά που απαιτούν να ανοικτεί συσκευασία όπως σάντουϊτς, μπάρες κλπ καταναλώνονται από τους αθλητές όταν βρεθούν στο πίσω μέρος του γκρουπ.

6. Αν δεν υπάρχει κάποιος ειδικός στόχος στην προπόνηση, όπως ανάβαση κάποιων ανηφόρων στο ρυθμό του καθενός ή γρήγορο drafting, δεν έχει νόημα κάποιος να φεύγει μπροστά από το γκρουπ. Εκλαμβάνεται σαν αχρείαστη επίδειξη δυνάμεων.

7. Φέρνετε μαζί σας τα απαραίτητα για τυχών επισκευή τρύπιων ελαστικών, αλλά και κινητό τηλέφωνο.

8. Υπάρχουν ποδηλασίες οι οποίες οργανώνονται από ερασιτεχνικούς συλλόγους, στις οποίες πολύ σωστά στόχος είναι να διασκεδάσουν τα μέλη τους και να επιστρέψουν όλοι με ασφάλεια σπίτι τους. Σε αυτή τη περίπτωση επιβάλλεται να περιμένουν όλους τους ποδηλάτες και να πηγαίνουν όλοι μαζί. Είναι αυτό που λέμε » η ομάδα είναι τόσο δυνατή όσο ο πιο αδύνατος ποδηλάτης της».

Στην περίπτωση της δικής μας ομάδας, ίσως να ακουστεί λάθος, αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει.

Από τη στιγμή που ασχολούμαστε σοβαρά με το άθλημα μας το τρίαθλο, μας ενδιαφέρει η βελτίωση μας στη ποδηλασία. Δεν θα υπάρξει κάτι τέτοιο αν θα πρέπει να περιμένουμε κάθε φορά τον αδύνατο μας ποδηλάτη ή ποδηλάτες, όποιοι και αν είναι αυτοί. Το καλό με το ότι πλέον έχουμε πολλά παιδιά στην ομάδα, είναι ότι όσοι χάνουν το πρώτο γκρουπ σχηματίζουν πίσω ένα ή και δύο μικρότερα γκρουπ.

Αυτά. Καλή και ασφαλή αρχή στη νέα σεζον σε όλους τους φίλους ποδηλάτες εκεί έξω.

triathlon drafting

Οι 5 ζώνες παλμών στη προπόνηση μας

Μας έμειναν 5 μέρες για να αρχίσουμε τις προπονήσεις μας, και επ’ ευκαιρίας, αφού θα έχουμε και νέα παιδιά μαζί μας αλλά και σαν φρεσκάρισμα για τους πιο παλιούς, θα αναλύσω κάπως το κομμάτι της έντασης στην προπόνηση και τις ζώνες παλμών.

Συνήθως στο πρόγραμμα γράφω τη διάρκεια της προπόνησης, (π.χ 50 λεπτά τρέξιμο) τη διαδρομή (π.χ. ποδηλασία Λευκωσία – Λάρνακα – Μοσφιλωτή – Τσέρι 90 χιλιόμετρα), τα κομμάτια αν είναι διαλειμματική (π.χ. 8 χ 1000) και τις ζώνες παλμών, την ένταση δηλαδή για τον καθένα.

Τα υπόλοιπα είναι ελεγχόμενα, αλλά οι ζώνες παλμών είναι ατομικές για τον καθένα και είναι σημαντικό να κρατάτε σωστά τους παλμούς σας στις ζώνες που αναφέρει το πρόγραμμα.

Φέτος είχαμε τη τύχη να έχουμε αρκετούς αθλητές από διάφορα επίπεδα, και έτσι δημιουργήσαμε 6-7 γκρουπάκια, στα οποία έμπαινε ο καθένας ανάλογα με το επίπεδο του. Αυτό πρέπει να γίνει και φέτος, και ο τρόπος για να μετρά ο καθένας σωστά την ένταση με την οποία δουλεύει είναι να μάθει ακριβώς τις δικές του ζώνες παλμών. Ας δούμε ξανά λοιπόν το θέμα έντασης και ζώνες παλμών:

ΕΝΤΑΣΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ

Μια από τις πιό βασικές παραμέτρους στην προπόνηση όποιουδήποτε αθλήματος είναι η ένταση, ο βαθμός δυσκολίας δηλαδή κάθε προπόνησης. Ένας αντικειμενικός τρόπος να μετρηθεί αυτή η ένταση έναι βάσει των καρδιακών παλμών του αθλητή. Παρ’όλο που οι έμπειροι αθλητές αντοχής ξέρουν περίπου πόσους παλμούς κτυπά η καρδιά τους ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια της προπόνησης, πρέπει να έχουν και ένα αντικειμενικό τρόπο να μετρούν αυτούς τους παλμούς. Ο λόγος είναι ότι κάποιες φορές οι παλμοί αλλάζουν είτε λόγω υπερκόπωσης, ασθένειας κλπ., και η προπόνηση να γίνεται τελικά σε λάθος ένταση από αυτή που θα έπρεπε.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να μετράτε τους παλμούς σας:

1. Ο πιό απλός, και αυτός που συνιστώ, είναι να εφοδιαστείτε με ένα ρολόϊ που να μετρά παλμούς. Αυτό πωλείται μαζί με ένα ελαστικό λουρί που δένετε γύρω από το στήθος του αθλητή, και το οποίο έχει ένα πομπό που στέλνει συνεχώς τον ακριβές αριθμό παλμό στην οθόνη του ρολογιού. Αν και υπάρχουν ακριβά και εξεζετημένα μοντέλα, μπορείτε να βρείτε και αρκετά φτηνά και αξιόπιστα.

2. Ο άλλος τρόπος είναι να μετράτε κάθε τόσο τους παλμούς μόνοι σας. Αυτό μπορεί να γίνει τοποθετώντας δύο δάκτυλα (τον δείκτη και τον μέσο) στην καρωτιδική σας αρτηρία, η οποία είναι στο πλάϊ του λαιμού σας, ή στη κερκιδική αρτηρία που είναι στον καρπό σας προς τη πλευρά του αντίχειρα.  Εκεί, βλέποντας το ρολόι σας μετράται πόσοι παλμοί κτυπούν σε 10 δευτερόλεπτα. Πολλαπλασιάζοντας το με το 6 βρίσκετε πόσοι είναι οι παλμοί σας το λεπτό, που είναι και η μονάδα μέτρησης: Παλμοί ανά λεπτό (ΠΑΛ). Μειονέκτημα αυτής της μεθάδου είναι ότι πρέπει να σταματάτε κάθε φορά για να τους μετρήσετε.

Υπάρχουν πέντε βασικές «ζώνες» – όρια, όπου πρέπει να κυμαίνονται αυτοί οι παλμοί, και σε ένα σωστό προπονητικό πρόγραμμα, ειδικά όταν ο προπονητής δεν είναι παρών, ο αθλητής γνωρίζει αρκετά πριν σε ποιές ζώνες παλμών θα κινηθεί σε κάθε προπόνηση. Να σημειώσω εδώ ότι υπάρχουν προπονητές οι οποίοι κάποιες ζώνες, για να ελέγχουν ακόμη καλύτερα τους αθλητές τους τις έκαναν μικρότερες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν 6 ή ακόμη και 7 ζώνες, αλλά γενικώς επικρατεί η θεωρία με τις 5 ζώνες.

1. Ζώνη Αποκατάστασης και Υγείας, 50% – 60% του Μέγιστου Αριθμού Παλμών (ΜΑΠ).

2. Ζώνη «Καψίματος λίπους» 60% – 70% του ΜΑΠ.

3. Η Αερόβια ζώνη 70% – 80% του ΜΑΠ.

4. Η Αναερόβια ζώνη 80% – 90% του ΜΑΠ.

5. Η ζώνη της μέγιστης προσπάθειας  90% – 100% του ΜΑΠ.

Οι πιο παλιοί της ομάδας ξέρουν τον Μεγιστο Αριθμό Παλμών (ΜΑΠ) τους, και τον ξέρουν συνήθως με τον δύσκολο τρόπο, αφού όλοι μας σε κάποιες δύσκολες προπονήσεις ή σε αγώνες κατά την διάρκεια του τελικού σπριντ τον έχουμε δεί γραμμένο στα ρολόγια μας.

Εμένα για παράδειγμα δείχνει max 183.

Για τα καινούργια παιδιά, ο πιο ασφαλής τρόπος να υπολογίσουν τον ΜΑΠ είναι να αφαιρέσουν οι άντρες την ηλικία τους από το 220 και οι γυναίκες από το 226.

Για γυμνασμένα άτομα όμως αυτό δεν ισχύει απόλυτα. Σε αυτή τη περίπτωση, αν μιλάμε για άτομα άνω των 30 ετών, αφαιρούν μέχρι την ηλικία των 30 κανονικά την ηλικία τους, και από εκεί και πέρα αφαιρούν 0.5 για κάθε χρόνο. Έτσι, για ένα γυμνασμένο άντρα 40 χρονών, ο ΜΑΠ θα είναι 220 – 30 = 190.  Στη συνέχεια 190 – 5 (τα υπόλοιπα 10 χρόνια μέχρι τα 40 χ 0.5 =5) μας κάνουν 185, που θα είναι κανονικά ο ΜΑΠ του.

Αν και ο πιο πάνω τρόπος δεν είναι απόλυτος για κάθε άτομο, αφού σε κάποιους ο ΜΑΠ είναι ψηλότερος από το γενικό πλυθησμό ενώ σε κάποιους άλλους χαμηλότερος, είναι ο πιο ασφαλές και αυτός που ενδείκνεται για αρχάριους.

Στις ζώνες παλμών, χρησιμοποιώντας το δικό μου ΜΑΠ, με μάξιμουμ 183, οι ζώνες παλμών μου είναι:

Ζώνη 1, 50% – 60% του ΜΑΠ = 91 – 110 Παλμούς ανά λεπτό (ΠΑΛ)

Ζώνη 2,  60% – 70% του ΜΑΠ = 110 – 128 ΠΑΛ

Ζώνη 3,  70% – 80% του ΜΑΠ = 128 – 146 ΠΑΛ

Ζώνη 4, 80% – 90% του ΜΑΠ 146 – 164 ΠΑΛ

Ζώνη 5,  90% – 100% του ΜΑΠ = 164 – 183 ΠΑΛ

Αυτόν τον υπολογισμό πρέπει να τον κάνετε και να ξέρει ο καθένας τις ζώνες του. Το θεωρώ ιδιαίτερα κρίσιμο κατά τη χειμερινή περίοδο, όπου λίγο ο ενθουσιασμός, λίγο η ανυπομονησία και λίγο η καλή παρέα που κινείται όμως σε γρηγορότερους ρυθμούς, κάνουν κάποιους να γυμνάζονται σε ψηλότερες εντάσεις από ότι γράφει το πρόγραμμα.

Αυτο θα εχει το κλασσικό αποτέλεσμα, εκεί που θα πρέπει να ξεκουράσετε το σώμα σας με χαλαρή προπόνηση σε χαμηλή ζώνη παλμών να μην το κάνετε, κάτι που στη πορεία θα στοιχίσει στην απόδοση σας, αφού όταν θα πρέπει να κάνετε προπόνηση σε πιο ψηλές ζώνες δεν θα ανταποκρίνεται το ήδη κουρασμένο σώμα.

Με λίγα λόγια, μια εύκολη προπόνηση κάνονταν το λάθος αυτό τη μετατρέπετε σε μέτριας δυσκολίας, αλλά το ίδιο και μια δύσκολη τη μετατρέπετε επίσης σε μέτρια.

Αναμένετε απρόοπτο διαγώνισμα για τις ζώνες σας!Οι 5 ζώνες παλμών

 

Εορταστικό τριαθλητικό τριήμερο 2015

Ακόμα μιά προπονητική χρονιά έφτασε στο τέλος της, με το καθιερωμένο μας (πόσοι θεσμοί πλέον σε αυτή τη παρέα;) «εορταστικό τριήμερο».

Θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω πχ τραθλητικό κάμπινγκ ή κάτι παρόμοιο, αλλά επιμένω στο «εορταστικο», όσο παραπλανητικό και αν ακούγεται.

Αυτό ακριβώς πρέπει να είναι.

Μια γιορτή αποφοίτησης για τη χρονιά, μια γιορτή όμως που όπως και οι υπόλοιπες χρειάζεται προετοιμασία για να γίνει.

Δεν είναι εύκολο πράγμα, τέλος Ιούλη να κολυμπάς τη μια μέρα αγώνα 2 χιλιομέτρων, την επόμενη να ποδηλατάς 150 χιλιόμετρα με απαιτητικά ανήφορα και την επόμενη να τρέχεις σε μονοπάτι βουνού 14, και όλα αυτά με πρωινά εγερτήρια κάθε μέρα κατά τις 3 – 3:30 το πρωί.

Αυτό ακριβώς είναι και το κόλπο μου, η λεγόμενη «πονηριά» του προπονητή. Με αυτό τον τρόπο έχω την ομάδα απασχολημένη και με κάποιο στόχο για ακόμα 2 μήνες μετά τον τελευταίο μας αγώνα στις 24 Μαίου. Στόχος που, ναι μεν δεν είναι αγωνιστικός, αλλά που χρειάζεται την κατάλληλη προετοιμασία απο τον καθένα για να εξελικτεί σε γιορτή.

Θα ήθελα εδώ να στείλω τα χαιρετίσματα μου στους φίλους Μίλτο και Κωσταντίνο, τα παιδιά που το πρωτοκάναμε μαζί το 2012.Miltos Christos Kotsios Αγόρια, απαράδεκτο να λείπετε εσείς από το τριήμερο και ειδικά απο την ποδηλασία, είμαστε εδώ και κάνουμε αυτό που ξεκίνησα μαζί σας. Μόνο και μόνο για αυτό σας θέλω δίπλα μου. Θα χαρώ πολύ τις επόμενες χρονιές, πρώτα ο Θεός, να είστε σε κατάλληλη φόρμα και να μας τιμήσετε.

Το τριήμερο αυτό είχαμε συνολικά μαζί μας 40 περίπου άτομα. Έμπειρους αθλητές, πρωτάρηδες,  δρομείς, κολυμβητές, ποδηλάτες και τριαθλητές.

Ευχαριστώ για την παρέα, ανανεώνουμε το ραντεβού μας, πρώτα για την νέα σεζόν που θα ξεκινά τέλη Αυγούστου, και μετά για το επόμενο εορταστικό τριήμερο που θα γίνει του χρόνου την τελευταία βδομάδα του Ιούλη.

Επ’ ευκαιρίας, αν κάποιοι, ειδικά απο την επαρχία Λευκωσίας, ενδιαφέρονται να ξεκινήσουν να ασχολούνται με το τρίαθλο και να γυμνάζονται μαζί μας (λεπτομέρεια: γυμναζόμαστε πολύ νωρίς το πρωί)  μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μου στο facebook. Απλά να ξεκαθαρίσω ότι, ότι κάνω το κάνω αφιλοκερδός, δεν δεσμεύομαι απο κανέναν, και επιλέγω τα άτομα της ομάδας μου πρώτα απο όλα βάση χαρακτήρα, να ταιριάζει δηλαδή τόσο μαζί μου όσο και με τα υπόλοιπα παιδιά.

Πιο κάτω οι φωτογραφίες που μάζεψα απο τις τρείς μας μέρες, με φωτογράφους, εκτός απο εμένα τους Νίκο Γκέκα και υιό, Ρεβέκκα Μαλτέζου, Διαμαντή Ζαφειριάδη, Φοίβο Κοντεμενιώτη και Μιχάλη Θεοχαρίδη τους οποίους και ευχαριστώ.

Μέρα 1, Παρασκευή 24.7.2015.

Αγώνας στις Αγγλικές Βάσεις Bay to Bay Swim, απόσταση 1.8 χιλιόμετρα. Εκκίνηση 6:45 το πρωί στην παραλία Happy Valley στην Επισκοπή, αναχώρηση απο Λευκωσία 4:30, εγερτήριο 3:50.

Μέρα 2, Σάββατο 25.7.2015

Ποδηλασία 150 χιλιόμετρα, Λευκωσία – Λεμεσός – Παλαιχώρι – Λευκωσία.

Εκκίνηση 3:30 το πρωί, εγερτήριο 2:50.

Respect στον ξαδελφο Γιώργο Κωσταντινίδη που ξεκίνησε απο τη Λεμεσό με το αυτοκίνητο του η ώρα 2:15, και ήρθε Λευκωσία για να «γιορτάσει» μαζί μας την μέρα αυτή!

Μέρα 3 Κυριακή 26.7.2015

Τρέξιμο 14 χιλιόμετρα σε μονοπάτι στην κορυφή του Τρόοδους. Εκκίνηση 5:45 απο την πλατεία Τρόοδους, εγερτήριο 4.

Και με αυτά, όπως είπα και στα παιδιά:

Κυρήσσω την λήξη της σεζόν!

Καλό Καλοκαίρι και καλή αντάμωση!

 

Η μεγάλη ποδηλατική μας βόλτα για το ερχόμενο Σάββατο, 25.7.2015

Το ερχόμενο Σάββατο, 25.7.2015, θα πραγματοποιήσουμε τη μεγάλη μας ποδηλατική βόλτα, σαν το δεύτερο από τα τρία κομμάτια του εορταστικού τριήμερου με το οποίο κλείνει η σεζόν για φέτος.

Θα κάνουμε ακριβώς τη διαδρομή αλλά και τις ώρες που κάναμε πέρσι και πρόπερσι, όπου η όλη εκδήλωση κύλησε με επιτυχία και χωρίς απρόοπτα.

Η διαδρομή θα είναι Λευκωσία-Λεμεσός-Παρεκλησιά-Εφταγώνια-Συκόπετρα-Παλαιχώρι-Λευκωσία. Είναι ακριβώς 150 χιλιόμετρα, και πατώντας εδώ μπορείτε να τη δείτε στο χάρτη με τις κλίσεις του εδάφους, από το GPS του Κωσταντίνου Νεοφύτου, όταν πρωτοπήγαμε μαζί το 2012.

Πιο κάτω είναι οι ώρες και τα περάσματα,  όπως τα κάναμε τις προηγούμενες χρονιές.

Εκκίνηση θα είναι η ώρα 3:30 το πρωί αυστηρώς, από το βιβλιοπωλείο Αγρότη. Αν και ακούγεται βάρβαρο, ο λόγος είναι ότι με αυτόν το τρόπο τα ανήφορα στη Λεμεσό θα είναι υπό σκιά, ενώ το 2012 όταν ξεκινήσαμε μια ώρα αργότερα, ταλαιπωρηθήκαμε πολύ περισσότερο. Κάποιοι μπορούν να πάνε στο Lidl Λατσιών και να μας περιμένουν, 15 – 20 περίπου λεπτά αργότερα (3:45 – 3:50).

Ακριβώς επειδή θα είναι νύχτα, δεν θα ξέρουμε εκείνη την ώρα ποιοί ήρθαν και ποιοί όχι, φροντίστε να είστε στην ώρα σας γιατί θα είναι κρίμα για 5 λεπτά να χάσετε το γκρουπ. Σε τέτοια περίπτωση, προτιμήστε να πάρετε το αυτοκίνητο σας και να οδηγήσετε στον παλιό δρόμο Λευκωσίας – Λεμεσού μέχρι να μας φτάσετε και να ενωθείτε μαζί μας.

Εννοείτε όλοι πρέπει να έχουμε φώτα μπροστά και πίσω. Όσοι δεν έχετε φροντίστε μέχρι τότε να προμηθευτείτε.

Θα δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στο πρώτο μέρος της διαδρομής, από Λευκωσία μέχρι το ξενοδοχείο St. Raphael να μην ανεβούν καθόλου οι παλμοί μας πάνω από τη ζώνη παλμών 2 (60% – 70% του Μέγιστου Αριθμού Παλμών). Αυτό ήταν κρίσιμο γιατί μετά από αυτό το σημείο θα ξεκινήσουν τα ανήφορα, και αν ξοδεύσουμε άσκοπα ενέργεια θα το πληρώσουμε ακριβά στη συνέχεια. Αυτό το κομμάτι χρειάζεται περίπου 3 – 3:15 ώρες για να καλυφθεί στο σιγανό ρυθμό που θέλουμε, και είναι 72 περίπου χιλιόμετρα. Από εκεί θα στρίψουμε δεξιά και θα αρχίσουμε σιγά-σιγά να μπαίνουμε στις ανηφόρες, όπου θα κάνουμε την πρώτη μας στάση στην Παρεκκλησιά, στο φούρνο Ττούσιος, στις 3:15 – 3:30 περίπου ώρες και στα 76 χιλιόμετρα. Το υψόμετρο εδώ θα είναι στα 130 μέτρα. Οι φωτος από πέρσι και προπερσι.podilasia 2014ποδηλασία 2013

Η στάση δεν πρέπει να κρατήσει πάνω από 15 λεπτά. Θα σύστηνα στους πιο αδύνατους ανηφορίστες να κάνουν ακόμα πιο λίγο, και να αρχίσουν την ανάβαση γρηγορότερα.

Μας περιμένουν τρείς δύσκολες αναβάσεις. Η πρώτη θα είναι από το φούρνο και είναι απόστασης 10 χιλιομέτρων, την οποία θα κάνουμε υπό σκιά. Θα μας ανεβάσει από τα 130 μέτρα υψόμετρο στα 600. Ακολουθεί στρίψιμο αριστερά και ευθεία, προς τον Αρακαπά, για άλλα 8 χιλιόμετρα, τα οποία θα μας ξεκουράσουν αλλά θα μας πάρουν από τα 600 μέτρα υψόμετρο πίσω στα 400.

Στον Αρακαπά, (τον οποίο ο Φοίβος συχνά πυκνά αναφέρει θυμούμενος την περσινή του εμπειρία) δεν θα κάνουμε μεγάλη στάση, απλά θα ανεφοδιαστούμε στη βρύση ή στο καφενείο του χωριού με υγρά, και στη συνέχεια ξεκινούμε για το δεύτερο ανηφορικό κομμάτι.

Αυτό είναι απόστασης 6 χιλιομέτρων, και μέχρι τη Συκόπετρα που θα είναι η στάση μας, θα ανεβούμε από τα 400 στα 800 περίπου μέτρα υψόμετρο. Εκεί, θα είναι και το σημείο όπου θα κλείσουμε τα 100 χιλιόμετρα. Θα κάνουμε μια στάση 10 λεπτών, ελπίζοντας να βρούμε πάλι τη κυρία με το λάστιχο να δροσιστούμε, και θα ξεκινήσουμε για το τελευταίο και πιο δύσκολο ανήφορο (λόγω και της ζέστης), απο όπου και το πιο κάτω στιγμιότυπο.

podilasia 2014 alex fivos

Το τελευταίο ανήφορο είναι απόστασης 4 χιλιομέτρων, και μας ανεβάζει για τελευταία φορά από τα 800 στα 1000 μέτρα.

Από εκεί πλέον είναι κατηφορικά προς τη Λευκωσία, όπου θα πάμε μέσω Εργατών. Ο συνολικός χρόνος ποδηλασίας θα είναι περίπου 7 ώρες, ενώ με τις στάσεις θα πάρει ίσως 8 (πέρσι τόσο πήρε).

Εκτός από φώτα, καλώς κακού κάντε ένα σέρβις στο ποδήλατο (φρένα, σύρματα, λάστιχα κλπ).

Εννοείτε να έχετε ο καθένας τη διατροφή και τα υγρά του, χρήματα, έξτρα ελαστικά, τρόμπα κλπ.

Στην επιστροφή, λόγω επικινδυνότητας του δρόμου, να μπούμε ένας-ένας στη σειρά, ενώ γενικά θα ακολουθήσουμε τους κανόνες ασφαλείας που έχουμε ως ομάδα.

Μέχρι τη πρώτη στάση στο φούρνο, όλοι πρέπει να μείνουμε μαζί σαν γκρουπ. Από εκεί θα ανεβαίνει ο καθένας στο δικό του άνετο ρυθμό. Αν και δεν το κάνουμε μόνο για προπόνηση, αλλά και κάτι σαν εκδρομή, κάποιοι αν βιάζονται, ή απλά δεν μπορούν να περιμένουν τους πιο αδύνατους,  θα μπορούσαν να κάνουν ένα γκρουπάκι και να συνεχίσουν.

Η διαδρομή δεν είναι εύκολη, και δεν κάνει για όλους, απλά λόγω ενθουσιασμού. Όσοι δεν βάλατε τα χιλιόμετρα που έπρεπε δεν πρέπει να δοκιμάσετε να έρθετε.

 

 

Προπόνηση Δύναμης για τριαθλητές

Αναπόσπαστο μέρος της προπόνησης για κάθε άθλημα αντοχής πρέπει να είναι και η προπόνηση δύναμης. Παλαιότερες αντιλήψεις ότι με τη προπόνηση δύναμης ο αθλητής αντοχής βάζει κιλά, γίνεται πιο αργός, τραυματίζεται κλπ έχουν πλέον ξεπεραστεί.

Και όμως, ενώ οι κολυμβητές, κωπηλάτες και ποδηλατες έχουν εντάξει πλέον τις προπονήσεις δύναμης στο πρόγραμμα τους, αρκετοί δρομείς και τριαθλητές αποφεύγουν να το πράξουν.

Μια δικαιολογία που ακούω συχνά, όσο αφορά τους τριαθλητές, είναι ότι με τις προπονήσεις για τρέξιμο, κολύμπι και ποδήλατο δεν μένει έξτρα χρόνος για προπόνηση δύναμης. Μια προπόνηση δύναμης όμως έχει τόσα πλεονεκτήματα που δεν πρέπει να παραμελείται, ενώ δεν είναι τόσο χρονοβόρα όσο νομίζουν αυτοί οι αθλητές.

Πιο κάτω είναι κάποια από τα πλεονεκτήματα της προπόνησης δύναμης για τους αθλητές αντοχής:

1) Βοηθά το σώμα να κρατά τη σωστή του στάση, αναλόγως του αθλήματος, κατά την διάρκεια των προπονήσεων και των αγώνων.

Με την κούραση να συσσωρεύεται, έρχεται ένα σημείο κατά το οποίο το σώμα, αν δεν έχει ένα ικανοποιητικό επίπεδο δύναμης, προσπαθεί να ξεκουραστεί, υιοθετώντας λάθος στάση και τεχνική. Αυτό στο τρέξιμο για παράδειγμα, μετατρέπεται σε καμπούριασμα, σκύψιμο, μεγαλύτερα βήματα, λάθος κίνηση χεριών κλπ. Λάθος στη στάση και στην τεχνική σημαίνει, στην καλύτερη περίπτωση μειωμένη απόδοση, ενώ στη χειρότερη θα σημαίνει κάποιον τραυματισμό.

Μειωμένη απόδοση θα υπάρχει και στη ποδηλασία τριάθλου, όπου μετά από κάποια χιλιόμετρα σκυμμενος στις αερόμπαρες ο αθλητής, αν δεν έχει καλά γυμνασμένους ραχιαίους θα πονέσει την μέση του με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να αλλάξει στάση και να χάσει το πλεονέκτημα της αεροδυναμικής θέσης, ενώ και στο κολύμπι, χωρίς γυμνασμένους κοιλιακούς το σώμα δεν μπορεί να κρατήσει την σωστή στάση στο νερό για αρκετή ώρα.

2) Με την εφαρμογή ενός σωστού προγράμματος ασκήσεων δύναμης, εντοπίζονται και διορθώνονται ανισορροπίες στο σώμα του αθλητή. Αυτές οι ανισορροπίες μπορεί να αφορούν διαφορά δύναμης περάν του φυσιολογικού μεταξύ ανταγωνιστικών μυικών ομάδων (π.χ. μεταξύ τετρακεφάλων και δικεφάλων μηριαίων) ή μεταξύ διαφορετικών σημείων του σώματος (π.χ. του ενός ποδιού με το άλλο), ανισορροπίες που εύκολα μπορεί να οδηγήσουν σε τραυματισμούς.

3) Όσο και αν ακούγεται παράξενο, η προπόνηση δύναμης όχι μόνο δεν προσθέτει σωματικό βάρος στους αθλητές αντοχής, αλλά αντιθέτως βοηθά στη μείωση του. Αυτό συμβαίνει γιατί βοηθά να αυξηθεί ο μεταβολισμος, βοηθά να διατηρούνται τα επίπεδα της ινσουλίνης και της γλυκόζης στο αίμα σε κανονικά επίπεδα και συμβάλει στην κινητοποίηση των ορμονών οι οποίες ευθύνονται για το κάψιμο του λίπους.

4) Βοηθά όπως ήδη ανάφερα στην πρόληψη τραυματισμών.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Πιστεύω λίγο ή πολύ ότι όλοι οι προπονητές συμφωνούν με τα πιο πάνω.Εκεί που ξεκινούν οι διαφωνίες είναι στο ποιός είναι ο πιο σωστός τρόπος για να προπονείται ένας αθλητής αντοχής (στην περίπτωση μας ένας τριαθλητής) στην ικανότητα της δύναμης,

Υπάρχουν διάφορες σχολές όσο αφορά αυτό το θέμα.

1) Μια σχολή είναι αυτή που υποστηρίζει την προπόνηση δύναμης μέσω της κυκλικής προπόνησης. Αυτή γίνεται με διάφορες ασκήσεις σε σταθμούς, και συνεχείς εναλλαγές ασκήσεων από τον ένα σταθμό στον άλλο χωρίς ή με ελάχιστο διάλειμμα. Στις ασκήσεις αυτές ο αθλητής χρησιμοποιεί είτε το σωματικό του βάρος, είτε ελαφριά βαράκια κάνοντας πολλές επαναλήψεις.

2) Η πιο πάνω προπόνηση μπορεί να γίνει με τις ίδιες ασκήσεις, τα ίδια ελφριά κιλά ή το βάρος του σώματος του αθλητή, και πολλές επαναλήψεις αλλά όχι με κυκλική μορφή. Δηλαδή θα τελειώνει σε κάθε άσκηση όλα τα σετ, με μικρό διάλειμμα (30 δευερόλεπτα έως 1 λεπτό) και μετά θα προχωρά στην επόμενη.

3) Μια άλλη σχολή αντιθέτως, υποστηρίζει ότι οι αθλητές αντοχής δεν πρέπει να επηρεάζουν το καρδιοαναπνευστικό σύστημα κατά την προπόνηση δύναμης. Αυτό γιατί μπορεί να του δημιουργηθεί υπερκόπωση. Αυτή η σχολή, υποστηρίζει ότι στην προπόνηση δύναμης ο αθλη πρέπει πρωτίστως να στοχεύει στην αύξηση της μέγιστης του δύναμης, σηκώνωντας πιο βαριά κιλά (περίπου μέχρι το 85% του μέγιστου του ρεκορ σε κάθε άσκηση), με πιο λίγες επαναλήψεις και περισσότερο διάλειμμα.

4) Άλλη σχολή τέλος υποστηρίζει την ανάπτυξη δύναμης μέσω της ταχυδύναμης, μέσω δηλαδή πλειομετρικών ασκήσεων (πηδήματα και δρομικές ασκήσεις) και ταχυτήτων, που αν μιλάμε για δρομείς είναι μέχρι 80-100 μέτρα με μεγάλη ταχύτητα, εκτελεσμένες είτε σε ευθεία είτε σε ανήφορο.

Προπόνηση με αυτές της ασκήσεις, έχει αποδεικτεί ότι μειώνει τον χρόνο παραμονής του ποδιού στο έδαφος για τους δρομείς και τους τριαθλητές, βοηθώντας τους να τρέχουν γρηγορότερα.

Πως γίνεται αυτό;

Η θεωρία μας λέει ότι, με κάθε πάτημα του ποδιού στο τρέξιμο, το κάτω μέρος του ποδιού (γαστροκνήμιοι, σύνδεσμοι, τένοντες κλπ.) απορροφά τους κραδασμούς που δημιουργούνται από την επαφή με το έδαφος. Αυτή η, ας την αποκαλέσουμε «ενέργεια», αποθηκεύεται στους μυες και στους τένοντες, και απελευθερώνεται κατά την διάρκεια του σπρωξίματος του ποδιού. Υπάρχει όμως ένα ιδανικό χρονικό διάστημα στο τρέξιμο κατά το οποίο πρέπει να γίνουν  οι φάσεις  α)πάτημα του ποδιού –β) αποθήκευση της ενέργειας, και – γ) σπρώξιμο προς τα μπρος (απελευθέρωση της ενέργειας).

Πληροφοριακά, το ιδανικό τρέξιμο για αθλητές αντοχής στο οποίο επιτυγχάνεται η μέγιστη εκμετάλευση αυτής της φάσης, είναι αν τρέχουν με 90-92 βήματα το λεπτό.

Πολλοί δρομείς και τριαθλητές  καθυστερούν στη φάση μεταξύ της αποθήκευσης και απελευθέρωσης της ενέργειας, με αποτέλεσμα αρκετή από αυτήν να χάνεται σε κινήσεις που δεν έχουν να κάνουν με την προώθηση του σώματος του αθλητή προς τα μπρος, όπως για παράδειγμα με κατακόρυφη προώθηση.

Αυτό είναι πολύ εμφανές αν παρακολουθήσετε κάποιον άλτη του ύψους να κάνει ζέσταμα. Θα τον δείτε να τρέχει ουσιαστικά με πηδηματάκια, κινώντας το σώμα του όχι μόνο προς τα μπρος αλλά και προς τα πάνω. Τον άλτη όμως δεν τον ενδιαφέρει η δρομική οικονομία, αφού θα τρέξει 2 στροφές και θα σταματήσει, σε αντίθεση με τον δρομέα και τον τριαθλητή.

Ένα παράδειγμα τέτοιων ασκήσεων μπορείτε να παρακολουθήσετε στο βιντεάκι που φτιάξαμε με πρωταγωνιστές τον Χριστάκη Χριστοφή και τον Κώστα Πατίνο, πατώντας εδώ.

Τελικά ποιά από όλες τις μεθόδους είναι η πιο σωστή;

Εύκολη η απάντηση:

ΟΛΕΣ.

Κάθε μέθοδος έχει τα πλεονεκτήματα της για τους αθλητές αντοχής, και κάθε μια πρέπει να εφαρμόζεται. Το κλειδί σε αυτή τη περίπτωση ονομάζεται περιοδισμός. Πρέπει δηλαδή αναλόγως περιόδου, να εφάρμόζεται μια ή δύο από τις πιο πάνω μεθόδους. Δεν μπορεί για παράδειγμα ο αθλητής ολόχρονα να σηκώνει βαριά κιλά, ούτε και να κάνει κυκλική  προπόνηση.

Τι πρέπει να προσέξει κάθε αθλητής αντοχής/τριαθλητής για να αποκομίσει τα οφέλη ενός σωστού προγράμματος δύναμης:

Α) Οι προπονήσεις δύναμης πρέπει να εισαχθούν σταδιακά στο πρόγραμμα προπόνησης του αθλητή, και να μην δημιουργούν τέτοια κούραση που να επηρεάζει τις σημαντικές προπονήσεις στο άθλημα του.

Β) Οι προπονήσεις δύναμης για ένα αθλητή αντοχής, στην περίπτωση μας για ένα τριαθλητή, δεν χρειάζεται και δεν πρέπει να είναι μεγάλης διάρκειας. 30-40 λεπτά 2 ή τρείς φορές την βδομάδα είναι αρκετές.

Γ) Κάποιες μπορούν να συνδιαστούν. Για παράδειγμα, μπορεί μετά την προπόνηση πλειομετρικών ασκήσεων να γίνει και μια μικρή προπόνηση βάρων με βαριά κιλά, σε μια- δύο ασκήσεις.

Δ) Μιας και δεν είμαστε bodybuilders και να ασχολούμαστε με την κάθε μυϊκή ομάδα λεπτομερώς, πρέπει να στοχεύουμε στις μεγάλες μυϊκές ομάδες, και σε ασκήσεις όπου δουλεύουν πολλές αρθρώσεις συγχρόνως.

Ε) Πρέπει να ενταχθούν στο πρόγραμμα ασκήσεις που να μοιάζουν με τις κινήσεις που γίνονται στο άθλημα του τριάθλου, όπως και ασκήσεις που να δουλεύουν το κάθε άκρο ξεχωριστά. Παραδείγματα ασκήσεων είναι τα τραβήγματα με σχοινί (κολύμπι) και τα βαθειά καθίσματα με ένα πόδι (χωρίς κιλά ή με βαράκια).

Στ) Να δωθεί οπωσδήποτε έμφαση στους μύες του κορμού, δηλαδή κοιλιακούς και ραχιαίους.cycling legs

 

Φωτογραφίες απο το προσκύνημα του Χριστάκη

Κατάφερα επιτέλους και μάζεψα τις φωτογραφίες, τραβηγμένες με μεράκι απο τον φίλο Βάσο Γιαζό, απο το τελευταίο προσκύνημα του Χριστάκη and friends, που τόσο ωραία μας περιέγραψε ο συμμετέχων σε αυτό Κώστας Πατίνιος στο άρθρο του που μπορείτε να διαβάσετε πατώντας εδώ

Ευχαριστούμε Βάσο

Καλη διάθεση να υπάρχει και όλα γίνονται

Όπως πολύ σωστά είπε ο Φαίδωνας, όταν κοινοποίησε τις φωτογραφίες που τράβηξε στο γκρουπ μας, «Κάνουμε τρίαθλο ΚΑΙ για αυτό!»

Ακριβώς φίλε.

Αλίμονο αν απλά, σαν στρατιωτάκια, ακολουθούσαμε το προπονητικό μας πλάνο, κάναμε τους αγώνες μας, και αφήναμε πίσω όλες αυτές τις μικρές χαρές που απλόχερα το άθλημα μας μπορεί να μας προσφέρει.

Μια από αυτές ζήσαμε το περασμένο Σάββατο, όταν μετά το τρέξιμο μας στο βουνό κολυμπήσαμε στη λίμνη την οποία μας πρωτοσύστησε πέρσι ο Πέγγας.

Τότε αποφασίσαμε, ειδικά μετα που επιστρέψαμε απο τον αγώνα τριάθλου στο Αμβούργο όπου κολυμπήσαμε στο ποτάμι, ( όπως εξάλλου γίνεται στους περισσότερους αγώνες στην Κεντρική Ευρώπη) να την κολυμπάμε κάθε τόσο χάρην εκμαθησης, αφού η αίσθηση του κολυμπιού σε λίμνη ή ποτάμι είναι διαφορετική τόσο απο αυτήν  της πισίνας όσο και της θάλασσας.

Η Σταυρούλα τότε προθυμοποιήθηκε και έκανε αναλύσεις στο νερό για να είμαστε βέβαιοι, και αφού πήραμε το οκ … χειμώνισε!

Το χρωστούσαμε λοιπόν απο πέρσι αυτό το κολύμπι, και τώρα που βρήκαμε την ευκαιρία δεν το σκεφτήκαμε δεύτερη φορά.

Βλέποντας τα παιδιά στην λίμνη να κάνουν τα μονόστροφα τους, σκεφτόμουν κάτι που όλο και πιο συχνά σκέφτομαι τον τελευταίο καιρό:

Το πως ο αθλητισμός ενώνει τόσο ανόμοιους άνθρωπους απο διάφορα επαγγέλματα και κοινωνικά στρώματα, και που ίσως μόνο αυτός μπορεί να καταφέρει κάτι τέτοιο.

Πιο κάτω κάποιες φώτο απο τον Φαίδωνα τον οποίο και ευχαριστούμε:

Η Σαβατιάτικη μας δραστηριότητα

«Βδομαδα αποκατάστασης» είπα στους αθλητές μου η περασμένη βδομάδα, και επειδή τελείωσαν και οι σοβαροί μας αγώνες (εκτος απο τη Μαριλένα, τη Γαβριέλλα και τη Γιώτα) θα σας αφήσω τη βδομάδα χωρίς πρόγραμμα.

Για πότε βρεθήκαν γραμμενα 10 – 12 απο την ομάδα στον αγώνα ανάβασης 0-2000 (απο Λεμεσό στη κορυφή του Ολύμπου), ούτε που το κατάλαβα!

Χαλαρά θα πάμε κοουτς, θα σου στειλουμε και φωτογραφίες οταν θα πίνουμε καφέ στις στάσεις.

Ε αντε αφου θα πατε να σας στείλω και τη Γιώτα (η οποία και κέρδισε τελικά τον αγώνα στις γυναίκες) να κλείσουμε! 10273778_10152931177873302_4703847940273158963_n11427182_10152931171413302_7671522785614246259_n1948064_10152931171128302_8923577123510709953_n

Συγχρόνως, την ιδια μερα σε κάποια άλλη κορυφή, αυτή του Μαχαιρά, μια αλλη ομάδα της παρέας συνόδευε τον «στρατηγό» Χριστάκη στο ετήσιο του προσκύνημα, το οποίο πραγματοποιεί ανελλιπώς απο το 1992 οταν γεννήθηκε η κόρη του, ένα μεγάλο τρέξιμο απο τη Λευκωσία στο Μαχαιρά, κάπου 38 ανηφορικά χιλιόμετρα.11401004_970113886366528_1717169375557777839_n10363752_970114236366493_343504561431160155_n1470110_970114189699831_5127356753842586006_n11402380_970115049699745_6624054735660813741_o

Τόσο στη ποδηλασία με την Έλενα που ακολουθούσε τον αγώνα απο πίσω με το αυτοκίνητο και βοηθούσε τα παιδιά, όσο και στο τρέξιμο οπου ο Θεόφιλος, ο Αντώνης και ο Βάσος με δύο αυτοκίνητα φρόντιζαν την ασφάλεια και τον ανεφοδιασμό των παιδιών, η συμπαράσταση και η βοήθεια ήταν συγκινητική.11391250_10152931175163302_6591849334540572373_n11425396_970115693033014_3895823425125386365_n

Τελειώνοντας και οι δύο αυτές εκδηλώσεις, έμεινε ο απογευματινός  αγώνας της Μαριλένας μας στα 5000 στην μακρινή Ισλανδία, στους αγώνες μικρών κρατών Ευρώπης.

Τερμάτισε τελικά στη δεύτερη θέση, με χρόνο 17:03 κλείνοντας την ημέρα με τον καλύτερο τρόπο.

Μπράβο σε όλα τα παιδιά για την προσπάθεια σας, όπως σας είπα και κατ ιδιάν «πελλός που σας αφήνει ξανά ελεύθερο πρόγραμμα»!

 

 

Marilena 2marilena 3

 

ΤΑ ΑΝΑΞΙΟΠΟΙΗΤΑ ΕΥΕΡΓΕΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΩΣ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ

Spyros SpyrouΣήμερα έχω την τιμή να φιλοξενώ στο μπλοκ μου, ενα αρθρο γραμμένο απο τον προπονητή μου κ. Σπύρο Σπύρου, μια απο τις μεγαλύτερες μορφές του κυπριακού αθλητισμού.

Απο τον Σπύρο Σπύρου

Ο αθλητισμός εκτός του ότι αποτελεί τη συστηματική σωματική καλλιέργεια και δράση με συγκεκριμένο τρόπο, ειδική μεθοδολογία και παιδαγωγική με σκοπό την ύψιστη σωματική απόδοση ως επίδοση σε αθλητικούς αγώνες στο αθλητικό και κοινωνικό γίγνεσθαι, είναι παράλληλα ένας κοινωνικός θεσμός ο οποίος αντικατοπτρίζει τη δεδομένη στιγμή την κοινωνία και τον πολιτισμό της. Οι ωφέλειες του αθλητισμού στην ανθρώπινη ζωή είναι τεράστιες και καλό θα ήταν να κατανοηθούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα.. Στη δική μας πατρίδα ο αθλητισμός μπορεί να αποτελέσει μια εξαιρετικά λυτρωτική δραστηριότητα όχι μόνο για τα ωφελήματα που αναφέρονται πιο πάνω αλλά και στο να βοηθήσει να ξεπεραστούν προβλήματα που μας βασανίζουν για πάρα πολλές δεκαετίες.

Η ειρηνική συνύπαρξη και συμβίωση  Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων μπορεί και πρέπει να στηριχθεί σε αξίες που είναι αποτέλεσμα των ευεργετημάτων που προσφέρει ο αθλητισμός. Η μεγάλη αναγκαιότητα για τη στήριξη σε αυτή την προσπάθεια της  επαναπροσέγγισης μέσω του αθλητισμού είναι αποτέλεσμα της άρνησης της Τουρκίας να δώσει τέλος στην κατοχή, στην ανεπάρκειας του εκπαιδευτικού συστήματος, στην ελλιπή καλλιέργεια πνευματικών αρετών και γόνιμου διαλόγου, αλλά και στην έλλειψη ενδιαφέροντος από την κοινωνία για την καλλιέργεια αισθητικών και ηθικών αξιών στην νεολαία.

Ο σωστός αθλητισμός προάγει τις ηθικές αξίες που είναι ο σεβασμός, η αγάπη, η διαφορετικότητα και η αξιοπρέπεια, τις κοινωνικές αξίες που είναι η συνεργασία, η αλληλεγγύη, η συναίνεση, η δικαιοσύνη αλλά και τις πολιτικές και πολιτιστικές που είναι το Ολυμπιακό πνεύμα το δημοκρατικό ήθος αλλά και η εθνική αυτογνωσία.

 

Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε μια νέα αρχή με αυτά μου μας ενώνουν για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε αυτά που μας χωρίζουν και ο αθλητισμός μπορεί να γίνει ο μπροστάρης για την επανένωση της Κύπρου μας.

Οι πρώτες προσπάθειες που έγιναν για τη συνύπαρξη στον αθλητισμό είχαν πολύ επιτυχή αποτελέσματα. Στον Στίβο που προσφέρεται ως μια από τις καλύτερες ευκαιρίες για αυτή τη συνύπαρξη, τα πρώτα βήματα έγιναν και ήταν πολύ επιτυχημένα. Υπήρχε η θέληση από την Ομοσπονδία του Στίβου και η στήριξη από τον Γ.Σ.Π αλλά δυστυχώς η προσπάθεια είχε άδοξο τέλος αφού προσέκρουσε στην αδιαλλαξία των κατοχικών δυνάμεων αλλά και στην αδυναμία σε κυβερνητικό επίπεδο να στηριχθεί αυτή η δυναμική που αναπτύχθηκε. Τουρκοκύπριος αθλητής που στηρίχθηκε από τον Γ.Σ.Π αγωνίστηκε με την Εθνική Ομάδα σε αγώνες μικρών κρατών και ανέβηκε στο βάθρο με την Κυπριακή σημαία, τουρκοκύπρια αθλήτρια  επίσης του Γ.Σ.Π αγωνίσθηκε με την Εθνική ομάδα σε Διεθνή συνάντηση. Έστω και αν έχουν υποβαθμιστεί οι σχέσεις σε αθλητικό επίπεδο, οι προσωπικές σχέσεις που αναπτύχθηκαν μέσω του αθλητισμού διατηρούνται και η φιλία στηρίζεται στις αξίες που αναφέρονται πιο πάνω.

Εκτός του Στίβου, Τουρκοκύπριοι αθλητές συμμετέχουν και σε άλλα αθλήματα όπως στην Σκοποβολή και στην Αντισφαίρηση.

 

Μια πολύ καλή αλλά πολύ δύσκολη περίπτωση είναι το ποδόσφαιρο που τόλμησε να κάνει το μεγάλο βήμα για ενοποίηση. Παρά τα πολλά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει αυτή η προσπάθεια, ο αθλητισμός κατάφερε να κάνει αυτό που οι πολιτικοί δεν κατάφεραν για δεκαετίες. Αν αξιοποιηθούν τα αναξιοποίητα ευεργετήματα του αθλητισμού δηλαδή οι ηθικές, κοινωνικές, πολιτιστικές και πολιτικές αξίες που αναπτύσσονται, η προσπάθεια είναι βέβαιο ότι θα έχει το αίσιο τέλος που όλοι ζητούμε και θα είναι ένα μεγάλο βήμα για την ειρήνη.

 

Σπύρος Σπύρου

Πρώην μέλος Δ.Σ ΚΟΑ, Βοηθός Διευθυντής Φυσικής Αγωγής.

Μια μικρή ανασκόπηση της αθλητικής χρονιάς

Φτάνοντας στο τέλος και της φετινής αθλητικής σεζόν, κοιτάζω πίσω και διαπιστώνω ότι, με τις αλλαγές που βιώσαμε σαν ομάδα, με τις καινούργιες προσθήκες, με τα διάφορα συν και πλην, τόσο ατομικά για τον καθένα όσο και ομαδικά, πέρασε ουσιαστικά η χρονιά και ούτε που το καταλάβαμε.

Ήταν μια πολύ ξεχωριστή χρονιά τόσο για την ομάδα όσο και για εμένα προσωπικά, για πολλούς και διάφορους λόγους.

Κάτι που ξεκίνησε σαν μια μικρή παρέα φίλων που γυμνάζονται μαζί, εξελίκτηκε φέτος σε κάτι αρκετά πιο οργανωμένο, πιο μαζικό αλλά πάντα με τον ίδιο χαρακτήρα.

Απλά μετατραπήκαμε σε μια πολύ πιο μεγάλη παρέα φίλων!

Κλείσαμε την περσινή σεζόν με ένα» εορτατικό τριήμερο» το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιούλη, όπου κολυμπήσαμε την Παρασκευή στον  αγώνα Bay to Bay Swim στις αγγλικές βάσεις (2.3 χιλιόμετρα περίπου) όπου νικητής ήταν ο Πέγγας μας, pengas ποδηλατήσαμε το Σάββατο 150 χιλιόμετρα από Λευκωσία, Λεμεσό και επιστροφή από τα βουνα, και καταλήξαμε τη Κυριακή στο Τρόοδος για το «after party» όπως το χαρακτήρισε η Ναϊρι (2:30 χαλαρό τρέξιμο στα μονοπάτια).

Επ ευκαιρίας, Θεού θέλοντως και συντρόφων επιτρπέποντως, θα το επαναλάβομε και φέτος, στις 24.7 οπου θα είναι ο αγώνας Bay to Bay Swim, στις 25 θα πάμε την μεγάλη ποδηλασία και στις 26 το τρέξιμο.

Τελειώντας τη περσινή σεζόν, ήδη άρχισαν κάποια νέα παιδιά να κάνουν δειλά δειλά την εμφάνιση τους.

Αναφέρω πρώτες τις δίδυμες αδελφές Σοφοκλέους, τις αγαπημένες μας Μαριλένα κα Γαβριέλλα. marlen gabi mones

Φτασμένες αθλήτριες και οι δύο, σε αυτή τη φάση της ζωής τους αποφάσισαν να μπούν σε κάπως πιο χαλαρούς ρυθμούς με τη νέα χρονιά, χωρίς διπλές προπονήσεις ή το αυστηρό πρόγραμμα που απαιτείται απο αθλήτριες αυτού του επιπέδου.

Ή τουλάχιστον έτσι μου είπαν στην αρχή για να μην με αγχώσουν!

Μαζί τους βέβαια προστέθηκαν και οι σύντροφοι τους, Κωσταντίνος και Θράσος.

Μαζί με τη Γιώτα, με την οποία γνωρίζονταν απο τα μαθητικά τους χρόνια, αποτελούν πλέον μια απο τις πιο δυνατές γυναικείες ομάδες στους δρόμους αντοχής εδώ στη Κύπρο.

Χαρακτηριστική η πιο κάτω φωτογραφία, όπου κατέκτησαν τις τρείς πρώτες θέσεις στον Παγκύπριο Ημιμαραθώνιο ο οποίος έγινε τον Ιανουάριο στη Λάρνακα.kopelles half

Ας μην προτρέχω όμως, και ας καλωσορίσω επίσημα στην ομάδα μας, εστω και μετά απο τόσο καιρο, εκτος απο τα πιο πάνω παιδιά, τους:

Φαιδωνα Μιχαήλ, Γιάννη Χατζησωτηρίου, Τασο Τουμασή,Βλαδίμηρο Βλαδιμήρου,Κώστα Τακόπουλο,Φόνζυ Φονζούγκο, Γιώργο Γεωργίου,Πέτρο Πέτρου, Γιώργο Δημητριάδη, Αντρέα Γιάφα, Σοφοκλή Σοφοκλέους,Αλεξία Ιωάννου,Έλενα Κουδούνα,Δέσποινα Περιβολάρη,Γιάννη Παπαγεωργίου, Μιχάλη Βιολάρη και τη μικρή μας Ρεβέκκα Μαλτέζου, οι οποίοι φέτος μπήκαν στην ομάδα μας είτε απο την αρχή είτε αργότερα.

Χαρά μας να σας έχουμε μαζί, όλοι οι καλοί χωράνε!

Ξεκινήσαμε απο το τέλος Αυγούστου να φορτώνουμε χιλιόμετρα, και καθαρά για προπόνηση, κινούμενοι σε χαμηλές ζώνες παλμών, λάβαμε μέρος τον Οκτώβρη σε αγώνα απόστασης Half Ironman ο οποίες διεξάγεται στις εδώ αγγλικές βάσεις.

Το μπλουζάκι που επίτηδες επέλεξα να βάλω εκείνη την ημέρα, ήταν ακριβώς για να θυμίζω σε όλους στην ομάδα τον μη αγωνιστικό τρόπο σκέψης που έπρεπε να έχει ο καθένας.half ironman

Κάπου αυτή τη περίοδο, δημιουργήθηκε μια αναστάτωση στο γκρουπ, ή μάλλον στο τριαθλητικό κομμάτι του γκρουπ, μετά απο κάποιες αποφάσεις του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Τριάθλου.

Συγκεκριμένα, αποφασίστηκε να λειτουργήσει ένα ποιντ συστεμ, το οποίο ουσιαστικά επιβραβευε τον προπονητή βάση των πόντων που θα μάζευαν οι αθλητές του.

Όχι όμως τους αθλητές που πρόπονεί, αφού προπονητής κάθε αθλητή θα θεωρείται ο προπονητής του Ομίλου στον οποίο ανήκει ο αθλητής, άσχετο αν δεν γνωρίζει ούτε το όνομα του.

Αυτό για εμας ήταν πρόβλημα, αφού ουδέποτε μέχρι τότε ασχολήθηκα με Όμιλους, και ένω εγώ άνηκα σε άλλο Ομιλο, προπονούσα, αφιλοκερδώς πάντα, τόσα παιδιά που ανήκαν σε διάφορους άλλους Ομίλους.

Τελικά λύθηκε και αυτό το πρόβλημα, με τον πιο απλό τρόπο:

Σχεδόν όλα τα παιδιά (κάπου 30 στο σύνολο) μεταγράφηκαν στον σύλλογο που άνηκα, τον Ναυτικό Όμιλο Αμμοχώστου, και έτσι δημιουργήσαμε το κλιμάκιο Λευκωσίας, την πολυπληθέστερη σήμερα ομάδα τριαθλητών που λαμβάνουν μέρος στο πρωτάθλημα της Ομοσπονδίας.

Δημιουργήσαμε επίσης μια σελίδα οπου βάζουμε το προπονητικό μας πρόγραμμα,( αφού δεν θα ήταν σωστό να το έχουμε ανοικτό πλέον) τις φωτογραφίες μας καθώς και διάφορα άλλα θέματα που αφορούν την ομάδα μας.

Προσπαθήσαμε όσο μπορούσαμε να μην μας αποσυντονίσει αυτό, το ότι δηλαδή έπρεπε να ασχοληθούμε και με άλλα εξωπροπονητικά θέματα, και να συγκεντρωθούμε στη προπονηση και στους επερχόμενους μας αγώνες.

Το κέρδος αυτής της υπόθεσης για μας, ήταν τελικά οτι δεθήκαμε ακόμα περισσότερο σαν ομάδα,  ενώ για μένα η στήριξη που δέκτηκα εκείνο το διάστημα απο τους αθλητές μου είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Τον Νοέβρη τρέξαμε στον Ημιμαραθώνιο της Πάφου, αγώνας που θεωρώ κάτι σαν «περασμα», σαν τεστ δηλαδή, ο οποίος μας δείχνει περίπου που είμαστε και αν προχωρούμε σωστά με τους κύκλους προπόνησης μας.half marathon paphos

Κάτι που λέω συχνά στους αθλητές μου, είναι ότι, όλοι οι κόποι που κάνουμε ξεχνιούνται με μιας, αν έχουμε 2 ή 3 καλές στιγμές, είτε σε αγώνες είτε σε κάποια προπονητικά τεστ, μεσα στη χρονιά.

Για εμένα αυτός ο αγώνας ήταν μια απο αυτές, και τελικά αποδείκτηκε παγίδα, αφού μετά κάπου έχασα το ενδιαφέρον μου μιας και εκπλήρωσα ένα στοχο που είχα εδώ και 3 χρόνια.

Τελος Δεκέβρη, κλασσικά κάναμε το καθιερωμένο μεγάλο μας Χριστουγενιάτικο τρέξιμο στο μονοπατι του Σεργιου.

Η πρόσκληση του Μιχάλη, η βασιλόπιττα του Φοίβου, και φυσικά τα ανάλογα εδέσματα που μας περίμεναν στο τέρμα απο τον ταχυδακτυλουργό-ψήστη Αντρέα, σε συνδιασμό με την ωραία παρέα και διαδρομή, έφεραν κοντά μας περίπου 55 άτομα.omada vounou

Θεσμός, εκτος απο το τρέξιμο, τείνει να γίνει πλέον και το χειμερινό βούτημα στη λιμνη που σχηματίζουν τα παγωμένα νερά και τα χιόνια πανω στη κορυφή των Τζονιών.limni

Κάποιοι μάλιστα κόλλησαν με την κρυοθεραπεία, και πλέον μετά απο κάθε προπόνηση βαζουν τα πόδια τους στο ποταμάκι λίγο πριν το σημείο που τερματίζουμε.

Αρχηγός της παρέας αυτής ο Διαμαντής, ενώ κάποιοι προσπαθούν (ανεπιτυχώς) να του κάνουν σαμποτάζ, mikri limniσκαρφιζόμενοι διάφορους τρόπους που δεν είναι της ώρας να αναφέρω!

Αρχίσαμε τη σεζόν του 2015, με την συμμετοχή των δρομέων μας Μαριλένας και Γαβριέλλας στους Παγκύπριους ανωμάλους, όπου κατέκτησαν την πρώτη και τρίτη νίκη αντίστοιχα.marlen - gabi

Συνεχίσαμε με το Παγκύπριο Πρωτάθλημα Ημιμαραθώνιου, όπου εκτός των άλλων, είχα την τιμή σαν προπονητής να έχω τις τρείς μου αθλήτριες Μαριλένα, Γιώτα και Γαβριέλα στο βάθρο των νικητριών, αφού κατέκτησαν τις τρείς πρώτες θέσεις.

Αυτός ο αγώνας άφησε και μια πληγή στην ομάδα, αφού έμελλε να ήταν ο τελευταίος για φέτος για τον Αλέξαντρο μας, τον καλυτερο μας μέχρι εκείνη τη στιγμή τριαθλητή.  alex

Χονδρομαλάκυνση στην επιγονατίδα, με κύριο λόγο το μη σωστό πρόγραμμα ενδυνάμωσης, κάτι που φέρω βαρέως γιατί δεν έλενξα αν κάνει σωστά την ενδυνάμωση του.

Του χρόνου θα πάει στο εξωτερικό να συνεχίσει τις σπουδές του. Προς το παρών, έρχεται στους αγώνες σαν φωτογράφος.

Αλεξ μου, είμαι σίγουρος θα έρθει και εσένα κάποια στιγμή η χρονιά σου.

Επόμενος μας αγώνας ήταν τον Μάρτιο, όπου ξεκίνησε και το πρωτάθλημα της Ομοσπονδίας Τριάθλου, με ένα αγώνα Διάθλου στη Μοσφιλωτή.

Ήταν ιδιαίτερης σημασίας για μας, αφού για πρώτη φορά κατεβαίναμε σε αγώνα σαν κλιμάκιο Τριάθλου Λευκωσίας του Ν.Ο.Αμμοχώστου.

Εγώ απο εκείνον τον αγώνα κρατώ τον πρώτο και το πιο πιθανό και τελευταίο τερματισμό που είχα παρέα με τη Γιώτα. Η αλήθεια, με περίμενε και αφου δεν την έφτανα αρπαξε το χέρι μου και με τραβολογούσε ( η φωτο με δικαιώνει πιστεύω).IMG_6944

Επίσης, αυτός ήταν ο αγώνας που παρουσιάστηκε ο τραυματισμός της Γιώτας,  τον οποίο αν δεν διαχειριζόμασταν σωστά θα της στοίχιζε τη χρονιά. Αυτό είναι και ένα απο τα καλά του τριάθλου, υπάρχουν επιλογές προπόνησης που να μην καταπονούν τα τραυματισμένα μέρη.

Πριν τον επόμενο αγώνα, που ήταν τρίαθλο στην Αγία Νάπα, πήγαμε ομαδικά στην περιοχή για ένα τεστ-γνωριμίας με την διαδρομή.ayia napa test

Το καταδιασκεδάσαμε, και για μένα αυτή ήταν η δεύτερη καλή στιγμή της χρονιάς όπως αναφέρω και πιο πάνω, αφού καλές στιγμές δεν είναι απαραίτητα μόνο σε αγώνες.

Επόμενος σταθμός ήταν ο πρώτος αγώνας τριάθλου στην Αγία Νάπα όπου είχαμε συμμετοχή 30 περίπου μελών μας.

Απο εκεί ξεκίνησε και μια παράδοση μεταξύ των μελών της οπισθοφυλακής όπως την χαρακτηρίζω, από το γκρουπ δηλαδή του Φοίβου και των κοπέλων. Η πάνω αριστερα φωτο είναι απο τον συγκεκριμένο αγώνα, το καπέλο του Φοίβου όμως μας αποχαιρέτησε νωρίς μετά απο την παρέμβαση της Σταυρούλας.fivos stavroylla

Ενα γκρουπ – στολίδι για την ομάδα, που κέρδισε το σεβασμό και την εκτίμηση όλων, αφου εκτός των άλλων κάθε αρχάριος που μπαίνει στο γκρουπ ξεκινά απο εκεί.

Κάποια από «τα άλλα» που αναφέρω πιο πάνω μπορείτε να δείτε στην επόμενη φωτογραφία, αφού ο Φοίβος μας είναι καθηγητής μαγειρικής.kalo prama

Στη συνέχεια ήταν το Παγκύπριο Πρωτάθλημα 10,000 μέτρων, όπου έτρεξαν η Μαριλένα και η Γαβριέλλα κερδίζοντας την πρώτη και τρίτη θέση αντίστοιχα.

Στον συγκεκριμένο αγώνα είπα στις κοπέλες να επιλέξουν μόνες τους τι τακτική να ακολουθήσουν.

Με κατασυγκίνησε η Γαβριέλλα, που ας μην ξεχνάμε μέχρι πέρσι ήταν αθλήτρια 400 μέτρων, που επέλεξε τακτική αυτοθυσίας και βοήθησε την αδελφή της να αποσπαστεί, γνωρίζοντας οτι δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει αυτόν το ρυθμό χωρίς επιπτώσεις. Γκάπη μου απλά respect! marlen gab 10000

Επόμενος τριαθλητικός σταθμός η Πάφος, στα τέλη του Απρίλη.

Στους επόμενους δύο αγώνες τριάθλου, αν και θα έπρεπε, δεν βόλευε να πάμε να κάνουμε τριαθλητικό τεστ στην περιοχή, και έτσι συγκεντωθήκαμε στις προπονήσεις αλλαγων ποδήλατο-τρέξιμο.stav nairi

Όπως σε όλους τους αγώνες τριάθλου που γίνονται στη Κύπρο, έτσι και στη Πάφο, υπάρχουν συγχρόνως δύο αποστάσεις όπου επιλέγουν οι αθλητές σε ποιάν να λάβουν μέρος, το Τρίαθλο Ολυμπιακής Απόστασης και το Σπριντ.

Στο συγκεκριμένο αγώνα, απο την ομάδα μας έλαβαν μέρος στην απόσταση σπριντ οι Φαίδων, Τσαιλής και Γιάννης Χατζησωτηρίου και το ευχαριστήθηκαν, αφού ειδικά ο Φαίδων και ο Τσιαλής ανέβηκαν και βάθρο.

Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι, το βράδυ που επεστρέψαμε στη Λευκωσία, η συγκεκριμένη απόσταση αφαιρέθηκε απο τη βαθμολογία του πρωταθλήματος ΜΕΤΑ απο τον αγώνα!

Αυτό το γεγονός επισκίασε κάθε χαρά ή αλλες θετικές εμπειρίες που μπορεί να αποκομίσαμε απο τον συγκεκριμένο αγώνα.

Τελευταίος αγώνας τριάθλου της χρονιάς όπου πάμε σαν ομάδα, αυτός της Λάρνακας στις 24 Μαίου, ο οποίος ήταν και το κριτήριο για την στελέχωση της εθνικής μας ομάδας.omada larnaka

Στον αγώνα αυτό, τον πιο σημαντικό ουσιαστικά της χρονιάς, με τη σωστή τακτική και το φορμάρισμα την κατάλληλη στιγμή, η Γιώτα κέρδισε την πρώτη θέση και παράλληλα εξασφάλισε την συμμετοχή της στην εθνική ομάδα!yiota proti!

Αυτό, σε συνδιασμό με τις υποχρεώσεις των άλλων κοπέλλων – δρομέων μας, της Μαριλένας και της Γαβριέλλας, διεθνής και εγχώριες, εξασφαλίζει ότι, για κάποιους απο εμάς τους υπόλοιπους οι προπονήσεις έντασης θα συνεχιστούν, για να τις βοηθήσουμε σαν γκρουπ υποστήριξης στην προπόνηση τους.

Ας μην ξεχνάμε κιόλας ότι σύντομα θα έχει και ο Χριστάκης μας το ετήσιο του «προσκύνημα» (Λευκωσία – Μαχαιράς τρέχοντας 39 ανηφορικά χιλιόμετρα) όπου επίσης ετοιμάζεται ομάδα υποστήριξης.proskinima 2014

Αυτά με την «μικρή» μας ανασκόπηση, μένουν περίπου 2 μήνες για την επίσημη λήξη της σεζόν και το εορταστικό μας τριήμερο, εκτος απο την ομάδα υποστήριξης των κοπέλλων, και οι υπόλοιποι σαν στοχο θα έχουμε να βάλουμε αρκετή ποδηλασία, με τουλάχιστον 3 ποδηλασίες των 100 χιλιομέτρων+, για να είμαστε σίγουροι ότι όλα θα πάνε καλά στην μεγάλη μας ποδηλασία.

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 67 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: