Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε η ίδια με 5,00 μ. και το είχε σημειώσει τον Φεβρουάριο του 2009 στο μίτινγκ του Ντόνετσκ της Ουκρανίας. Η τσαρίνα των αιθέρων κατά τη διάρκεια του αγώνα της στη σουηδική πόλη έκανε αυτό που συνήθιζε τα προηγούμενα χρόνια… Ξεκίνησε τον αγώνα εκεί που – σχεδόν – όλες οι άλλες αθλήτριες είχαν σταματήσει! Το πρώτο της άλμα έγινε στα 4,62 μ. όπου το ξεπέρασε με τη δεύτερη προσπάθεια, συνέχισε με τα 4,82 μ. (με την πρώτη), χρειάστηκε τρία άλματα για να περάσει πάνω από τα 4,92 μ. και στην συνέχεια ο πήχης ανέβηκε στα 5,01 μέτρα. Κάπου εκεί η Ισινμπάγεβα είδε κάτι που είχε αρκετό καιρό να αντιμετωπίσει… Τον παλιό καλό της εαυτό! Και κατάφερε να τον ξεπεράσει! Τα τελευταία τρία χρόνια η Ρωσίδα άλτρια του επί κοντώ δεν έχει καταφέρει να ανέβει σε βάθρο μεγάλης διοργάνωσης κάτι που την είχε ωθήσει στην απόσυρση της από την ενεργό δράση για κάποιο διάστημα. Πλέον όμως η Ισινμπάγεβα δείχνει ότι είναι και πάλι έτοιμη για όλα!
Στη δεύτερη θέση του επί κοντώ στο μίτινγκ της Στοκχόλμης ήταν η Βρετανίδα Χόλι Μπλέισντεϊλ με 4,72 μ., ενώ την ίδια επίδοση σημείωσε και η Κουβανή Γιαρισλέι Σίλβα που ήταν τρίτη.

Απο www.stivos.gr

Elite - Cycle (Photo credit: zoonabar)

Image via Wikipedia

Ο Βρεττανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής Τριάθλου  και μεγάλη ελπίδα της χώρας του για ένα χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες Alistair Brownlee, τραυματίστηκε στον αχίλλειο τένοντα κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του.

Συγκεκριμένα “σκίστηκε” μέρος του τένοντα, κάτι που αναγκάζει τον αθλητή να φορά μιά ειδική μπότα ακινητοποίησης για περίπου ένα μήνα.

Ο ίδιος, αν και μόλις 6 μήνες πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, δηλώνει αισιόδοξος ότι αν βγάλει εγκαίρως την μπότα θα προλάβει να επανέλθει στην ιδανική για αυτόν αγωνιστική κατάσταση.

Κολυμπά καθημερινά και θα αρχίσει σύντομα και ποδηλασία στο στατικό ποδήλατο, αλλά προς το παρόν ούτε συζήτηση για τρέξιμο.

Σύμφωνα με ένα από τους προπονητές του, τον Malcolm Brown, υπήρχε αυτή τη περίοδο προγραμματισμένη ξεκούραση για τον αθλητή και θεωρεί ότι δεν θα επηρεαστεί η προετοιμασία του αθλητή.

Επόμενος προγραμματισμένος αγώνας για τον Alistair Brownlee είναι το ITU World Triathlon San Diego στα μέσα Μαϊου, όπου και θα φανεί πόσο τον επηρέασε ο τραυματισμός.

To παρόν αφιέρωμα αποτελεί ελάχιστο δείγμα τιμής και σεβασμού των Ελλήνων Βατραχανθρώπων στον πρωτοπόρο των Ο.Υ.Κ.

“Παιδί γεωργού από το χωριό Ρολόι Ευβοίας στα παιδικά του χρόνια δεν είχε καμία απολύτως σχέση με τη θάλασσα που αργότερα τόσο αγάπησε, έμαθε μπάνιο (όπως δηλώνει ο ίδιος) σε ποτάμι!! Από μικρός του άρεσε ο αθλητισμός και ασχολήθηκε με το τρέξιμο, τα άλματα, τη δισκοβολία και γενικά τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης. Σχολείο πήγε στην Εύβοια αλλά το σταμάτησε και μπήκε στη σχολή ναυτόπαιδων στον Πόρο όπου τη 2η αλλά και την τελευταία χρόνια ήταν αρχηγός της τάξης του. Το 1947 είναι πλέον μόνιμος βαθμοφόρος του πολεμικού ναυτικού.

Στη διάρκεια του 2ου παγκοσμίου πολέμου και λίγο πριν τη μεγάλη απόβαση στη Νορμανδία οι αμερικανοί είχαν δημιουργήσει ένα ειδικό σώμα το οποίο είχαν αποβιβάσει στις γαλλικές ακτές προκείμενου να διερευνήσουν τη δυνατότητα επιτυχίας της ενδεχόμενης απόβασης. Το σώμα αυτό είχε τη εκπαίδευση να διαβιεί σε πολύ δύσκολες συνθήκες, να κάνει δολιοφθορές και γενικά ξέφευγε από τα δεδομένα των υπολοίπων στρατιωτικών σωμάτων ειδικών δυνάμεων της εποχής. Το σώμα αυτό ήταν οι “Underwater Demolition Teams” ή  UDT oπως ήταν πιο γνωστοί από τη συντομογραφία των λέξεων.

Στα 1954 το Πολεμικό Ναυτικό μας αποφασίζει να δημιουργήσει μια παρόμοια ομάδα και αναζητά εθελοντές για να πάνε να εκπαιδευτούν στην Αμερική, στο “χειρότερο”, δυσκολότερο και καλύτερο σχολείο “ τη Σχολή Βατραχανθρώπων της Αμερικής”. Μετά από επιλογή συγκροτείται μια ομάδα από 7 Έλληνες, 5 υπαξιωματικούς και 2 αξιωματικούς. Μεταξύ αυτών και ο Νίκος Καρτελιας. Όλες οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ θα έστελναν υποψηφίους για το σχολείο αυτό. Συνολικά από Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία και τις υπόλοιπες χώρες μέλη συγκεντρώθηκαν 156 υποψήφιοι. Τις πρώτες 2 εβδομάδες της παραμονής τους στην Αμερική οι υποψήφιοι προπονούντο και τους παρείχετο μια εκπαίδευση προετοιμασίας. Την τρίτη εβδομάδα ξεκίνησε “ η διαβολοβδομαδα” τους. Η εβδομάδα αυτή είχε δοκιμασίες που για τα δεδομένα της εποχής δεν μπορούσαν να περάσουν από το μυαλό των ευρωπαίων και πολύ περισσότερο των ελλήνων υποψήφιων. Η εκπαίδευση περιλάμβανε διαβίωση και δοκιμασίες σε παγωμένες λίμνες, εκρήξεις, στίβο εμποδίων, κολύμπι, αναρριχήσεις, καταρριχησεις και πολλά αλλά. Τις πρώτες κιόλας ημέρες από τους 7 έλληνες εγκαταλείπουν οι 4 και την τρίτη ημέρα και ένας ακόμη πέμπτος. Συνεχίζουν 2 , ο Νίκος Καρτελιας και ένας ακόμη έλληνας. Ο Νίκος Καρτελιας μη ξέροντας τη γλώσσα χρησιμοποιεί το μυαλό, τη λογική και τις εμπνεύσεις του προκείμενου να ξεπεράσει τις αντιξοότητες. Ακολουθεί τους αμερικανούς συναδέλφους του και λίγο πριν το τέλος των δοκιμασιών υπερβάλλει τον εαυτό του και τερματίζει πρώτος σε πολλές από τις δοκιμασίες. Λίγο πριν τις τελευταίες μέρες αντιμετωπίζει την άρνηση των ελλήνων συνάδελφων του που τον προτρέπουν να εγκαταλείψει και αυτός για να γυρίσουν πίσω. Αυτό τον πικραίνει, τον θυμώνει και τον πεισμώνει ακόμη πιο πολύ.

Από τους 156 που ξεκίνησαν τελείωσαν 20. Δεκαεννέα (19) αμερικανοί και ένας από τις χώρες του ΝΑΤΟ, ο Νίκος Καρτελιας με βαθμολογία “εξαιρετική” <excellent>. Από τους αμερικανούς εκπαιδευτές θεωρείται πρωτοφανές επίτευγμα και στη μονάδα μπαίνει φωτογραφία από την απονομή με επιγραφή “ Ο Μοναδικός Μαθητής Του ΝΑΤΟ Με Εξαιρετική Βαθμολογία!

Η φωτογραφία και η τιμητική αυτή επιγραφή θα γίνει η αφορμή, ο αμερικανός ναυτικός ακόλουθος στην Ελλάδα να ζητήσει να τον γνωρίσει για να τον συγχαρεί!

Σε κάποια από τις ασκήσεις που πρώτευσε του χαρίζεται σαν βραβείο ένα ζευγάρι πτερύγια. Είναι και η πρώτη επαφή του Νίκου Καρτελια με τον εξοπλισμό των καταδύσεων. Γιατί στο σχολείο αυτό κατάδυση δεν έμαθαν, απλώς τους επιδείχτηκαν τα υλικά. Το Πολεμικό Ναυτικό <από λάθος> δεν είχε προνοήσει για το σχολείο καταδύσεων που ακολουθούσε στην συνέχεια.

Η εκπαίδευση συνεχίζεται στο Νορφολκ της Βιρτζίνια και στα πιο ζεστά νερά του Πουέρτο Ρίκο, όπου κολυμπούν μεγάλες αποστάσεις και  μαθαίνει και άλλες ασκήσεις.

Παράλληλα έχει σαν όνειρο να γυρίσει πίσω και να δημιουργήσει στην Ελλάδα ένα αντίστοιχο σώμα.

Το 1957 έχοντας μάθει για τις επιδόσεις του τον καλεί ο ναύαρχος Κιοσες και των ρωτά

“ Κύριε Καρτελια, τι παραπάνω έχουν οι αμερικανοί από εμάς και έχουν αυτή τη μονάδα, γιατί οι αμερικανοί έχουν ολυμπιονίκες και εμείς όχι”. Οι απαντήσεις ειναι απλοικές:

1.      Τρώνε καλύτερα. Πραγματικά όσο δύσκολη και εάν ήταν η εκπαίδευση στο φαγητό είχαν όλα τα καλά του κόσμου. Διατάζει ο ναύαρχος λοιπόν και φέρνουν από τα νοσοκομεία που είχαν καλό φαγητό “διπλή μερίδα ασθενούς” για τους βατράχους.

2.      Του ζητά να υπάρχει ένα μικρό διάστημα ξεκούρασης. Και ο ναύαρχος δίνει εντολή να υπάρχει 2ημερο ανάπαυσης στους βατράχους.

3.      Του ζητά να υπάρχει ένα μικρό επίδομα των 500 δρχ. Ο ναύαρχος φωνάζει τον επιτελή του, αρμόδιο για τη μισθοδοσία και δίνει εντολή να υπάρχει επίδομα 600 δρχ για τους βατράχους.

Το 1957 λοιπόν στο Σκαραμαγκά, με σχέδια που κρατούσε ο Νίκος Καρτελιας από την εκπαίδευση του στην Αμερική δημιουργείται ο πρώτος στίβος εμποδίων της μονάδας. Οι εκτιμήσεις του δεν ήταν απόλυτα σωστές και όλα τα εμπόδια βγήκαν τελικά πιο δύσκολα από την πραγματικότητα. Πιο ψηλά, πιο μακριά, πιο δύσκολα!

Το 1957 έρχονται στην Ελλάδα και οι πρώτες φιάλες καταδύσεων της εταιρίας AGA, και με μεταφράσεις από εγχειρίδια και βιβλία του εξωτερικού ξεκινούν τις καταδύσεις και την αυτοεκπαιδευση στα λιμανάκια της Βουλιαγμένης.

Από τότε με τον Νίκο Καρτελιά εκπαιδευτή – και βοηθούς του τους συναδέλφους που τελείωσαν ως παρατηρητές- στη Μονάδα έγιναν 8 σχολεία Υποβρυχίων Καταστροφών και βγήκαν οι πρώτοι Έλληνες Βάτραχοι.

Σταθμοί στην καριέρα του είναι η επίσκεψη του Νάσσερ στην Ελλάδα και η τεραστία έκρηξη επίδειξης που έγινε και η εκπαίδευση του τότε διαδόχου Κων/νου σε μέρος της εκπαίδευσης των Βατράχων και στις φιάλες.

Το 1960 παραιτείται από το Π.Ν με μια παραίτηση που αρχικά θεωρείται προσβολή για το Ναυτικό και πριν κληθεί από το ναυτοδικείο τροποποιείται. Του στερήθηκε ο βαθμός γιατί λόγω της παραμονής του στην Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφων δεν είχε θαλάσσια υπηρεσία!! Και γι, αυτό παραιτήθηκε.

Στον ναύαρχο που τον κάλεσε είπε:

‘Κύριε ναύαρχε το καθήκον είναι στη στεριά να εδραιώσουμε τη Μονάδα και το Ναυτικό δεν μου αναγνωρίζει αυτή την υπηρεσία αλλά μου ζητά να έχω θαλάσσια υπηρεσία. Δεν το θεωρώ δίκαιο και παραιτούμαι. Ήταν η τρίτη κατά σειρά αδικία που υπέστη από το Π.Ν!”

Από τη σελίδα των ΟΥΚ Ελλάδας

Image via Wikipedia

Οι Navy Seals είναι ίσως το πιο εκπαιδευμένο σώμα στρατού στον κόσμο, τόσο σωματικά όσο και σε επίπεδο τεχνολογίας. Πιο κάτω είναι τα τεστ που κάνουν, ιτα όρια σε κάθε τεστκαι πόσο το κάνει ο μέσος στρατιώτης που ανήκει σε αυτό το τόσο επίλεκτο σώμα. Κάνουν το ένα τεστ μετά το άλλο, με διαλειμμα 2 λεπτών μεταξύ τους, εκτός από το κολύμπι και το τρέξιμο όπου τα εκτελούν ξεκούραστοι.

Κολύμπι 500 υάρδες (457 μέτρα):

Μέγιστος επιτρεπόμενος χρόνος 12 λεπτά, αλλά το κάνουν γύρω στα 8-9 λεπτά, χρησιμοποιώντας μόνο πλάγιο κολύμπι, πρόσθιο ή τον ειδικό αθόρυβο τρόπο που κολυμπούν στο πόλεμο.

Κάμψεις αγκώνων:

Χαμηλότερο όριο είναι 42 σε 2 λεπτά, αλλά ο μέσος στρατιώτης κάνει τουλάχιστον 100. Δεν επιτρέπεται να γίνονται με ρυθμό, κάτι που τις κάνει ευκολότερες. Κάμψεις με λανθασμένο τρόπο δεν υπολογίζονται.

Κοιλιακοί:

Χαμηλότερος επιτρεπόμενος αριθμός είναι 52 σε 2 λεπτά, αλλά ο μέσος στρατιώτης κάνει τουλάχιστον  100 σε 2 λεπτά. Δικαιούνται να τις κάνουν με ρυθμό που τους βοηθά.

Ελξεις στο μονόζυγο:

Χαμηλότερος επιτρεπόμενος αριθμός είναι 8, χωρίς όριο χρόνου, χωρίς όμως να ακουμπήσουν το έδαφος ή να αφήσουν το μονόζυγο. Ο μέσος στρατιώτης κάνει 15-20.

1.5 μίλι (1615 μέτρα) τρέξιμο:

Με άρβυλα και παντελόνι, ο μέγιστος επιτρεπόμενος χρόνος είναι 11 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα, με τον μέσο στρατιώτη να κάνει 9-10 λεπτά.

Το Cyprus Sunshine Cup 2012 αρχίζει αυτή την Κυριακή στη Βορόκλινη. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής cross country Jaroslav Kulhavy (Τσεχία) βρίσκεται στην κορυφή της λίστας συμμετοχών στην κατηγορία ανδρών όπως και η Ολυμπιονίκης Sabine Spitz (Γερμανία) και η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια μαραθώνιου Annika Langvad (Δανία) στην κατηγορία γυναικών. Το νησί μας θα υποδεχτεί ποδηλάτες από 24 διαφορετικά κράτη. Έξι ποδηλάτες που βρίσκονται ανάμεσα στους 10 κορυφαίους παγκόσμια θα είναι εδώ.
Η Βορόκλινη, στη φετινή Ολυμπιακή χρονιά έχει την καλύτερη λίστα εγγραφών όσο ποτέ άλλοτε. Στην κατηγορία γυναικών μεγάλη γκάμα κορυφαίων αθλητριών παγκόσμιας κλάσης θα προσφέρουν ωραίο θέαμα. Η Annika Langvad (Fujibikes Rockets), η μεγάλη νικήτρια στη Βορόκλινη το 2012 και 2011 και η Sabine Spitz (Haibike) θα είναι ανάμεσα τους καθώς και η δύο φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια Irina Kalentieva (Topeak- Ergon). Η Ρωσσίδα λαμβάνει μέρος στο Cyprus Sunshine Cup για πρώτη φορά μετά από περίπου 10 χρόνια. Ήδη έχει δοκιμάσει την διαδρομή των έξι χιλιομέτρων στη Βορόκλινη μαζί με άλλες νεαρές ποδηλάτριες απο τη Ρωσία.

Επίσης, η Tanja Zakelj (Orbea-Geax), νικήτρια του χάλκινου μεταλλίου στους Ευρωπαϊκούς αγώνες το 2011 και πρώην παγκόσμια πρωταθλήτρια στην κατηγορία U23 από τη Σλοβενία είναι στη λίστα, η ομοεθνής της Blaza Klemencic (Felt Oeatztal X-Bionic), η παγκόσμια πρωταθλήτρια 2010 στην κατηγορία U23 Alexandra Engen (Ghost Factory Racing) και η συναθλήτρια της Katrin Leumann, Πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2010.

«Προσπαθώ να κάνω εντατική προπόνηση για να φτάσω στο επίπεδο των αγώνων ξανά. Αλλά ταυτόχρονα, προσπαθώ να συλλέξω βαθμούς για την παγκόσμια κατάταξη όσους περισσότερους μπορώ για να βελτιώσω τη θέση μου στην κατάταξη», είπε η Sabine Spitz λίγες μέρες πριν αναχωρήσει από τη χιονισμένη και κρύα Γερμανία για την Κύπρο. Όπως και όλοι κορυφαίοι ποδηλάτες, θέλει να προετοιμαστεί για την έναρξη του Παγκόσμιου Κυπέλλου, που θα διεξαχθεί τέσσερις βδομάδες αργότερα στο Pietermaritzburg (Νότια Αφρική).

Αναμέτρηση γιγαντιαίων διαστάσεων με Kulhavy, Marotte, Fumic και Litscher
O Jaroslav Kulhavy (Specialized Factory Racing), ο καταπληκτικός ποδηλάτης του 2011 βρίσκει το δρόμο πίσω στο χώρο όπου άρχισε την αξιοσημείωτη περσινή σεζόν του. Εδώ και πέντε χρόνια, ο γενικός νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου διαλέγει την Κύπρο για να αρχίζει τη σεζόν του.

Δεν έχει κερδίσει ποτέ στη Βορόκλινη, αλλά αυτή την Κυριακή μπορεί να συμβεί. Θα βρίσκεται ανάμεσα στα φαβορί όμως θα υπάρχουν και δυνατοί ανταγωνιστές, που μπορεί να είναι έτοιμοι για τη νίκη. Ο Γερμανός Manuel Fumic (Cannondale Factory Racing) είναι ένας από τους αντιπάλους, αν και φυσιολογικά χρειάζεται μερικούς αγώνες για να φτάσει σε κορυφαία απόδοση. Ο Maxime Marotte (Γαλλία, BH-Santour/ Peisey- Vallandry), Παγκόσμιος Κυπελλούχος και πέμπτος στην γενική κατάταξη το 2011, είναι ακόμη ένας αντίπαλος, που θα μπορούσε να παλέψει για μια θέση στο βάθρο.

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας U23 Thomas Litscher (Ελβετία, Felt-Oetztal X-Bionic), ο οποίος ήδη μπήκε ανάμεσα στους δέκα κορυφαίους παγκοσμίως αναμένεται να είναι φαβορί. Ο συναθλητής του Karl Markt (Αυστρία) θα υπερασπίστεί τον τίτλο του, όσο αφορά τη Βορόκλινη και την γενική κατάταξη του Cyprus Sunshine Cup. Αν βρίσκεται στην ίδια φόρμα όπως το 2010, θα βρίσκεται σίγουρα στο γκρουπ των πρωτοπόρων.

Επίσης, ο Fabian Giger (Ελβετία), Henk-Jaap Moorlag (Ολλανδία) και ο Emil Lindgren (Σουηδία, όλοι ανήκουν στη Rabobank-Giant) θα μπορούσαν να έχουν μια θέση στο βάθρο.

Όπως και οι Wolfram Kurschat (Γερμανία) και Alban Lakata (Αυστρία, Topeak-Ergon).

Ο Ivan Alvarez Gutierez (Ισπανία), που τώρα ανήκει στην Elettroveneta Corratec, ο Liam Killeen (Giant Factory Racing, Μεγάλη Βρετανία) και ο Kevin van Hoovels (Versluys-Evenza, Βέλγιο) είναι από τα σημαντικά ονόματα που πρέπει να αναφερθούν.

Εξ’ όσον γνωρίζουμε τρείς μέρες πριν την εκκίνηση, η διοργάνωση του Cyprus Sunshine Cup αναμένει ποδηλάτες από 24 διαφορετικά κράτη. Αυτό αποδεικνύει την σημαντικότητα των cross-country σειρών αγώνων στην Κύπρο.

Οι αγώνες συνδιοργανώνονται από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού και την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδηλασίας. Υποστηρικτές είναι οι Κοινότητες Βορόκλινης, Καπέδων και Αγίου Τύχωνα ενώ στηρίζουν και οι Εταιρείες Τουριστικης Ανάπτυξης Λάρνακας, Λευκωσίας και Λεμεσού. Χορηγοί είναι η PriceWaterhouseCoopers, Atlantic Insurance, Garmin, Ελληνική Τράπεζα και Super Home Center. Την προσπάθεια επίσης στηρίζουν οι Φούρνοι Ζορπάς, Lawi Cycling Wear, Delta Wings. Χορηγοί επικοινωνίας εφημερίδα Πολιτης, Cysports Channel και Rockyroads.net. Επίσημος αερομεταφορέας Cyprus Airways.

Πρόγραμμα Βορόκλινης(CET)

09:30 Κατηγορίες Παίδων, Εφήβων και Masters
11:30 Elite Άνδρες και Γυναίκες

Ημερομηνίες Cyprus Sunshine Cup 2012

19 Φεβρουαρίου Βορόκλινη (C1)

24-26 Φερβουαρίου Αυξέντια, Μαχαιράς (SHC)

4 Μαρτίου Αμαθούντα- Άγιος Τύχων (C1)

“Η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα είναι σαν ένα παιδί χωρίς πιστοποιητικό γεννήσεως” όπως πολύ σωστά είπε ο Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν.

Χάρη στον κορμό-«χαμαιλέοντα» που του επιτρέπει να μεταλλάσσεται εύκολα και γρήγορα και τις τρεις επαναφορτιζόμενες μπαταρίες του, το λιλιπούτειο Evolta της Panasonic  είναι έτοιμο για την σκληρή αθλητική πρόκληση του τριάθλου της Χαβάης.
Στις 24 Οκτωβρίου, που θα ξεκινήσει η κούρσα, το χαριτωμένο ρομποτάκι θα κολυμπήσει, θα τρέξει και θα κάνει πετάλι ακούραστα για συνολικά επτά ημέρες και νύχτες.

Σκληρή δοκιμασία σε μικροσκοπική κλίμακα

«Πρόκειται για μια δοκιμασία που είναι ήδη πολύ σκληρή για έναν αθλητή, αλλά πιστεύω ότι αξίζει» αναφέρει ο Τομοτάκα Τακαχάσι, δημιουργός του Evolta. «Το ρομπότ αναμένεται να συναντήσει αρκετές δυσκολίες κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά ελπίζω ότι θα καταφέρει να τις ξεπεράσει και να τερματίσει επιτυχώς».

Το Evolta θα κληθεί να καλύψει συνολική απόσταση 230 χλμ. μέσα σε διάστημα μίας εβδομάδας ή αλλιώς 168 ωρών – δηλαδή μέσα στον δεκαπλάσιο χρόνο που θα χρειαστεί ένας αθλητής.

«Το ύψος του μικρού ρομπότ αγγίζει μόλις το 1/10 ενός ενήλικα, οπότε υπολογίσαμε ότι για τον λόγο αυτό θα χρειαστεί περίπου 10 φορές περισσότερο χρόνο» εξηγεί ο Ταχακάσι. «Επιπλέον, έπρεπε να σκεφτώ τρόπους ώστε να το κάνω περισσότερο αδιάβροχο και να το προστατεύσω όσο το δυνατό περισσότερο από τη λάσπη» προσθέτει.

Ρομπότ με… τριπλή προσωπικότητα

Σύμφωνα με τον επινοητή του, το Evolta μπορεί να φέρει εις πέρας τρεις ρόλους: εκείνον του αθλητή στίβου, εκείνον του κολυμβητή και τέλος εκείνον του ποδηλάτη.

Στην πρώτη περίπτωση, το ρομποτάκι τρέχει μέσα σε έναν τροχό που μοιάζει με τροχό ποντικιών. Στην περίπτωση της κολύμβησης υποβοηθείται από ένα «πτερύγιο» στο πίσω μέρος που του χαρίζει ώθηση μέσα στο νερό, ενώ σε εκείνη της ποδηλασίας το μικροσκοπικό ανθρωποειδές συνοδεύεται από ένα ποδηλατάκι που παραπέμπει σε τρίκυκλο.

Η αστείρευτη ενέργειά του αντλείται από τις μπαταρίες που κουβαλάει στην πλάτη του, με δυνατότητα επαναφόρτισης τους έως και 1.800 φορές.

Και για τους αμφισβητίες των ικανοτήτων του, το Evolta έχει ήδη περπατήσει μια απόσταση 500 χλμ. μεταξύ Τόκυο και Κιότο, στην Ιαπωνία και έχει οδηγήσει για περίπου 24 ώρες στη φημισμένη γαλλική πίστα Le Mans, στην ομώνυμη πόλη.

Απο την Ειρήνη Βενιού

Για τους αρχάριους, το AΚ είναι ένας εξαιρετικά αξιόπιστος και ισχυρός παράγοντας πρόβλεψης της απόδοσης στην αερόβια άσκηση. Οι μύες μπορούν να “κάψουν” γλυκόζη με δύο τρόπους, αερόβια (“με οξυγόνο”) και αναερόβια (“χωρίς οξυγόνο”). Και τα δύο συστήματα δημιουργούν μια προσωρινή αποθήκη ενέργειας, η οποία με τη σειρά της παράγει μηχανικό έργο. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες σημαντικές διαφορές.

Κατ’αρχήν στα αγωνίσματα ταχύτητας (σπριντ), τα οποία απαιτούν μεγάλη ισχύ σε σύντομο χρονικό διάστημα, χρησιμοποιείτε το αναερόβιο σύστημα. Η ενέργεια είναι σύντομα διαθέσιμη, αλλά τα αποθέματα της εξαντλούνται με ταχείς ρυθμούς,αφού υπάρχει συσσώρευση του γαλακτικού οξέως, με αποτέλεσμα η άσκηση να τερματίζεται σύντομα. Μετά από μια σύντομη ανάπαυση, ο οργανισμός επαναφορτίζεται και είναι έτοιμος για το επόμενο σπριντ.

Απόσταση  η οποία απαιτεί μια σταθερή ισχύ για μεγάλο χρονικό διάστημα, χρησιμοποιεί το αερόβιο σύστημα. Αυτός ο μηχανισμός παραγωγής ενέργειας δεν μπορεί να δημιουργήσει την ταχύτητα της αναερόβιας, αλλά έχει πολύ μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και διάρκεια. Ανάλογα με την απόσταση και την προσπάθεια, το σώμα μπορεί να χρησιμοποιήσει διαφορετικές αναλογίες των δύο αυτών συστημάτων.

Έστω ότι κάποιος τρέχει σε ένα άνετο ρυθμό που χρησιμοποιούνται και τα δύο συστήματα, αλλά η αναερόβια/ αερόβια αναλογία είναι αρκετά χαμηλή (περισσότερη χρησιμοποίηση του αερόβιου μηχανισμού από ότι του αναερόβιου).Σε αυτή τη περίπτωση το παραγόμενο γαλακτικό οξύ μπορεί να απομακρυνθεί εύκολα, με αποτέλεσμα η άσκηση να μπορεί να συνεχίζεται με σχετική ευκολία. Καθώς ο ρυθμός αυξάνεται, τελικά φτάνει σε ένα σημείο όπου η παραγωγή γαλακτικού οξέος, από το αναερόβιο σύστημα, είναι μεγαλύτερη από την απομάκρυνση του. Το ΑΚ, επίσης γνωστό ως το γαλακτικό κατώφλι, είναι το σημείο όπου το γαλακτικό οξύ αρχίζει να συσσωρεύεται στην κυκλοφορία του αίματος, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνεχιστεί η άσκηση σε εκείνο το ρυθμό.

Το AΚ ποικίλλει από άτομο σε άτομο καθώς και από άθλημα σε άθλημα. Απροπόνητα άτομα έχουν χαμηλά επίπεδα (περίπου 55% του VO2 max), ενώ αθλητές αντοχής αρκετά υψηλότερο(περίπου 80 – 90% του VO2 max).

Ενώ η Μέγιστη Πρόσληψη Οξυγόνου (VO2 max ) ουσιαστικά είναι θέμα ταλέντου, το ΑΚ είναι θέμα προπόνησης και μπορεί να βελτιωθεί αρκετά. Εφαρμόζοντας τα σωστά προγράμματα προπόνησης  είναι το κλειδί για τη βελτίωση του ΑΚ.

Γνωρίζοντας ένας αθλητής αντοχής με ακρίβεια ποιό είναι το Αναερόβιο Κατώφλι του μπορεί να προγραμματίσει και τον ρυθμό που θα τρέξει σε κάποιο αγώνα.

Για παράδειγμα, εμένα το Α.Κ. μου είναι στους 167 παλμούς το λεπτό. Με αυτούς τους παλμούς, δηλαδή ακριβώς πάνω στο Α.Κ., μπορώ να τρέξω μέχρι 1:30 ώρα, δηλαδή όσο παίρνει περίπου ένας ημιμαραθώνιος. Αν τρέξω αγώνα 5 χιλιομέτρων μπορώ να τρέχω με 172 παλμούς το λεπτό (δηλαδή πάνω από το Α.Κ. για περίπου 15-20 λεπτά).

Από αυτό το μικρό παράδειγμα φαίνεται επίσης το πόσο χρήσιμο είναι για κάποιον αθλητή, εκτός από το να γνωρίζει το Α.Κ. του, να μάθει να χρησιμοποιεί σωστά και τον παλμογράφο του.

“Χαίρομαι που επέστρεψα στο τρίαθλο μετά από 20 χρόνια, και θα ρίξω μια ματιά στα δεδομένα μου για να δώ που μπορώ να βελτιωθώ περισσότερο” ανάφερε ο Armstrong.

Επόμενος του αγώνας θα είναι τον Ιούνιο στο Ironman της Γαλλίας, με στόχο το Ironman της Χαβάης τον Οκτώβριο. Όπως μάλιστα δείχνει το αποτέλεσμα του στον Παναμά, δεν θα συμμετάσχει απλά για την πρόκληση, αλλά θέτει και σοβαρή υποψηφιότητα για μια θέση στο βάθρο.

Ο Lance Armstrong κατάφερε να βγεί δέκατος από το κολύμπι απόστασης 1.2 μίλιων (1900 μέτρα) με χρόνο 19:22 αφήνοντας πίσω του τριαθλητές όπως τον Chris Lieto.

Παραδόξως ο Lance Armstrong δεν έκανε τον γρηγορότερο χρόνο στη ποδηλασία, όπως όλοι περίμεναν, αλλά η τακτική του όπως αποδείκτηκε ήταν να μείνει στο γκρούπ των πρωτοπόρων στο ποδήλατο και να δώσει τις δυνάμεις του μετά στο τρέξιμο.

Κατέβηκε δεύτερος από το ποδήλατο πίσω από τον Lieto τον οποίο προσπέρασε στο τρίτο μίλι και κράτησε την πρωτοπορία μέχρι και 5 χιλιόμετρα πρίν το τέλος, όπου και τον προσπέρασε τελικά ο Doherty.

Ο χρόνος του στον ημιμαραθώνιο ήταν 1:17.

Εγώ προσωπικά του βγάζω το καπέλο. 1:17  κάνει ο φίλος και συναθλητής μου Κώστας Πατίνιος, όχι βέβαια μετά από 1.9 χιλιόμετρα κολύμπι και 90 χιλιόμετρα ποδήλατο, και θεωρείτε ένας από τους καλύτερους μαραθωνοδρόμους στη Κύπρο.