christostriathlon

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΘΛΟΥ,ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ, ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ, ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΟΥ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Ότι αφήσεις σε αφήνει

Χριστάκης ΧριστοφήΧριστάκης Χριστοφή 2.2.2013

Τελειώνοντας το Πανεπιστήμιο επέστρεψα στην Κύπρο και βρήκα δουλειά στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού στη θέση του κλητήρα. Το πρωινό ασχολούμουν βγάζοντας φωτοτυπίες, παίρνοντας φάκελους από το ένα γραφείο στο άλλο, έπαιρνα και έφερνα αλληλογραφία σε Οργανισμούς, Τράπεζες κλπ. Το Σαββατοκυρίακο είχα αρκετό χρόνο και βοηθούσα τον πατέρα μου στο περιβόλι. Αυτό του έδινε την ευκαιρία να συνεχίσει το παιδαγωγικό του έργο, μια δραστηριότητα που την είχε αρκετά ανεπτυγμένη. Αυτό που συνιθιζε να με προτρέπει την περίοδο εκείνη ήταν να μην αφήνω την δουλειά που σπούδασα.

«Πήγαινε» μου έλεγε «και βοήθα αφιλοκερδώς, δεν χρειάζεται να πληρώνεσαι.Να ασχολείσαι με αυτό που σπούδασες και σου αρέσει, γιατί αφήνοντας το θα σε αφήσει», με πρόετρεπε με  αυτό το νόμο και ρητό.

Εκείνο το καιρό, αφού η ειδικότητα αλλά και το μεράκι μου ήταν η προπονητική στο κλασσικό αθλητισμο, βοηθούσα αφιλοκερδώς κάποιους φίλους τα απογεύματα προπονώντας τους σε αθλήματα αντοχής και ημιαντοχής.

Η καλή προσπάθεια αλλά προπαντώς τα καλά αποτελέσματα που έφερναν οι αθλητές μου δεν άρεσαν σε κάποιους και άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα. Ένας δεύτερος λόγος που κυνηγήθηκα, όπως έμαθα αργότερα, ήταν οι πολιτικές πεποιθήσεις της οικογένειας μου. Εγώ, ακόμα και σήμερα, ποτέ δεν εκφράζω δημόσια τις πεποιθήσεις μου. Κατηγορήθηκα όμως ότι ο παππούς μου ήταν αριστερός, κάτι που ήταν σοβαρός λόγος την εποχή εκείνη να μπώ στο περιθώριο.

Η κατάληξη ήταν να μην μου επιτρέπουν να γυμνάζω τους αθλητές, αλλά ούτε και να πηγαίνω ο ίδιος στο γήπεδο να γυμνάζομαι.

Η προτροπή του πατέρα μου συνεχιζόταν. «Μην αφήνεις το αντικείμενο σου. Ότι αφήσεις σε αφήνει, και αν κάποτε αποφασίσεις να το ξαναπιάσεις θα είναι αργά. Βρες τρόπο να κρατηθείς».

Άρχισα να πηγαίνω για προπόνηση στο γήπεδο της αγγλικής σχολής. Εκεί τότε πήγαιναν οι δρομείς του ΓΣΠ οι οποίοι ήθελαν να τρέξουν πολλά χιλιόμετρα, αλλά και όσοι ήταν «εξόριστοι» από το ΓΣΠ, αφού δεν μπορούσαν τότε ερασιτέχνες δρομείς να γυμνάζονται στο γήπεδο του.

Εκεί έκανα τις γνωριμίες μου με διάφορους δρομείς, οι οποίοι ήθελαν να γίνουν καλύτεροι, αλλά δεν ήταν αρκετά καλοί για να τους δεκτούν στο Γ.Σ.Π. Δύο από αυτούς, ο Ντέηβιντ Ραϊτ και ο Μηνάς Βότσης, αν και είχαν καλές προοπτικές απορρίφθηκαν από το Γ.Σ.Π. γιατί ήταν μεγάλοι σε ηλικία, 37 ο Ντέηβιντ και 38 ο Μηνάς. Μετά από ένα χρόνο προπόνησης στα χωμάτινα γήπεδα της αγγλικής σχολής όπου τους προπονούσα, ο Ντέηβιντ έκανε 2:24:26 στο μαραθώνιο δρόμο και ο Μηνάς 2:38:22.

Τα περισσότερα άτομα που βοηθούσα στο τρέξιμο, εξασκώντας το επάγγελμα μου, ήταν οι μετέπειτα εκφραστές και δημιουργοί ενός νέου συλλογου για δρομείς, τον πρώτο ερασιτεχνικό σύλλογο στη Κύπρο πέραν τους Γυμναστικούς Συλλόγους, τον «Σύλλογο Ερασιτεχνών Δρομέων Περικλής Δημητρίου».Το όνομα το πήραν από τον παλαίμαχο μαραθωνοδρόμο Περικλή Δημητρίου, για να τιμήσουν το ήθος και τη μνήμη αυτού του αθλητή.

Οι ερασιτέχνες αυτοί δρομείς ήταν το έναυσμα για να δημιουργήσω τελικά και το γυμναστήριο μου.

Το ότι δεν τα παράτησα, παρά τις απαγοητεύσεις, και κρατήθηκα στο χώρο μου, σήμερα με κάνει να αισθάνομαι περήφανος και δημιουργικός όλη τη μέρα, αφού κάνω κάτι που αγαπώ.

Όπως βλέπετε, ο νόμος αυτός εφαρμόζεται καθημερινά στη δουλειά μου, και όχι μονο.

Για όσους με ζούν από κοντά, γνωρίζουν ότι εκφράζω με τις πράξεις μου και την υπομονή μου στη προσωπική ζωή αλλά και στην προπόνηση μου αυτό το νόμο.

Τραυματίστηκα αρκετές φορές στα πόδια και δεν μπορούσα να τρέξω. Δεν τα άφηνα. Κράτησα την ώρα της άσκησης και δεν την αντικατάστησα με κάτι άλλο. Εκείνη η ώρα είναι αφιερωμένη στη προπόνηση, και αφού δεν μπορούσα να τρέξω, έκανα κάτι άλλο στο χώρο της προπόνησης.  Είναι δοκιμασμένη τακτική και σας συμβουλεύω να την ακολουθήσετε. Εγώ για παράδειγμα, όταν δεν μπορώ να τρέξω, γυμνάζομαι με ασκήσεις οι οποίες δεν με κάνουν να πονώ, όπως ποδήλατο, ελλιπτικό, κολύμπι ή ασκήσεις ενδυνάμωσης. Το Σάββατο η ομάδα συνιθίζει να πηγαίνει για τρέξιμο στο βουνό. Εγώ, όταν τραυματίζομαι, πάλι ακολουθώ, χωρίς να σκέφτομαι το πρωινό ξύπνημα. Την ώρα που αυτοί τρέχουν εγώ περπατώ, ή αν και αυτό με πονά κάνω ασκήσεις ενδυνάμωσης ή απλά κάθομαι και απολαμβάνω τη φύση. Είμαι όμως εκεί.

Αυτά κάνω μέχρι να μπορέσω να τρέξω ξανά. Περνώ απο διάφορα στάδια αποκατάστασης, και σιγά σιγά εντάσσομαι ξανά στη ομάδα. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή, αλλά, αν το αφήσεις θα σε αφήσει.

Ο επίκαιρος αυτός νόμος βρίσκεται σε κάθε τομέα της ζωής μας.

Μην αφήσεις αυτό που κάνεις θα σε αφήσει.

Κάθε μορφή άσκησης σε κρατά υγιή. Ακόμα και αν παρουσιάζονται δυσκολίες, αν δεν έχεις χρόνο, αν έχασες το ενδιαφέρον σου, μην το αφήσεις.

Στην αρχή δεν φαίνεται ότι στέρησες τον εαυτό σου από κάτι. Όσο περνά ο καιρός όμως φαίνεται ότι ήταν ό πιο δυνατός κρίκος που κρατούσε σε αρμονία τις υπόλοιπες δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.

Γίνομαι μάρτυρας συζητήσεων μεταξύ φίλων, οι οποίοι αναπολούν τα χρόνια της νιότης τους και μου λένε ότι έκαναν αθλητισμό, ανέβαιναν τρέχοντας σκαλοπάτια, έκαναν έλξεις στο μονόζυγο, έκαναν κατακόρυφο και διάφορα άλλα. Όλα αυτά είναι λογικό να τα θεωρούν κατορθώματα, γιατί το σώμα τους δεν μπορεί να ανταποκριθεί σήμερα σε αυτές τις δραστηριότητες.

Όλοι μας έχουμε αφήσει κάτι από αυτά που κάναμε παλιά, αλλά θα θέλαμε όμως να μπορούσαμε να τα κάνουμε ξανά. Η τακτική είναι απλή.Άρχισε να εκπαιδεύεις ξανά το σώμα σου. Αν το κάνεις σιγά και μεθοδικά θα επιστρέψεις εκεί που ήσουν.

Μην το αφήσεις όμως, θα το μετανοιώσεις κάποια στιγμή, αφού με μαθηματική ακρίβεια θα σε αφήσει και αυτό.

Αφιερωμένο στον μακαριστό πατέρα μου Αντρέα Χριστοφή. Αιωνία του η μνήμη.

6 σχόλια

  1. Πολύ σοφή και Ευαγγέλιο για όλους μας η άποψη του μακαρίτη Πατέρα σου φίλε Χριστάκη. Αιωνία του η μνήμη.

    Like

  2. Reblogged this on Patinios's Blog and commented:
    Του φίλου και προπονητή μου Χριστάκης Χριστοφή κείμενα του οποίου
    δημοσιεύει στο πλοκ του ο φίλος και συναθλητής Χρίστος Χρίστου

    Like

  3. γεια σου λεβέντη Χριστάκη Χριστοφή….!!

    Like

  4. Ανώνυμος

    ΦΙΛΕ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΔΡΩΜΕΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ ΣΕ ΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΕΝΑ ΝΑ ΕΡΘΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ

    Like

  5. SOKRATIS

    ΦΙΛΕ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΩ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ

    Like

    • Σωκράτη μου σε ευχαριστώ εκ μέρους του Χριστάκη. Σε περίπτωση που δεν δεί το σχόλιο σου θα του το μεταφέρω την Δευτέρα. Με συγκίνησε το άρθρο του αυτό γιατί ξανάζησα εκείνη τη περίοδο και θυμήθηκα δρομείς σαν εσένα, τον Σταύρο, τον Κυρίλλοου, τον Μίτσιγγα, τον Πάμπο Μενελάου, τον Πέτσα, τον Μηνά, τον Ντέηβιντ και τόσους άλλους λάτρεις του τρεξίματος. Ακόμα και ο μετέπειτα πρωταθλητής μας στα 3000 στηπλ, το Πανικούϊ (Πανίκος Κυπριανού), από εκεί ξεπήδησε.

      Like

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 63 other followers

%d bloggers like this: